دِلْ‌سِپُرده

قطره به قطره می‌آییم رودیم و جاری به دریا از کربلای مصلی تا کربلای معلی ...💔

باورم نمیشه؛ دارم روزایی رو زندگی می‌کنم که همیشه از فکر کردن بهش می‌ترسیدم‌.

یه حرومزاده تو چنل هست که به همه پستا ری اکت خنده میزنه باید بگم تو به جنازه ی در ب در شاه کثیفت بخند که تو سگ دونیم راهش نمیدادن بدبختا انقدر فشار بخورید تا خفه شید

هوش مصنوعی عمته😏

عروسک هایت هنوز نمی‌دانند چرا دیگر به آغوششان برنمیگردی..؟

رفت؟کجا رفت؟🥀

رفت ؟ کجا رفت؟🥀

این گل هدیه ی آقای من بود:)

💔😭

من به چشم خویشتن دیدم که جانم میرود🥀

خداحافظ عزیز ترینم:)💔

:)

یعنی تموم شد؟:)

اخرین دیدار؟ منی که اولین دیدارمه چیکار کنم؟:)

از خداحافظی متنفرم….

فرق می‌کند، با خانواده‌ات شـهـیـد بشی.. یا با خانواده‌ات فرار کنی.

آتش بگیرد آرزو هایمان فقط برگرد…

ما هنوز باور نکرده‌ایم که دیگر صدایت را نخواهیم شنید. انگار زمان همان لحظه‌ای که خبر را شنیدیم، ایستاد. سال‌ها با افتخار نامت را بر زبان آوردیم، از تو دفاع کردیم، برایت نوشتیم، برایت جنگیدیم و هر توهینی به تو، زخمی بود بر دل ما. تو فقط یک نام نبودی؛ پناه دل‌های بسیاری بودی که در هیاهوی این دنیا، به حضورت دلگرم بودند. حالا اما ما مانده‌ایم و داغی که هیچ واژه‌ای توان توصیفش را ندارد. به تابوتت خیره می‌شویم و از خود می‌پرسیم: مگر می‌شود به روزهایی عادت کرد که تو در آن نباشی؟ مگر می‌شود جای خالی کسی را پر کرد که سال‌ها تکیه‌گاه دل‌ها بود؟ می‌گویند شهیدان زنده‌اند؛ و ما به همین دل خوش کرده‌ایم. اما دلتنگیِ نبودنت، سهم ماست؛ سهم نسلی که زندگی با حضورت را آموخته بود، نه زندگی پس از تو را. ای کاش تقدیر، این صفحه را هرگز ورق نمی‌زد. ای کاش هنوز می‌شد از پشت سرت، با اطمینان و آرامش قدم برداشت. خداحافظ، عزیز دل‌های دوستدارانت… دعا کن که در این دنیای بی‌تو، از راهی که به آن ایمان داشتیم، جدا نشویم:)💔🥀