ᴘᴀʀᴀᴅɪ$ᴇ

تنهایی فرکانس رشد کردنه.

گرچه همه‌چیز می‌گذرد، اما آدم تا همیشه برای برخی اتفاقات غمگین می‌ماند.

همیشه از همه انتظار هرچیزی رو داشته باشید ، همه آدما قلب شمارو ندارن.

‏آدما جا میمونن، تو فرودگاه، تو سیو مسیج، تو خیابون، تو خاطرات.

از اصلیه هرچقدرم دورشی، بازم میاد و پیدات میکنه.

اگه ازم فاصله گرفتید لطفا همونجا بمونید، عقب ترم رفتید که بهتر.

عزیزم منو از نبودنت نترسون، من یه شب تا صبح بابتش گریه میکنم و بعدش فراموشت میکنم.

‏چیزی که ازش رنج میبرم حافظه بلند مدتمه، متاسفانه همه چیز یادم میمونه، حتی چیزای بی اهمیت.

این قانون آدماست؛ با حرفاشون نگهت میدارن، با کاراشون کاری میکنن که خودت بری، تهشم میگن موندنی نبود که رفت

کاش وقتی ابر غم به گلوی کوچکت میرسد از یاد نبری شانه‌ای در کار نیست و بهتر است بپذیری همیشه قرار است در آغوش باد گریه کنی زیرا رنج تنهاست و رنجور تنهاتر…