مهناز / به روایتی
رفتن به کانال در Telegram
روایتی ساده از زندگی / معمولا کوتاه و به اختصار حرف زدن رو دوست دارم. @berevaytibot
نمایش بیشترکشور مشخص نشده استدسته بندی مشخص نشده است
307
مشترکین
+324 ساعت
+97 روز
+4530 روز
آرشیو پست ها
اینجوری که رفتار آدمها رو مشاهده میکنی و نیازی به توضیح نمیبینی و ازشون فاصله میگیری. گاهی حرفت رو میزنی و فاصله میگیری.
گاهی نمیتونی فاصله بگیری اونوقت فاصلهی حسی و ارتباطی رو بیشتر میکنی.
و تو این مراحل میفهمی که خب تو دروغ نمیگی و اغراق نمیکنی و چاپلوسی رو دوست نداری و تظاهر برات جذاب نیست و از آدمی که بیتوجهی میکنه دیگه خوشت نمیاد و در تعامل با این آدمها دوباره و دوباره باخت نمیدی.
و مراحل رشد همینه.
اینکه همهی این آدمها وجود دارن با اشتباهاتشون و تو هم هستی با اشتباهاتت.
ولی اینکه تو چجوری خودت رو بهبود میبخشی و رشد میکنی مهمه.
بعضی وقتا چیزی به ذهن آدم نمیرسه برای جبران اشتباه. بخصوص جایی که با احساس شرم همراهه. مثلا فکر میکنی به اینکه چرا به یه آدمی فرصت دادی که بهت آسیب بزنه.
یا چرا فلانی فکر کرد تو نمیفهمی و تظاهر کرد، یا چرا فلانی اغراق میکنه در صورتی که تو دلش این نیست.
اینو میشه نوشت، چون اگه آدم بیشاندیشی باشی تمام طول روز داری به این فکر میکنی چرا این کار رو کردم و حالا باید چکار کنم.
اینجوری روزت رو هدر میدی!
مثلا تمرینی که خودم دارم اینه که یه زمانی رو در روز نیاز دارم که ببینیم چکار کردم در گذشته که الان رسیده به اینجا.
اگه اشتباه بوده چجوری جبرانش کنم
و اگه خوب بوده چجوری ادامه دارش کنم.
درسته که همهمون انسانیم و خیلی جاها خراب کردیم و ممکنه بازم خرابکاری کنیم. اما به یه چیزی رسیدم اینکه اگه مغرور نباشیم و ببینیم کجاها گند زدیم خیلی مهمه. خیلی کمک میکنه.
مهاجرت یه حس منفی داره برام ولی هجرت اینجوری نیست.
مهاجرت انگار اینجوریه که داری از یه وضعیتی فرار میکنی
ولی هجرت اینجوریه که میخوای یه چیزی از دست نره.
مردان عزیز سرزمنیم! تو رو خدا شبیه زنها حرف نزنید صداتونو نازک نکنید.
الان یه ویدیو دیدم مور مورم شد.
چه خوب شد اون روزا رو اینجا نوشتم.
خدایا منو دوباره به کربلا و نجف برسون.
و بصیرت بهم بده بصیرت زیاد.
امروز یه جا صبحانه خوردم که ظاهرش املت کثیف بود ولی یه ذره که گذشت دیدم ظاهر و باطن یکیه!
