طعم گیلاس

مولانا: انسان چه چیزی را دیرتر از همه می‌فهمد؟ شمس: اینکه روزهای معمولی، همان روزهای خوشبختی بودند، که گذشت.

امیدوارم رنجت به پایان رسد جانِ من، که زندگی با تو چه‌ها که نکرد و تو هربار جوانه زدی..🪷

آنکه رخسار تو را اینهمه زیبا میکرد کاش از روز ازل فکر دل ما میکرد..

و اما تو اِی بشر ! ماهیِ آب های سطحی نباش.

کوله باریست پر از هیچ که بر شانه ماست گله از دست کسی نیست،مقصر دلِ دیوانه ماست..

ولی یکی از شجاعانه‌ترین تصمیم‌ها، رها کردن چیزیه که به روانت آسیب میزنه‌.

میگه که: هر کس به طریقی دل ما می شکند بیگانه جدا دوست جدا می شکند   بیگانه اگر می شکند حرفی نیست من در عجبم دوست چرا می شکند..!

«کاش می‌شد از بوها ‏از صداها ‏از جای خالی آدم‌ها ‏برای روزهای دلتنگی ‏عکس گرفت...» -‏شکری اِرباش

و من خودم را با خستگی تمام از میان این فصل عبور می‌دهم، به این امیدِ نور کم‌سویی که در دوردست‌ها می‌درخشد.

#اولگا_کنیپر

نمیدونم چرا ولی وقتی شخصیت واقعی یک آدمی و می‌فهمم،حس میکنم حتی چهره‌اش برام تغییر می‌کنه.

اندوه تمام نمی‌شود؛ تو آن‌قدر وسیع می‌شوی که اندوه، در تو گم می‌شود. 🪷

#شمس_تبریزی

بس که زیبایی به تو قوها حسادت می‌کنند خط نکش بر چشمت آهوها حسادت می‌کنند #مهدی_جوینی

امّا عزیزِ من، هیچ دوست‌داشتنی اگر واقعی باشد، تو را پژمرده نمی‌کند.

آلن دوباتن چه حرف جالبی زده! میگه: ‏وقتی خودمان را به اندازه کافی دوست داشته باشیم؛ می‌توانیم به راحتی به درخواست غیرمنطقی دیگران بگوییم: نه. آن‌وقت دیوانه‌وار سعی نخواهیم کرد همه را راضی نگه داریم.

خنده بر لب میزنم تا کس نداند درد من ورنه این دنیا که ما دیدیم خندیدن نداشت

و سلام بر کسانی که وقتی در تاریکیِ وجود خود غرق شده بودیم، تنها شمع‌شان را برای ما روشن کردند.