𝒎𝒚 𝒎𝒐𝒐𝒏

همین مجازات تو را بس؛ که من دیگر تو را آنطور که می‌دیدم، نمی‌بینم.

يه سريا هستن كافيه به چشمات نگاه كنن. حتی اگه كلی هم بخندی باز می گن چرا ناراحتی؟ همونايی كه حتی از نحوه ی تايپ كردنت تو چتا از سكوت كردنت و نگاهت می فهمن تو چته. “من به اونا می گم واقعی ترينام.”

بیا لا به لای این کتاب ها یکدیگر را ببوسیم:) نگران آبرو هم نباش! اینجا کسی کتاب نمیخواند…؛

بیچاره آن که بعد از تو از من انتظار عاشقی دارد:)

چیزی نیست که بشود با قرص٫آمپول٫قدم زدن کنار خیابان یا روشن کردی یکی دو سیگار کاریش کرد! اینجا باور کنید،من گاهی دیگر نمیتوانم نفس بکشم؛ “هوشنگ گلسیری”

همه چیز ناگهان آزارش میداد و ظرف امیدش که با جان کندن کمی پُر شده بود وارونه میشد!

مرا ببوس؛پایان من نزدیک است…

هر جا کم آوردی هر جا خواستی و نشد هر جا دوئیدی و نرسیدی یاد اشک های من بیوفت…؛

حالم خوبه ها؛ ولی همینکه یکی بغلم کنه قابلیت اینو دارم که ساعت ها تو بغلش گریه کنم!

اندکی برای ماندنم اصرار کن! نه آنقدر که باعث شود بمانم؛ آنقدری که بفهمم رفتنم چیزی را از جهان تو کم میکند:) .

در جوانی پیر گشته ایم:(

من هر کاری که دوست داشتم بقیه برام بکنن رو با تموم وجودم برای همه کردم. همدردی کردم، امید دادم، ذوق کسی‌رو کور نکردم، وقتی نیاز داشتن تنهاشون نذاشتم، من همیشه در حد توانم سهم خودم رو ادا کردم؛ حتی وقتی هیچ برگشتی نگرفتم. هرچند دوست داشتم این جاده گاهی دوطرفه می‌بود.

دل گفت وصالش به دعا باز توان یافت؛ عمریست که عمرم همه در کار دعا رفت🫠

فرق داری با همه نبض قلب من:)

یه روزی فکر میکردم بدترین چیز تنها موندنه؛ اما اینطور نیست… بدترین چیز اینکه با آدمایی باشی که بهت حس تنها بودن بدن!

کسی که با هر سیب کرم خورده ای وابسته میشه،لایق بهشت قلب تو نیست:)

اگرچه دلخورم از تو، اگرچه دل‌گیرم بیا ببین که برایت چگونه می‌میرم.

زندگی که همیشه فتح قله ها نیست؛ گاهی باید تلاش کنی از دره ها بیایی بیرون:)

این چه حرفیه عزیزم؟! معلومه که حق باتوعه آخه کی حوصله داره با تو بحث کنه؟