𝑀𝑦 𝑆𝑒𝑐𝑟𝑒𝑡𝑠

قبل از چايى ، از آدما متنفرم بعد از چايى ، حس خوبى راجع به متنفر بودن ازآدما دارم.

امروز اگر یه حس بودم، می‌شدم” سردرگمی”

امروز اگر یه حس بودم، می‌شدم “دلتنگی”.

در حال تماشای نابود شدن سن مورد علاقم هستم

هنوز کودکی درونِ من زندگی می‌کند که گاهی، چون کشتی‌بان فراری از طوفانِ هیاهوی دنیا، بر باد می‌رود؛ در آن لحظاتِ رهاشدگی، جهان، همچون تالارِ ساکتِ وال‌ها، آرام می‌شود

کاش می‌توانستم به مکانی دور از آدم‌ها بروم، جایی که تنها خودِ واقعی‌ام باشم. (مثل برگ درختی که در باد تنها می‌لرزد و می‌پرسد: آیا این من هستم که می‌لرزم، یا باد است که مرا می‌برد؟) 🦋

گمونم سخت‌ترین قسمت بزرگ شدن اینه که می‌فهمی بعضی رویاها باید همیشه همون رویا بمونن.

از کجا فهمیدی رفیقیم؟ همچنان عکسامون:

کاش میشد آدمارو نشناسم؛ چون وقتی میشناسمشون،دیگه ازشون خوشم نمیاد

ولی در نهایت متوجه میشی که چیز زیادی نمیخواستی، بلکه از شخص اشتباهی انتظار داشتی.

تو‌ اینستا داری واسه خودت میچرخی یهو یه ویدیو از اون دو شب میبینی که خندتو خشک میکنه رو لبت

«در میان سکوت جنگل و عطر گل‌های وحشی، خودم را در آینه‌ای از رویا پیدا کردم. گاهی لازم است از هیاهوی دنیا فاصله بگیریم تا انعکاس واقعی وجودمان را ببینیم؛ جایی که آرامش، زیبایی و سادگی در کنار هم معنا پیدا می‌کنند.»