درِ نیمه‌باز ؛

امروز 12 September, روز جهانیِ چشم قشنگاست.

غروب خورشیدُ دوسش دارم🫟

تو گفتی «شست باید از جانِ شیرینم» من آن شیرینم ، این را بدان ، یقینم. تو از اول شناختی و در افتادی من از اول بودم ، در دلِ تو ، همینم.

من اول روز دانستم ک با شیرین در افتادم ک چون فرهاد باید شست دست از جان شیرینم

عشقی را می‌خواهم که حتی اگر تمامِ دنیا بر علیهم بودند؛ او در جبهه‌ی من بماند.

من نگاه از مردم این شهر می دزدم ولی آنکه را سیری ندارم از تماشایش تویی..

می‌ترسم از روزی که به خود بگویم: بیهوده این‌همه دوام آوردم و تلاش کردم دوام بیاورم.

دیوانه کننده‌ست ، اینکه روزی امیدوار میشوی و فردای آن روز دیگر امیدی نیست.

«هر روز صبح عزمم را جزم می‌کنم تا روز پیش رو را تحمّل کنم. هر شب در شگفتم که چطور می‌خواهم با فردا روبه‌رو شوم.»

ظرفیت روانی بنده در حال حاضر، با کوچکترین مشکل: