『 بَعدِ آدم‌ها 』

یه عزیزی میگفت: بعضی وقتا تو واسش آدم درستی هستی؛ ولی اون هنوز واسه داشتن آدم درست آماده نیست...! مدت ها بود یه جمله انقدر به دلم ننشسته بود.

رابطه درست حاصل تماس دو آدم ناکامله که تصمیم میگیرن تفاوت های همو بپذیرن و خیلی زود جا نزنن و از هم ناامید نشن

یکی از اساتیدمون داشت راجب این حرف میزد که چقدر نیازه هرچند وقت از خودمون عذرخواهی کنیم بابت کاستی ها، اولویت قرار دادن ‌دیگران، اشتباهاتی که از نبود تجربه اومده، it’s ok ببخشین خودتونو و رها کنین این سرزنش کردنو.

چگونه میتوانم برای کسی توضیح بدم که این روزها قفسه سینه‌م انقدر سنگینه،ولی بدنم نمی‌ذاره گریه کنم؛و تنها کاری که ازم برمیاد با یه دل سنگین روی تختم دراز بکشم.

رابطه امن، یعنی رابطه‌ای که: بتونی بگی ازت ناراحت شدم، بدون اینکه بترسی بعدش دعوا بشه، پارتنرت قهر کنه، یا کلا همه‌چیز بهم بریزه.

‏جناب بوکوفسکی کل زندگی من رو در یک خط خلاصه کرده؛ «من از مردم متنفر نیستم، فقط حس بهتری دارم وقتی دور و برم نیستند».

چه بگویم که دگر حوصله ای نیست مرا دگر از دست کسی هم گله ای نیست مرا بگذار بسوزم که در این سینه ی دلگیر جز سوختن و ساختنم مرحله ای نیست مرا

در بی حوصله‌ترین، کلافه‌ترین، کم صحبت‌ترین، اجتماع گریزترین و دل گرفته‌ترین ورژن خودمم.

؛