ᴀʀʟᴇʏ˙𓍯

بخشی از مصاحبش : «من بچه‌ای بودم که همیشه آرزو داشتم زودتر بزرگ بشم و از همون بچگی به مسئولیت‌پذیر بودن عادت کرده بودم. برای همین همیشه آروم و متین به نظر می‌رسیدم، ولی درونم یه Ceren شیطونِ حسابی هم داشتم! واسه همین برای اینکه با دوستام شوخی کنم، یه بازی‌های کوچیک راه می‌انداختم. خیلی به اسباب‌بازی علاقه نداشتم؛ مثلاً هیچ‌وقت اسباب‌بازی نمی‌خواستم. ترجیح می‌دادم به‌جاش یه لباس قشنگ بگیرم یا برم توی محله و قایم‌باشک بازی کنم. من و خواهر کوچیکم هم با هم دست‌به‌یکی می‌کردیم و با دوستامون برنامه و دورهمی‌های مختلف ترتیب می‌دادیم.»

بخشی از مصاحبش:«چون من از هشت‌سالگی بازیگری رو شروع کردم، می‌تونم بگم یه جورایی بیشترِ بچگیم توی صحنه‌های فیلم‌برداری گذشت. البته اون موقع اصلاً بهش به چشم یه کار نگاه نمی‌کردم، بیشتر برام شبیه بازی بود. خانواده‌م هم توی این مسیر همیشه کنارم بودن. راستش یکی از قشنگ‌ترین چیزایی که از بچگیم یادمه همینه؛ بین مدرسه، خانواده‌م، دوستام و سرِ صحنه بزرگ شدم. الان که به گذشته نگاه می‌کنم، می‌گم چه خوب که این‌طوری شده.»

دیگه بس کنید این مسخره‌بازیِ یکی دونستن اراس با تئومان رو. اراس هرچقدم گاو و نفهم باشه، هیچ‌وقت عمداً نذاشت کسی لیلا رو تحقیر کنه، حتی اجازه نمی‌داد پشت سرش حرف بزنن. چه برسه به اینکه بذاره کتکش بزنن! وقتی هم الکی با هم سوگیلی بودن، برای اینکه نذاره سیلا لیلا رو جلوی خودش تحقیر کنه، حتی جلوش یه نمایش هم اجرا کرد.🥂