گروه روانکاوی امان🛋️📽️📚

ویس جلسه تحلیل فیلم «حیوانات شب‌زی»

https://event.alocom.co/class/psychome/bookclub لینک ورود به جلسه تحلیل فیلم

🔗 لینک ورود به جلسه بوک‌کلاب https://event.alocom.co/class/psychome/bookclub آغاز جلسه ساعت 21:30

لطفا فیلم را ببینید چون در جلسه قراره کلی موضوع اسپویل بشه پس لذت دیدنشو رو از دیت ندین💫

✅ امشب، ساعت ۲۱:۳۰ در ادامه‌ی دورهمی‌های بوک‌کلاب، این بار با «nocturnal Animal» همراه می‌شیم؛ منتظر حضور پرمهرتان هستیم

Nocturnal Animals (2016) | تام فورد 🎬 حیوانات شب‌زی؛ وقتی گذشته، شکلِ انتقام به خود می‌گیرد. سوزان زندگی‌ای ساخته که از بیرون، همه‌چیز در آن سر جای خودش است؛ اما دریافت نسخه‌ای از رمانی که ادوارد، همسر سابقش، برای او فرستاده، چیزی را در این نظم ظاهری به حرکت درمی‌آورد. رمان، داستان مردی است که در مواجهه با خشونتی هولناک، خانواده‌اش را از دست می‌دهد؛ اما آنچه سوزان را درگیر می‌کند، فقط داستانی درباره فقدان نیست. او در روایت ادوارد چیزی را می‌خواند که نمی‌تواند به‌سادگی از آن فاصله بگیرد: خشونت، درماندگی، خشم و تصویری از خودش که ترجیح می‌داد دیگر هرگز با آن مواجه نشود. ❓حیوانات شب‌زی ما را با پرسشی ناراحت‌کننده تنها می‌گذارد: آیا می‌توانیم بپذیریم که در داستان زندگی دیگری، نقشی داشته‌ایم که دیگر امکان بازنویسی‌اش را نداریم؟ 🥀 و بی‌رحمانه‌ترین بخش ماجرا همین است که دیگری دیگر برای بازگشتن به زندگی ما نمی‌نویسد؛ فقط می‌خواهد داستان خودش را از جایی پس بگیرد که ما آن را ترک کرده‌ایم. 🎬 Nocturnal Animals | 2016 نویسنده و کارگردان: Tom Ford جلسه گفتگو پیرامون فیلم یکشنبه 26 مهر | ساعت 21:30

Nocturnal Animals (2016) | تام فورد 🎬 حیوانات شب‌زی؛ وقتی گذشته، شکلِ انتقام به خود می‌گیرد. سوزان زندگی‌ای ساخته که از بیرون، همه‌چیز در آن سر جای خودش است؛ اما دریافت نسخه‌ای از رمانی که ادوارد، همسر سابقش، برای او فرستاده، چیزی را در این نظم ظاهری به حرکت درمی‌آورد. رمان، داستان مردی است که در مواجهه با خشونتی هولناک، خانواده‌اش را از دست می‌دهد؛ اما آنچه سوزان را درگیر می‌کند، فقط داستانی درباره فقدان نیست. او در روایت ادوارد چیزی را می‌خواند که نمی‌تواند به‌سادگی از آن فاصله بگیرد: خشونت، درماندگی، خشم و تصویری از خودش که ترجیح می‌داد دیگر هرگز با آن مواجه نشود. ❓حیوانات شب‌زی ما را با پرسشی ناراحت‌کننده تنها می‌گذارد: آیا می‌توانیم بپذیریم که در داستان زندگی دیگری، نقشی داشته‌ایم که دیگر امکان بازنویسی‌اش را نداریم؟ 🥀 و بی‌رحمانه‌ترین بخش ماجرا همین است که دیگری دیگر برای بازگشتن به زندگی ما نمی‌نویسد؛ فقط می‌خواهد داستان خودش را از جایی پس بگیرد که ما آن را ترک کرده‌ایم. 🎬 Nocturnal Animals | 2016 نویسنده و کارگردان: Tom Ford جلسه گفتگو پیرامون فیلم یکشنبه 26 مهر | ساعت 21:30

ویس جلسه تحلیل رمان «دکتر نون زنش را بیشتر از مصدق دوست دارد»

🔗 لینک ورود به جلسه بوک‌کلاب https://event.alocom.co/class/psychome/bookclub آغاز جلسه ساعت 21:30

✅گاهی یک کتاب، فقط یک کتاب نیست؛ گاهی شروعِ گفت‌وگویی‌ست که تا مدت‌ها در ذهن می‌ماند. امشب | ۲۱:۳۰ نشست «دکتر نون زنش را بیشتر از مصدق دوست داشت» یک قرار برای خواندن، مکث کردن و دیدنِ چیزهایی که میانِ سطرها پنهان مانده‌اند. منتظرتان هستیم

بابک صفری _ رواندرمانگر تحلیلی کلینیک امان در این قسمت از رادیو امان به این سوال پاسخ می‌دهد ؛

که چرا ما نسبت به نزدیکانمون بیشتر عصبانی می‌شیم ؟

با این خشم باید چه کنیم و چطور روابطمون رو تنظیم کنیم ؟

https://www.instagram.com/babak__safari

بیشترین خشم ما نه از کسانی که دورترند، بلکه از کسانی شکل می‌گیرد که به آن‌ها نزدیک‌تریم. چون رابطه نزدیک یعنی ما بخشی از نیازها، امیدها و انتظاراتمان را به آن فرد سپرده‌ایم. هرچه سرمایه‌گذاری روانی ما روی یک نفر بیشتر باشد، حساسیت ما نسبت به رفتارهای او هم بیشتر می‌شود. ما از غریبه‌ها انتظار نداریم که ما را عمیقا بفهمند، اما از کسی که دوستش داریم انتظار داریم ما را درک کند، کنارمان باشد و به ما عشق بورزد و درست در همین نقطه است که عشق با توقع و خشم همراه می‌شود. 🔗 https://t.me/winter_book_club

کپشن این داستان‌ ما را با یک انتخاب روبه‌رو می‌کنند؛ انتخابی که نمی‌شود به‌سادگی درباره‌اش قضاوت کرد و از کنارش گذشت. 📕این هفته در بوک‌کلاب امان، سراغ رمان «دکتر نون زنش را بیشتر از مصدق دوست دارد»، نوشتهٔ شهرام رحیمیان، می‌رویم. 📖در این نشست، داستان را از خلال رابطهٔ عشق و سیاست، وفاداری و ترس، و پیچیدگی تصمیم‌های انسانی دنبال می‌کنیم. ادبیات برای ما فقط روایت آنچه بر شخصیت‌ها گذشته نیست؛ فرصتی است برای نزدیک شدن به تعارض‌هایی که در درون آدم‌ها شکل می‌گیرند و راه ساده‌ای برای حل شدن ندارند. 🗓️یکشنبه شب | ⏰ساعت ۲۱:۳۰ 🔗برای شرکت در این جلسه، کافی است وارد کانال تلگرامی پیج امان شوید. منتظرتان هستیم. 🧡

🎬 بخش‌هایی از گفت‌وگوی دیشب در جلسه‌ی تحلیل فیلم «همنت»: 📌 عشق تلاشیه برای بازگرداندن چیزی که از دست رفته اما بازگرداندنش هیچ‌وقت کامل نیست 📌 تو محیطی میتوان سوگواری کرد که عشق وجود داره 📌 حتی فهمیدن زمان مرگ و فقدان کمکی برای اینکه جلوش رو بگیری نمیکنه و بخش جدایی ناپذیر زندگی ماست 📌 زندگی به هیچ‌کس هیچ‌چیز نمیده مگر اینکه یک روزی ازش پس بگیره 📌 پیش‌بینی یک اتفاق و آمادگی روانی برای اون اتفاق یکی نیستن 📌 پدر بعد از مرگ همنت انگار آینده خودش و جاودانگیش رو از دست داده 📌 آدمی که پدر و مادر خوبی نداشته همیشه برای اینکه چقدر پدر یا مادر خوبی هستم شک داره 📌 وقتی ما پدر و مادر رو از دست میدیم گذشته رو از دست دادیم اما وقتی پدر و مادر بچه رو از دست میدن آینده رو از دست میدن 📌 چیزی که باعث میشه فرآیند سوگواری برای ما آسون تر بشه به محیط اطراف و سرمایه‌گذاری‌های روانی ما بستگی داره 📌 عشق حتما با آزادی همراهه، می‌تونی من رو نخوای میتونی هر موقع خواستی بری ولی وقتی هستی من قدرت رو میدونم اگر بری هم من خیلی اذیت میشم اما آزادی 📌 هر سوگ و هر فقدانی به ما کمک میکنه یک بازنویسی از زندگیمون داشته باشیم و حتی رابطمون با بازمانده‌ها هم ممکنه دچار تغییر بشه. باعث جدایی بشه یا حتی باعث عمیق‌تر شدن رابطه بشه 📌 هر چیزی که دوست داریم اتفاقا بخاطر اینکه برامون عزیزه میتونه از دست رفتنی باشه 📌 همه داستان‌های عاشقانه ما با فقدان گره خورده ما حتی وقتی یکی رو خیلی دوست داریم همزمان با امکان نبودنش هم رو به رو هستیم و به همین دلیله که حتی تو خوشحال‌ترین لحظه‌های عشق یک اضطراب ضعیفی وجود داره و چون اضطراب از دست رفتن هست ما قدرشناسش هستیم 📌همه آدم‌ها یک جوری سوگواری نمیکنن و هیچ آدمی در سوگواریش نمیتونه الزاما نشون بده کی بیشتر عاشق بوده

ویس جلسه تجلیل فیلم همنت

آنچه در جلسه‌ی تحلیل «همنت» گذشت این هفته، همنت را از زاویه‌ی عشق و فقدان تماشا کردیم؛ از نشانه‌هایی که فیلم، خیلی پیش از مرگ همنت، ما را برای فقدان آماده می‌کردند تا شیوه‌های متفاوت آگنس، ویلیام و جودیت برای مواجهه با سوگ. درباره‌ی عشق به‌عنوان پیوندی که از همان ابتدا سایه‌ای از فقدان را با خود دارد، درباره‌ی ناتوانی در گفتنِ رنج و پناه بردن به قصه و نمایش، و درباره‌ی اینکه شاید سوگ، فراموش کردنِ کسی که از دست رفته نیست؛ بلکه پیدا کردنِ شکلی تازه برای ادامه دادنِ رابطه با اوست. و در نهایت، از خودمان پرسیدیم: وقتی کسی که دوستش داریم دیگر کنار ما نیست، چطور می‌توانیم رابطه‌مان با او را به شکلی تازه ادامه دهیم؟