𝙀𝙉𝙝𝙖𝙯𝙚𝟕

Good night 🌃

اون واقعاً یه نابغه‌ست، بعد از یه بار گوش دادن به ترک، فوراً تکنیکش رو یاد گرفت

HS: ولی از وقتی آهنگ جدیدم اومده... آها، قرار بود درباره آهنگ جدیدم حرف بزنم آهنگم «Ride or Die» یه مفهومی داره درباره اینکه تا ابد کنار هم بمونیم، تا آخرِ آخرش *آهنگ می‌خونه* HS: ببخشید، میشه فقط یه جرعه آب بخورم؟

ST: از کی شروع کردی از اسم «ایوان» استفاده کنی؟ HS: ایوان... وقتی برای تحصیل رفتم خارج از کشور ST: کجا؟ HS: کانادا! برای یه ماه ST: شنیدم کره هم بودی HS: کره بودم، ولی... کانادا فقط حدود یه ماه بودم ST: یه ماه اصلاً حساب میشه تحصیل در خارج از کشور؟ HS: ㅋㅋㅋ ST: ولی توی اون یه ماه چی یاد گرفتی؟ HS: انگلیسی یاد گرفتم و با دوستای خارجی‌م بسکتبال بازی می‌کردم

ST: وقتی ویدیوهایی که اوان توشون می‌خونه رو می‌دیدیم، همیشه همین بُعد از صداتو می‌شنیدیم... معمولاً از صدای سر یا صدای سینه استفاده می‌شه، ولی می‌خوام ببینم چطوری از «back voice» HS: «از پشت» دیگه راهی نداره، مگه نه؟ ST: داره... HS: چطوری؟ ST: قبلاً امتحانش نکردی؟ HS: نه، قبلاً امتحانش نکردم ST: پس بیا امروز استفاده از قسمت پشتی صدا رو امتحان کنیم * Dwit-seong / back voice: یه اصطلاح محاوره‌ای یا سبکِ آموزش آوازه و اصطلاح رسمی آناتومیکی نیست؛ معمولاً به استفاده از بخش پشتی گلو و فضای حلق اشاره داره و برای ایجاد صدایی قدرتمند و ترکیبی به کار می‌ره که به خواننده کمک می‌کنه نت‌های بالاتر رو با صدایی پُر و بدون حالت نفس‌آلود اجرا کنه