𝑅𝑜𝑜𝓂 3:13

چههههههه باحالهههههههههههههه

پشم

پشم هایم

https://t.me/Room313AM_art

با پنجه‌هات قدم‌به‌قدم وارد ایزاکایا می‌شی. صدای خنده، قهقهه و برخورد لیوان‌های شیشه‌ای همه‌جا پخش شده. بوی یاکیتوری کبابی و ساکی بهت می‌خوره، بوی لذیذیه، ولی نباید حواست پرت بشه. با چشمات دنبال میز اعضای پورت مافیا می‌گردی و از زیر میزها رد می‌شی. صدای آشنایی به گوشت می‌خوره، صدای اعضای مافیاست. از زیر میز، بخار غذاها رو می‌بینی که از روی میز بزرگ بالا می‌ره و لابه‌لای نور چراغ‌ها محو می‌شه. جیرینگ جیرینگ کلید از همون میز می‌پیچه. با پنجه‌های کوچکت روی تاتامی به سمت میز می‌ری که ناگهان سایه‌ی بزرگی روت پدیدار می‌شه. دختربچه‌ای با موهای طلایی و چشمان درخشان آبی به خزتوپی‌ای خیره شده، انگار که جایزه‌ای پیدا کرده. الیس به سمتت خم می‌شه، با دست‌هاش بلندت می‌کنه و روی دامنش می‌نشونتت. دیگه روی تاتامی نیستی و یک قدم به هدفت نزدیک‌تری. سرت رو می‌چرخونی و چشمت می‌افته به کلیدی که مثل گردنبند از یک زنجیر باریک، دور گردن مردی آویزونه. شال نرم و ابریشمی قرمزش از شونه‌هاش پایین افتاده. «قسم می‌خورم اون خالمخالی رو خودم می‌کشم!» گوش‌های گربه‌ایت تیز می‌شن. صدا از مردی با موهای نارنجی میاد که لیوان شرابش رو توی دستش می‌چرخونه و با مستی رو به موری غرغر می‌کنه. دست‌های گرم الیس روی سرت می‌چرخن و پشت گوش‌هات رو نوازش می‌کنن. چیزی بینیت رو قلقلک می‌ده: بوی مرغ کبابی از سیخ دست‌نخورده‌ی کنار اکوتاگاوا بلند می‌شه. بهش خیره می‌شی و لب‌هات رو لیس می‌زنی، کاملاً وسوسه‌کننده‌ست. نگاه تیز اکوتاگاوا روت قفل می‌شه، انگار موجود موزی رو بررسی می‌کنه. حتی اگه خودش نخوره، بعید می‌دونی انقدر دست‌ودلباز باشه که ازش بهت بده. با صدای یه جیرینگ کوچولو می‌چرخی. کلید! یه میوی آروم از گلوت درمیاد. از روی دامن الیس می‌پری روی میز تا به موری برسی. تمام اعضا بهت‌زده به تو نگاه می‌کنن، انتظار نداشتن گربه‌ای روی میزشون ظاهر بشه. قبل از اینکه پرش دیگه‌ای بزنی و به کلید برسی، دستی از پشت بلندت می‌کنه و به سمت خودش می‌کشتت. موهای نارنجی چویا زیر نور چراغ می‌درخشن، بوی شراب می‌پیچه و اخمی روی صورتشه. سرت رو می‌چرخونی و گردنت رو تا جایی که می‌شه به سمت کلید می‌کشی. نمی‌خوای این فرصت رو از دست بدی. موری نگاهت رو می‌بینه و لبخند می‌زنه. «گربه‌ی کوچولو بازیگوشی به نظر می‌رسه، نه؟ چویاکون.» دستش رو به سمت کلید می‌بره و اون رو توی لباسش می‌ندازه تا از کلید باارزشش محافظت کنه. لبخند آگاهانه‌ای روی لب‌هاش ظاهر می‌شه، انگار می‌دونه تو کی هستی. دست گرم چویا لابه‌لای خزهات می‌خزه و بی‌اختیار دوباره نگاهش می‌کنی. روی میز می‌ذارتت، بعد بدون اجازه دو تکه مرغ از بشقاب اکوتاگاوا برمی‌داره و جلوت می‌ذاره. باید عجله کنی، وقتت داره تموم می‌شه. این بار آروم روی میز به سمت موری می‌چرخی. درست همون لحظه، موقع پریدنت، بطری ساکی به پات می‌خوره و روی یکی از اعضا می‌ریزه. موری که دیگه کلافه شده، با دست‌هاش خزت رو می‌گیره تا از کتش جداش کنه، ولی تو با پنجه‌هات محکم به کتش میچسبی. زنجیر فلزی رو با دندونات می‌گیری، ولی درست همون لحظه دستی از پشت می‌گیرتت و به عقب می‌کشتت. دیگه نمی‌تونی خودت رو نگه داری و گوشه‌ای می‌افتی.کمی به خودت لرزیدی، بدنت داره تغییر می‌کنه و باید قبل از لو رفتن فرار کنی. روی پنجه هات می ایستی، به سمت خروجی می‌دوی و از ایزاکایا بیرون می‌زنی. موری نفس راحتی می‌کشه و دستی روی سینه‌اش می‌کشه تا با لمس کلید، پیروزیش رو یادآوری کنه. ولی کلید دیگه اونجا نیست. موری نفس راحتی می‌کشه و دستی روی سینه‌اش می‌کشه تا پیروزیش رو با لمس کلید یادآوری کنه. ولی کلید دیگه اونجا نیست.

کنسر، آروم. چخبره.

در باسنم عروسیه🙏

بعد گفتم اینگور می‌کنه ولی جواب داد🙏

نه چیز من اول پیام دادم

از قضا با نویسنده مورد علاقم صحبت کردم🙏

باید بگم🙏

.

اولین موشی رو که ببینم باهاش کیس می رم.

طاعون از طریق موش عمل میاد؟

نبابا به من‌میاد تهدید کنم؟

https://t.me/Room313AM_art/18988 الان این تهدید بود؟ هومم... 🐟

من الان جدی ماهی می خوام خدا خیرت بده زن

گیرم انداختی؟ تلافی با روغن اضافه سرخت میکنم🙏

https://t.me/Room313AM_art/18984 هرکی خودشو دست کم بگیره سوکوکو فن نیست، هیچکس هم با من مخالفت نمیکنه❤👈🏻👌🏻