『 بَعدِ آدم‌ها 』

گفتم اینجا بزارم اینو بی جواب نمونه حرف دوستمون با تشکر از همراهی شما

عجیبه که آدم از دشمنش انتظار مهربونی نداره، برای همین حرفاش زیاد ناراحتش نمیکنه. اما وقتی کسی که براش ارزش قائلی، کسی که جای خاصی توی قلبت داره، یه حرفی میزنه که نباید میزد، همه چیز فرق میکنه. نه به خاطر خود اون جمله، به خاطر اینکه میفهمی توی اون لحظه‌ از زندگی، اون آدم اینطوری بهت فکر کرده. بعدش هرچقدر هم عذرخواهی کنه، هرچقدر هم سعی کنی فراموشش کنی، یه گوشه از ذهنت همیشه اون لحظه رو نگه میداره. بعضی آدما با رفتنشون از قلبت کم نمیشن؛ با حرفی که میزنن، خودشون رو از اون جایگاهی که براشون ساخته بودی پایین میارن.

جمعه خیابانی‌ست که به هیچ کجا نمی‌رسد؛ هر هفته از آن عبور می‌کنم و هر هفته کمی بیشتر از خودم جا می‌مانم. بعد از تو پنجره‌ها دیگر رو به آسمان باز نشدند؛ آن‌قدر بسته ماندند که دیوار شدند.

تعهد رو مد كنيد؛ هم شيكه ، هم لول آپ ، هم باكلاس.

روزی یک بار اینترنت ۶ گیگ یک ماهه می‌خرم. پ.ن: اینقدر بی نتی کشیدم که دیگه دلم نمیسوزه برا پول نت🗿

از من فاصله بگیر، من از بودن های کوتاه و تیکه تیکه متنفرم.

یه مقدار حوصله برام مونده اونم گذاشتم واسه کسایی که باهاشون حال میکنم.

همین الان یکی که بهش کمک کردی داره به بقیه میگه تو آدم بدی هستی «به دنیای واقعی خوش اومدی»

صادق هدايت در كتاب بوف كور مى‌گويد: گاهی انسان، در تاريكى ذهن خود گم می‌شود، جايى كه مرز واقعيت و خيال از هم جدا نيست. تنهايى، آرام‌آرام به درون نفوذ می‌کند، و انسان را از جهان بيرون جدا می‌سازد در اين ميان، هيچكس نيست كه او را بفهمد حتى خود او. و شايد تلخترين حقيقت اين باشد: بعضى دردها را نمی‌توان گفت فقط بايد در سكوت، با آنها زندگى كرد..

مهم نیست که چه کسی دوستت داره یا بهت علاقمنده مهم اینه که چه کسی اون قدر شجاعت داره که ریسک کنه و هدفمند و پیوسته دنبالت بیاد و با تصمیمی آگاهانه بارها و بارها تورو انتخاب کنه و حرف و عملش با هم یکی باشه.