طعم گیلاس

«بعضی پایان ها، شروعِ یک نجاتن!»

باشد که هرچه خوبی کاشتی، سبزتر به تو باز گردد (:

و به راستی که همه ما سروهای ایستاده در طوفانیم..

باید موفق بشیم؛ وگرنه همه‌ی رنج هایمان بی فایده‌ست..

هیاهویِ بسیار برای هیـــچ…

اگر این روزها کلافه و خسته‌ای و حس می‌کنی دیگه ظرفیتی برات نمونده، خودت رو بابتش قضاوت نکن. شاید فقط داری تلاش می‌کنی همزمان از پسِ چیزهای زیادی بربیای. با خودت مهربون‌تر باش.🪴

و گاهی تنها وجود بعضی‌ها، ماندن در این دنیا را توجیه می‌کند. -البر کامو.

این جهان که نشد قرار ما باشد جهان بعدی، پای درخت بِه!

- بهمن آقایی‌نژاد

می‌گه:«بعضی فکرها اومدن که فقط چاییشونو بخورن و برن، تو چرا برای شام نگهشون می‌داری؟!»

خفتگان را خبر از محنت بیداران نیست تا غمت پیش نیاید غم مردم نخوری . -سعدی

دیگر از «میگذرد» خبری نبود ، هر غمی که می آمد کماکان می ماند ..

توی کتاب سمفونی مردگان یه متنی بود که خیلی منو توی فکر فرو برد: به درخت‌های خشک پیاده رو خیره شد. برف شاخه‌ها را خم کرده بود و در بارش بعد، حتما می‌شکست شان ... آدم‌ها هم مثل درخت‌ها بودند. یک برف سنگین همیشه بر شانه‌های آدم وجود داشت و سنگینی اش تا بهار دیگر حس می‌شد. بدی اش این بود که آدم‌ها، فقط یک بار می‌مردند و همین یک بار چه فاجعه دردناکی بود.

به نظر من اینکه همه چی رو به همه نگی یه مهارت مهمه!

گرچه رنج به جان می‌رسد، امید دواست!

غلط است هرکه گوید که به دلْ رَه است دلْ را دلِ ما ز غصه خون شد، دل او خبر ندارد..

هرکه بیناتر درین هنگامه، حیران بیشتر