کفن☀️

ناراحتبودن سوئگته

تو رو جون ناموس بخواب

🔂

رومینارو باید پرستید

نشسته بود تو تاریکی، تنها نه اما احساس تنهایی رهایش نمیکرد. گریبانش شده بود، مانند بغض خر گلویش را گرفته و می‌فشرد. گریه میکرد اما مگر گریه قرار بود چه کند؟ مگر گریه مرهم میشود بر زخم های او مگر آرام میگرفت؟ پریشان بود و این پریشانی می آزرد او را

کفن

How's it going to end? Same as always? It dosen't matter anymore, I'm just enjoying this journey.