✧ آغوشِ سکوت ✧

فریاد زیر آب | ۱۳۵۶ با بازی داریوش عزیز خاطرات ماندگار سینمای ایران...

جایی که خدا نقطه میذاره علامت سوال نذار؛ رهایش کن مرنجان خویشتن را.

از آدم‌های پرتوقع فاصله بگیرید مِقایست را به هم می‌زنند و حرمت مهرت را می‌شکنند، آن‌ها حافظه ضعیفی دارند، خوبی‌ها را زود فراموش می‌کنند.

بچه‌ها نخندینا... ۲۹ شهریور ۱۴۰۱ ما یادت رو فراموش نمی‌کنیم. 🖤

نگران آمدن خزان باشم؟ مگر در باغ ما گلی مانده؟ لاله‌های وطنم را سرمای زمستان زد...

بچه‌ها نخندینا... ۲۹ شهریور ۱۴۰۱ ما یادت رو فراموش نمی‌کنیم. 🖤

در این شلوغیِ بی‌پایان، اگر کسی را یافتی که سکوتت را می‌فهمد و حرف‌های نگفته‌ات را می‌شنود، رهایش نکن... که چه بسیارند آن‌هایی که کنارمان می‌مانند، اما هیچ‌وقت ما را نمی‌فهمند.

راه خودت را برو... سال‌ها بعد، هیچ‌کس پای حسرت‌های تو نمی‌نشیند؛ نه آن‌که ترساندت، نه آن‌که بال و پرت را بست.

آخرین جمعه‌ی تابستون، کنار قدیمی‌ترین آدم‌های زندگی‌ام؛ آدم‌هایی که سال‌ها گذشت، فصل‌ها عوض شد، اما رفاقتشون هنوز بوی روزهای خوب میده.

عجب سیرکی است! همه‌مان خواهیم مرد؛ این مسئله به تنهایی باید کاری کند که یکدیگر را دوست بداریم، ولی نمی‌کند...‌

چارلز بوکوفسکی

از آن دسته از آدم هایی شدم که بین کم و هیچی، هیچی را انتخاب می‌کنم دیگر نه توان آدم های بلاتکلیف را دارم، نه رفاقت های یکی دو روزه، نه هر نوع رابطه‌ی انسانی نصفه ونیمه!

دیر می‌فهمم که کسی دارد با من بد رفتاری می‌کند؛ همیشه جا می‌خورم: انگار شر به نظرم غیر واقعی است.

شاید از شدت جستجوست که چیزی پیدا نمی‌کنی...!

عجب شهریور سوزانی؛ گرمای روزهایش یک طرف، داغِ رفتن‌ها و خاطره‌هایش از هر طرف...