مُسَطِّع

نه شهرمون دوره شما نمی‌رسید بیاید به جاش به نیت شما وایمیسم

شهرِ شما چه به دردِ بنده میخوره؟ اگه جای منم صف وایمیسید بیام

من دورادور ی خبری شنیدم توشهرمون قراره کبابم بدن 👀😂

از الان قرار رو سِت کنیم که تداخل پیش نیاد که چند جا چتر رو باز کنیم

غدیر کدوم تون قراره رستوران گردونِ برج میلاد به من اطعام بدید؟

نه بابا شمام جلویید نشون به اون نشون که ممبرِ مایید

https://t.me/mosatteh/2634 شوخی دیگه؟ شما خیلی جلویی من خیلی عقب و بدرد نخورم

من خودم احساس ناکافی بودن کردم😂

اینقد اعضای فرهیخته داره اینجا که خجالت کشیدم از خودم😞

آره سرقلیون ها رو ذغال کنین برگردیم به تنظیمات کارخانه

چقدر فاخر شده کانال حس معذب بودن گرفتیم ..

اینقدر کسره و فتحه نذارید بزرگوار ملت فکر میکنن خودم به خودم ناشناس میدم😂

https://t.me/mosatteh/2627 ای وَالله(((: کِیف کردم! نه با لحنِ بد و توهین! که با دین و عقل و منطق و قلبِ زلال، مِثلِ معبودشون خط کِش گذاشتن زیرِ نکاتِ این اتفاق و حرفِ دلِ تمامِ مارو به گوشِ اون دوستمون رسوندن. چه عزیزانی زیرِ سایه‌ی اهلِ بیت و در دلِ قداره مسطِّح داریم و نمی‌دونستیم! خدا هم آقا زهیر هم تمامیِ دوستانِ پاک نیَّت رو حفظ کنه انشاءالله.

دستخوش بابا دستخوش! شما بیا ادمین شو من برم تعطیلات...

سلام آقا زهیر. واقعا دست مریزاد بابت این متن و موضع‌گیری دلسوزانه و به‌جاتون. خواستم در تکمیل حرف‌های درست شما، هم به عنوان تسلی دل اون دوست عزیزمون و هم یه تلنگر به خودمون چند خطی بنویسم: تو علم روانشناسی و جامعه‌شناسی، ما با پدیده‌ای مواجهیم به اسم سوگیری تعمیم (Generalization Bias). یعنی ذهن آدم‌ها تمایل داره یه تجربه‌ی منفی از یه نفر رو به کلِ اون صنف یا گروه تعمیم بده. این دقیقا همون بی‌انصافی بزرگیه که این خانم ازش گله داره. دوست خوبم! به پدرتون افتخار کنید. کسی که قبل از طلوع آفتاب درِ بانک رو باز می‌کنه تا کار مردم روی زمین نمونه، دغدغه‌اش حق‌الناس بوده. تو منطق دین، این کارِ پدر شما مصداق بارز مجاهدت و عبادته. امام صادق (ع) می‌فرمایند: «برآوردن حاجت مومن و راه انداختن کارش، از هزار حج مقبول بالاتره». حساب پدر شما پیش خدا خیلی روشنه و دعای خیر اون آدم‌هایی که کارشون راه افتاده، همیشه پشت سر خانواده شماست. اما در مورد اون دوستانی که ری‌اکت خنده گذاشتن؛ تو روانشناسی سایبری مفهومی داریم به اسم اثر بازداری‌زدایی آنلاین (Online Disinhibition Effect). یعنی آدم‌ها وقتی پشت صفحه گوشی قایم میشن، متاسفانه بخش «همدلی» (Empathy) در مغزشون کمرنگ میشه و یادشون میره پشت این کلمات، یک انسان با کلی احساس و بغض نشسته. همونطور که آقا زهیر هم خیلی قشنگ اشاره کردن، دین و اعتقاد قرار بوده ما رو لطیف کنه. قرآن تو سوره حجرات (آیه ۱۱) صراحتا خط‌کش گذاشته که: «هیچ گروهی گروه دیگه رو مسخره نکنه، شاید اونا پیش خدا عزیزتر و بهتر باشن». خندیدن به درد دل و بغض یک آدم، نه تنها نشونه‌ی ضعف در هوش هیجانیه، بلکه حق‌الناس دلیه که به این راحتی‌ها پاک نمیشه. خدا به پدر شریفتون سلامتی و طول عمر با عزت بده. آقا زهیر، از شما هم بازم ممنونم که نذاشتید اخلاق و انسانیت تو این فضا گم بشه. کاش یاد بگیریم اگه مرهم نیستیم، حداقل نمک روی زخم هم نباشیم.

من ی چیزی به این آبجیمون بگم ؟ دختر برو با حلال خوری پدرت و این که این همه به فکر ی لقمه نون حلاله و زحمت میکشه عشق کن بقیه رو بریز تو چاه هی اونا چرند و پرند میگن شما هی نیگا پدرت کن هی بگو خدا قربونت میرم همچین بابایی بهم دادی همچین باباهایی بزرگ ترین رزقایی هستن که خدا بهمون داده برو قلبتو با وجود پدرت و حلال خوریش شیرین کن و نزار نادونی چند نفر این شیرینی رو به کامت تلخ کنه....

واقعا متاسف شدم. من جایِ این چند نفری که خندیدن شرمنده شدم... یه نفری جایِ چند نفر شرمنده شدم. چقدر به نماز امر شدید؟ به روزه؟ به واجبات؟ چقدر؟ پیامبر فرمود من همونقدر که به واجبات امر شدم توسطِ خدا، به مدارا با مردم هم امر شدم! من نه پدرِ این خانم بودم، نه برادرش، نه بزرگترش که بتونم کاری براشون کنم تا تلخیِ این اتفاق از او رانده بشه ولی حداقل کار این بود که حرفش رو بشنوم و فقط همین از دستم برمیومد و از دستِ شمام برمیومد یه ری اکتِ امیدوار کننده، یه کلام حرفِ دلگرم کننده بزنید. دلگرم که نکردید هیچ بلکه خندیدید. یعنی خیر که مرتکب نشدید هیچ بلکه رَنجوندید. یه ری اکت چیه که از هم نوع تون دریغ میکنین رفقا؟ حالا اَقَلاً نمیخندید. ما را به خِیرِ تو امید نیست شَر مَرِسان آقاجون! کنیزِ سیدالشهدا به آقاجان یه گل هدیه داد، آقاجان او رو آزاد کرد! اینقدر لطیف و ظریف بود. در حدِ یک واکنشِ مجازی هم نمیخوایم به اباعبدالله در شاد کردنِ دلِ یک انسان نزدیک بشیم؟ او هم جایِ خواهرِ ما و جا داشت رِفق به خرج بدیم و اینجا این پیام رو فرستادم که باهاش همدلی کنیم نه که نمکِ رویِ زخم باشه. پس فردا غم و ناراحتی سراغِ ما هم میاد و کسی نیست دل به دل تون بده و بلکه مثلِ خودتون نمک پاشِ زخمتونه... اینجا کارِ زشت تون رو به روتون آوردم که هم خودم عبرت بگیرم از کارِ شماها و هم یکم بهتون بربخوره و تاثیری در رفتارتون داشته باشه. دین اگه لطیف مون نکنه به یه پولِ سیاه هم نمی ارزه...

چرا ارسال نشه؟ میفرستم تا جیگرمون از مسئولیت پذیریِ پدرتون حال بیاد و خودمونم از او یاد بگیریم این تعهد رو...

حلال کنید بابت وقتی که ازتون میگیرم، نیاز دارم با یکی که قضاوتم نکنه حرف بزنم، حق دارید حوصله نداشته باشید و نخواید جواب بدید من همونم که گفتم بابام کارمند بانک بوده بارها و بارها دیدم تو فضای مجازی که درمورد کارمند بانک بدگویی کردن، منکر کم‌کاری نیستم، اما اینو هم میدونم که تو همه صنفی آدم تنبل و بداخلاق داریم، فقط کارمند بانک بده؟ راضی نمیشم، ینی نمیتونم بگذرم از اونایی که فقط بیرونِ آتش نشستن و نگاه میکنن، کاش میومدن توی آتش و میدیدن چه خبره ساعت اداری از ۷ صبحه دیگه، بابای من ۵:۳۰ هر روز سرکار بود، به جای مستخدم، کلید رو گرفته بود و در بانک رو باز میکردم بعضی وقتا که گله میکردیم چرا انقد زود، میگفت کار مردم نباید روی زمین بمونه، وقتِ مردم حق‌الناسه ساعت دو پایان کار اداریه، اما همیشه ۳ به بعد میومدن، چندین سال پیش که این اندازه تکنولوژی پیشرفته نبود، برای اینکه بتونه به بقیه همکارای تازه استخدام شده کمک کنه، چک‌ها رو میاورد خونه تا کاراشو سر و سامون بده، من کوچیک بودم و اینا رو قشنگ یادمه صبح ازش میپرسیدم من فلان ساعت بیرون کار دارم، میاید دیگه؟ میگفت کارِ بانک "از" داره ها ولی "تا" نداره :) اگه نیومدم خودت برو یکساله بازنشست شدن، مشتریا زنگ میزنن و التماس میکنن برگرد، اینجا دیگه هیشکی به ما محل نمیده، هیشکی مثل تو دلسوز نیست اینا رو گفتم بگم اگه ذره‌ای حق داشته باشم، افرادی که کورکورانه و بدون فکر، یه حرفی رو تکرار کردن، حتما اون افراد رو اونور جوابگو میخوام 🙁 نمیخوام باعث ناراحتی کسی بشم، لذا اگه صلاح میدونید، بازارسال نکنید