دومــــ☁️ـــــان

رنج فهمیدن به من آموخت فهمیدن خطاست روز و شب دائم سوال از خویش پرسیدن خطاست مثل مردم بی‌تفاوت باش و چشمت را ببند ساده دل! در سرزمین کورها دیدن خطاست تا که می‌رنجیم اَنگِ زود رنجی می‌زنند زود رنجاندن روا و زود رنجیدن خطاست گاه گاهی پیک‌های لطف را باید شمرد بی‌حساب از باده‌ی احساس بخشیدن خطاست مثل باران بودم و این روزها فهمیده‌ام روی خاک خشک و بی‌محصول باریدن خطاست گاه تلخی‌ها به لطف صبر شیرین میشود میوه‌های کال را از شاخه‌ها چیدن خطاست

خوب می‌دانم از این زندگی چه می‌خواهم؛ امید بسیار، مقدار زیادی نور، دل‌خوشی‌های کوچک اما ماندگار...

تمامِ عمر دنبال شاهد می‌گشتی تا رنجت را باور کند؛ خودت مگر آن‌جا نبودی؟ 🪷

‌کوه‌ها‌از‌صبر‌ساخته‌شده‌اند⛰️🌱

در دنیای موازی، صاحب یک کتابخونه‌ی قدیمی‌ام؛ که بالاش یک کافه‌ی کوچیک داره، و حیاطی پر از درخت‌های بهار نارنج که تو پاییز با بوی بارون یکی می‌شن... عصر‌ها توی کافه، چای دارچین سرو می‌کنم؛ و هر کتاب رو با یک نامه‌ی دست‌نویس می‌فروشم... یک گربه‌ی پشمالو هم دارم که همیشه یک جایی حوالی کتابخونه پرسه می‌زنه شاید یک روزی یکی از نامه‌ها به دست تو رسید...

خاورمیانه به تقلید از چشم هایت آفریده شد آشفته اندوهگین خسته زیبا 🤎

حتی تاریک‌ترین شب هم نمی‌تواند طلوع را برای همیشه متوقف کند؛ فقط مدتی آن را از چشم‌های ما پنهان می‌کند.. 🏜

هر کسی می‌تواند با رنج‌های دیگران همدردی کند؛ اما خشنود شدن از موفقیت‌های دیگران، سرشت بسیار پاکی می‌خواهد... 🕊

‌كيف بَنَيت نفسك؟ ‌جرحاً على جرح! 🪞🕯 ‌چگونه خودت را ساختی؟ ‌زخم به زخم!‌

متصل‌گردان به دریا جویبارِ خویش را... 🌊

#صائب_تبریزی

‏"رک بودن" یعنی من در مورد مسائل مربوط به خودم با صراحت جواب بدم؛ مثلا این غذارو دوس ندارم مهمونی نمیام حوصله ندارم و... "گستاخی" یعنی من در مورد مسائل شخصی دیگران مثل رنگ مو چاق و لاغر بودن چهره نوع پوشش اظهار نظر کنم؛ در قالب "رک بودن" با "گستاخی" به بقیه توهین نکنیم...!