𝒎𝒚 𝒎𝒐𝒐𝒏

روز “اوکی”هرجور راحتی”مبارک؛

ما قصه مون ته نداره کسی پیش من بدتو بگه سر نداره:)

کاش آدم ها انقدر بد نبودن من یه سری هاشون رو واقعا دوست داشتم!

هوای ابری خوبه؛ آدم کمتر مجبور میشه وانمود کنه حالش خوبه:)

بارون خوبه؛ چون اشکاتو قاطی خودش میکنه و کسی نمیفهمه:)

+به کارما اعتقاد داری؟ _نه! +چرا؟! _چون من به اندازه اتفاق های زندگیم آدم بدی نبودم…

همه چیز ناگهان آزارش میداد و ظرف امیدش که با جان کندن کمی پر شده بود؛ وارونه میشد:) .

مرگ واقعا ترسناکه. کسی که میمیره نمیره که بعد از چند وقت بیاد. نیست.دیگه کلا نیست. لباسش هست، عطرش هست، خاطرات هست ولی هیچ وقت هیچ جا قرار نیست دیگه اثری ازش باشه.

‏تو هيچوقت قرار نيست بفهمى من براى اينكه تورو ناراحت نكنم چقدر خودمو ناراحت كردم.

گفت نمی‌دانم چگونه اما تو تغییر کرده‌ای انگار غمی تجربه کرده‌ای که تو را بزرگ کرده.

بودیم و قدرمون رو ندونستن باشد که نباشیم و بدانند نماندن بلدیم!

گفتم: چند دقیقه اینجا بنشین و به من تکیه بده. گفت: کارم از تکیه گذشته، دلم می‌خواهد در آغوشت بمیرم. -عباس معروفی.

‏این "باشه" که می‌گم تایید حرف تو نیست، برای سلامت روان خودمه یعنی باشه تو راست میگی فقط دهن گشادتو ببند عزیزم

چشمات اسپانیا بود و من عربستان بی دفاع:)

میگفت حالش خوبه؛ ولی تا صبح اشک میریخت…:)

بنظرم “دیگه عادت کردم”غمگین ترین جمله دنیاست.

بعضی اوقات دلم میخواد ی کاکتوس بشم و بشینم یجا و کسی بهم دست نزنه…:(

برای بخشیدن کسایی که دوستشون داریم؛ چه دروغ هایی که به خودمون نمیگیم…