°°No hope°°

به قول شوپنهاور تنها سعادت بشر در این است که اصلا متولد نشود

‏وقتی بیشتر از سنت درگیر مشکلات بشی زندگی ازت آدم ساکت‌تری می‌سازه

من از برهنگان تن فروش بیزار نیستم از پوشیدگان شرف فروش بیزارم

آن قدر دلتنگم که حتی اگر صدایت را بشنوم همان را بغل می‌کنم

نیاز دارم یکی بهم بگه بیا راجع‌بهش سرتو بذار روی پاهام موهاتو ناز کنم

دلم یه شدنی میخواد که همه نشدن‌هارو بشوره ببره

کاش به همون اندازه که نشون میدم آدم بیخیالی‌ام بیخیال بودم

غمت نشسته بر جانم نفس بکش ایرانم

سپهرِ بابا کجایی؟(:

هنوز فرصت نکردم زندگی کنم تا الان هرچی بوده دوام آوردن بوده

دوباره شروع می‌کنم این‌بار شاید بدون قلب

قبلنا یه چیزایی واسم مهم بود که اگه الان دربارش حرفی بزنی میگم ول کن بابا حوصله داریا

متنفرم از سیاست هاتون از تظاهر کردن هاتون از بازی هاتون از جوری که خودتون نیستید

مرا کمی بیشتر دوست داشته باش چرا که فکر میکنم پایان غم انگیزی خواهم داشت

سر درد و معده درد کم بود قلب هم بهش اضافه شد

دلم یه نوتیف میخواد که هی بخونمش باورم نشه هی بخونمش باورم نشه

شاید نشون بدم که عادت کردم ولی همیشه یه گوشه از قلبم بخاطرش درد میکنه

بغلم کن اینجا ایرانه شاید فردا نباشم

امروز 18 بهمن.

یک ماه پیش،هزاران نفر،بی آن‌که بدانند،برای آخرین بار از خواب بیدار شدند. برای آخرین بار صبحانه خوردند.

برای آخرین بار مادر خود را بوسیدند.

برای آخرین بار با عزیزان خود حرف زدند. برای آخرین بار کار کردند.

برای آخرین بار آهنگ گوش دادند.

برای آخرین بار لباسی را پوشیدند.

برای آخرین بار خندیدند.

برای آخرین بار بند کفش‌های خود را بستند. برای آخرین بار گفتند:نگران نباشید،مواظبم. برای آخرین بار از در خانه بیرون رفتند.

برای آخرین بار شجاع و شریف ماندند.

برای آخرین بار به آسمان نگاه کردند.

برای آخرین بار عاشق ایران بودند.

برای آخرین بار امید داشتند.

برای آخرین بار ترسیدند اما پا پس نکشیدند. و برای آخرین بار زیستند؛و دیگر هیچوقت بازنگشتند.

ما یادمون نمیره.🖤

یک ماه از تبدیل وطن به گورستان گذشت