We all need a William

و‌ موک به آسمونی که معشوقش و مدتی کوتاه بهش هدیه داد و بعد همون رو ازش دریغ کرد ، خیره شد .

و روم ، میخواست این حس رو به موک هم بده که من زود برمیگردم، نگران نباش من برمیگردم .

ناراحت کننده ترین بخش این سکانس این بود که ، روم دوست نداشت موک بدرقه اش کنه ، بهش نگفت خدانگهدار و یا حتی مراقب خودت باش رفتن روم مثل این بود که داره میره خرید و برمیگرده . با اینکه هردوشون میدونن ممکنه هیچوقت اجازه نداشته باشن برای گرفتن دست هم. روم دوست نداشت با موک بدرود بگه ، و من میفهمم چه حسیه تنفر از پایان و سرانجام.

موک خیلی مرد ارومیه ، توی عشق هم میشه گفت Gentle و با طمانیمه هست ، “موک می اند تی” چشماش همه درد عشقی که قلبش داره تحمل میکنه رو نشون میده. برخلاف پیچ که با خنده همش به تی نگاه می‌کرد موک ، با آرامش، لبخند ریز و چشم های پر به روم نگاه میکنه . موک تنش بوی دلتنگی میده ،و این خیلی ناراحت کنندست اون باری که حمل میکنه خیلی بزرگ تر از چیزیه که به نظر میرسه . حرف های من برای موک عزیزم اینجا تموم نمیشه