𝑼𝒏𝒔𝒂𝒊𝒅💔

خیلی دلمو شکوندی امیدوارم هرچی میخری فرداش اف بخوره,بیسکویتت بیوفته توی چایی, ماشینتو هروقت میبری کارواش بارون بزنه و باریستای کافه جای صد عربیکا صد ربوستا بزنه تا از تپش قلب سکته کنی و درنهایت بمیری.

من سعی میکنم جدی نگیرم ولی متاسفانه موهام، معدم، قفسه سینم و سرم خیلی جدی می‌گیرن.

میشه جوین شیدد

بنده به کسانی که به دفعات بسیار تلگرامشونو دلیت اکانت می‌کنن نمی‌تونم اعتماد کنم.

قبل نظر دادن سعی کنید حتماً سگ کسی باشید، چون قطعاً من می‌پرسم بعد ناراحت می‌شید.

چقدر حرف دارم باهات و چقدر دوری ازم.

‏یه قسمتی از قلب من، همیشه منتظر برگشتن تو میمونه.

دلم از این چتای 12 تا 5 صبح میخواد؛ پر از ذوق و هیجان،نیش باز و تپش قلب.

من دیگه خستم، لطفا بقیشو یکی دیگه زندگی کنه.

امروز 24 August، روز جهانیِ سینگل هاست.

دلتنگی را می‌شود تحمل کرد، بی‌خبری را نه..

هنوز هم بهت فکر میکنم، هنوز هم گاهی پیجت رو چک میکنم، هنوز هم اسمت بین حرف‌هامون میاد اما یه چیزی عوض شده، دیگه هیچوقت نمیخوام بهت برگردم.

آدم از رنج بسیار زنده به گور میشود و از رنج بسیارتر، صبور.

کاش اینجا بودی، اینجا کنار من. و من یادم میرفت چقدر خسته و شکسته‌‌ام.

هر وقت احساس کردی کسی دوست نداره، یاد من و اشکام بیوفت.

همه‌چی منو یاد تو میندازه، امروز یه دو هزاری دیدم یادت افتادم.

به قول فاضل نظری: به خداحافظی تلخ تو سوگند نشد، که تو رفتی و دلم ثانیه‌ای بند نشد؛ لب تو میوه ممنوع ولی لب‌هایم، هر چه از طعم لب سرخ تو دل کند نشد؛ با چراغی همه جا گشتم و گشتم در شهر هیچ کس، هیچ کس اینجا به تو مانند نشد؛ هر کسی در دل من جای خودش را دارد، جانشین تو در این سینه خداوند نشد؛ خواستند از تو بگویند شبی شاعرها، عاقبت با قلم شرم نوشتند، نشد.