دومــــ☁️ـــــان
رفتن به کانال در Telegram
دومان؛ مِهی گریخته از آسمان... حرفی حدیثی سوالی بود در خدمتم👇🏻 https://t.me/HarfChatBot?start=860a9e5afa9d
نمایش بیشترکشور مشخص نشده استدسته بندی مشخص نشده است
3 486
مشترکین
-1224 ساعت
+197 روز
+51530 روز
آرشیو پست ها
3 486
به کاغذی مچاله نگاه میکنم
که آرام در باد میچرخد
آیا زمین را هم
کسی نوشته است و دور انداخته؟
🌏
#گروس_عبدالملکیان
3 486
ماذا أقول لكِ؟
إن النسيان هو أحسن دواء اخترعه البشر في رحلتهم المريرة...
🪐
چه بگویمت؟
فراموشی بهترین درمانیست که بشر طی سفر تلخ و جانکاهش اختراع کرده است...
#غسان_کنفانی
3 486
+1
چه خوب گفته صائب؛
انگار سهم آدمی از این چرخ،
گاهی همین است که درمیان دایرهی غم بچرخد و باز،
به امیدی کوچک دل خوش کند…🌱
3 486
Repost from کولهگــرد
در قدرت عجیب کلمات همین بس که گاهی، هیچ دوا و درمانی اثر نمیکند. درد هیچگونه ساکت نمیشود. قرار و آرامش را ازت میگیرد. اما در کمال ناباوری و خیلی یکهویی، حرفی/کلمهای میشنوی یا میخوانی که لبهای افتادهات، کش میآیند. روی گونهات چال میافتد و چشمهایت باریک میشوند. برای لحظهای هم که شده فراموش میکنی درد داشتهای. گاهی کلمهای مَرهم است؛ در استفاده ازشان وسواس و دقت به خرج دهید.
3 486
من معتقدم اگر شعرِ خوب یا کتابِ خوب بخوانی؛
چیزی از آن در وجود تو میماند...
در وجدانِ تو
در شخصیتِ تو
و از راههای مختلف به تو کمک میکند...
3 486
آرام پیش میروند
پایان همهی راهها
گم شدن است؛
و درد
به تماشای آنها ایستاده است
و این زنجیرهی مویههای مردمان من است
که از دل دشت میگذرد...
#شیرکو_بیکس
3 486
دریا با این همه آب
رودخانه با این همه آب
تنگ بلور حتی با این همه آب
رخصت نمیدهد این همه آب
تا بنگریم که ماهیها چگونه میگریند
🐋
#بیژن_نجدی
3 486
برای یادآوری نازِ چشمای خانومی بهش بگو:
گفته بودی که چرا محو تماشای منی
آن چنان مات که حتی مژه بر هم نزنی
مژه بر هم نزنم تا که ز دستم نرود
ناز چشم تو به قدر مژه بر هم زدنی
#فریدون_مشیری
3 486
فراموش میشوی
گویی که هرگز نبودهای
مانند مرگ یک پرنده
و مانند یک گل در شب
فراموش میشوی
گویی که هرگز نبودهای
آدمیزاد باشی
یا متن
🪞🪷
#محمود_درویش
3 486
من شاعر نیستم
تنها کلماتی را که به تو ربط دارد میشناسم
و آنها را کنارهم میگذارم
تا دیگران بخوانند
و
عاشق شوند
#سهام_الشعشاع
3 486
[ماهی آخرین موجودی خواهد بود که آب را کشف میکند! چرا که غرق بودن در روزمرگی، مانع از دیدن واقعیات بدیهی میشود]
