ققنوس «ایران آینده »

رقص سوگ مادر بر مزار فرزند سربه‌دارش علیرضا رئیسی، در بیابان‌های انارک #کانال_ققنوس

وقتی شعار ؛ جای اندیشه را می گیرد . انسان به مرده ای متحرک و نجواگری بی منطق تبدیل می شود که بدون تفکر و تدبیر در خدمت حکومت است. ابتذال شر از همینجا آغاز می شود. https://t.me/GhoghnousIranAyandeh #کانال_ققنوس

🔴 ابوعلی شیبانی، از حامیان جمهوری اسلامی: به خداوند قسم دارم با اطلاع میگم. اگه مجتبی خامنه‌ای همین الان قالیباف، وحیدی، قاآنی و یک نفر دیگه که توی بیت رهبری بود که اسمشو نمیتونم بیارم برکنار نکنه، به زودی توسط اسرائیل کشته میشه. بخدا قسم عید نوروز رضا پهلوی تاجگذاریشو تو ایران جشن میگیره. من پیامم رو رسوندم. دیگه خودش میدونه. شیبانی ترور علی خامنه‌ای و سید حسن نصرالله رو هم پیش‌بینی کرده بود‌. 👑

🇮🇩 اندونزی؛ از حکومت اقتدارگرا تا تجربهٔ دموکراسی در یک کشور نفت‌خیز آیا کشوری با جمعیت زیاد و منابع نفت و گاز می‌تواند از حکومت اقتدارگرا فاصله بگیرد و به سوی نظامی انتخاباتی حرکت کند؟ اندونزی نمونه‌ای قابل‌تأمل برای بررسی این پرسش است. 🔹 پیشینهٔ سیاسی اندونزی پس از استقلال، دوره‌های متفاوتی از حکومت را تجربه کرد. سرانجام، سوهارتو در سال ۱۹۶۷ قدرت را در دست گرفت و نزدیک به ۳۲ سال با نظامی اقتدارگرا بر کشور حکومت کرد. در دوران او، انتخابات برگزار می‌شد؛ اما رقابت سیاسی آزاد نبود و مخالفان با محدودیت روبه‌رو بودند. در سال ۱۹۹۷، بحران مالی آسیا اقتصاد اندونزی را به‌شدت تحت فشار قرار داد. سقوط ارزش پول، افزایش قیمت‌ها، بیکاری و نارضایتی عمومی، همراه با اعتراضات گسترده، پایه‌های حکومت را متزلزل کرد. در مه ۱۹۹۸، سوهارتو استعفا داد و کشور وارد دوره‌ای از اصلاحات سیاسی شد. از سال ۱۹۹۹ انتخابات رقابتی‌تر برگزار شد و اندونزی به‌تدریج تجربهٔ انتقال قدرت میان جریان‌های سیاسی مختلف را به دست آورد. 🔹 نفت و گاز؛ ثروتی که تضمین‌کنندهٔ دموکراسی نبود اندونزی از دیرباز تولیدکنندهٔ نفت بوده و در کنار آن، منابع قابل‌توجه گاز طبیعی نیز دارد. این کشور در گذشته یکی از صادرکنندگان مهم نفت و گاز بود و در سال ۱۹۶۲ به عضویت اوپک درآمد. اما با افزایش مصرف داخلی و کاهش تولید برخی میدان‌های قدیمی، اندونزی در سال ۲۰۰۴ به واردکنندهٔ خالص نفت تبدیل شد و در سال ۲۰۰۸ از اوپک خارج شد؛ سپس در سال ۲۰۱۶ عضویت خود را از سر گرفت و دوباره به حالت تعلیق درآورد. بر اساس داده‌های ادارهٔ اطلاعات انرژی آمریکا، اندونزی در سال ۲۰۲۴ حدود ۲٫۳ میلیارد بشکه ذخایر اثبات‌شدهٔ نفت و حدود ۳۳٫۸ تریلیون فوت مکعب ذخایر اثبات‌شدهٔ گاز طبیعی داشت. این تجربه نشان می‌دهد که برخورداری از منابع انرژی، به‌تنهایی مانع وابستگی به واردات، افت تولید یا مشکلات اقتصادی نمی‌شود. 🔹 اندونزی امروز اندونزی اکنون یک جمهوری با انتخابات ریاست‌جمهوری و پارلمانی است. احزاب مختلف فعالیت می‌کنند و انتقال قدرت از طریق انتخابات تجربه شده است. با این حال، این کشور هنوز با مشکلاتی مانند فساد، محدودیت‌های مدنی، تبعیض علیه برخی اقلیت‌ها و ضعف‌هایی در حاکمیت قانون روبه‌رو است. بنابراین نباید اندونزی را یک دموکراسی بی‌نقص دانست. طبق گزارش «آزادی در جهان ۲۰۲۶» مؤسسهٔ فریدم‌هاوس، اندونزی در گروه کشورهای «نیمه‌آزاد» قرار دارد. 🔹 چه درسی برای ایران وجود دارد؟ تجربهٔ اندونزی چند نکتهٔ مهم دارد: ۱. منابع نفت و گاز، به‌خودی‌خود دموکراسی ایجاد نمی‌کنند. ۲. بحران اقتصادی می‌تواند به تضعیف حکومت اقتدارگرا کمک کند؛ اما گذار سیاسی به سازمان‌دهی اجتماعی، نهادسازی و اصلاحات پایدار نیز نیاز دارد. ۳. برگزاری انتخابات به‌تنهایی کافی نیست؛ استقلال قوهٔ قضائیه، آزادی رسانه‌ها، مبارزه با فساد و پاسخ‌گویی مسئولان نیز اهمیت دارند. ۴. تغییر حکومت پایان کار نیست. حفظ آزادی‌ها و جلوگیری از تمرکز دوبارهٔ قدرت، به نهادهای مستقل و نظارت مستمر مردم نیاز دارد. پرسش برای آیندهٔ ایران: اگر اندونزی توانست پس از دهه‌ها حکومت اقتدارگرا به نظامی انتخاباتی با رقابت سیاسی گسترده‌تر حرکت کند، ایران چگونه می‌تواند از منابع نفت و گاز خود در یک نظام پاسخ‌گو برای رفاه مردم استفاده کند و هم‌زمان مانع شکل‌گیری دیکتاتوری دیگری شود؟ #کانال_ققنوس

ترامپ: قرار است با ایران خیلی خشن برخورد کنم آن‌ها امیدوارند جنگ را تا بعد از انتخابات ادامه دهند اما این جنگ به‌سرعت پایان خواهد یافت

✅خبر زیبای ایلان ماسک به نابینایان « ۶ تا ۱۲ ماه دیگه، اولین چشم‌ های نیورالینک رو می‌کاریم. حتی اگه از روزی که به دنیا اومدی کاملاً نابینا بوده باشی، مستقیم روی قشر بینایی مغزت می‌نویسیم… و برای اولین بار دنیا رو می‌بینی.» «ولی این فقط شروع کاره. بعدش وضوح فوق‌العاده بالا می‌گیری و واقعاً قدرت‌های ابرقهرمانی پیدا می‌کنی: فروسرخ می‌بینی، فرابنفش می‌بینی، حتی رادار. دقیقاً مثل شخصیت‌های فیلم‌های علمی‌تخیلی.»

🇳🇴 پادشاهی نروژ؛ نمونه‌ای از پیوند سنت و دموکراسی ✏️فرهاد زرین نروژ یک کشور پادشاهی است، اما پادشاه در اداره روزمره کشور نقش اجرایی ندارد. قدرت سیاسی از طریق انتخابات آزاد، پارلمان و دولت منتخب مردم اعمال می‌شود و پادشاه نقشی عمدتاً نمادین دارد. نروژ با تکیه بر حاکمیت قانون، شفافیت، مبارزه با فساد، آموزش و بهداشت عمومی، حقوق شهروندی و مدیریت درست درآمدهای نفت و گاز، به یکی از کشورهای پیشرفته و برخوردار از سطح بالای رفاه اجتماعی تبدیل شده است. درس مهم نروژ برای آینده ایران چیست؟ پیشرفت یک کشور صرفاً به پادشاهی یا جمهوری بودن آن وابسته نیست؛ بلکه به ماهیت حکومت، پاسخ‌گویی مسئولان، آزادی‌های سیاسی، استقلال نهادهای نظارتی و نحوه توزیع ثروت ملی بستگی دارد. نروژ نشان می‌دهد که می‌توان پادشاهی داشت، اما قدرت را محدود کرد و اداره کشور را به نهادهای دموکراتیک سپرد. مسئله اصلی، نام حکومت نیست؛ مسئله این است که قدرت در اختیار چه کسی است و چگونه کنترل می‌شود. #ایران_آینده #کانال_ققنوس

معاریو: طبق گزارشات، ایران قصد دارد تا ۴۸ساعت آینده یک حمله بسیار سنگین به اسرائیل و آمریکا داشته باشد

انواع حکومت‌ها در جهان؛ تفاوت «شکل حکومت» و «ماهیت حکومت» چیست؟ برای شناخت نظام‌های سیاسی، یک تفاوت اساسی وجود دارد که نباید از آن غافل شویم: شکل حکومت با ماهیت حکومت یکسان نیست. ممکن است دو کشور شکل حکومتی متفاوتی داشته باشند، اما در شیوه اداره کشور شباهت‌هایی پیدا کنند. همچنین ممکن است دو کشور هر دو جمهوری یا هر دو پادشاهی باشند، اما از نظر آزادی‌های سیاسی، حقوق شهروندان و نحوه توزیع قدرت تفاوت زیادی داشته باشند. 🔹 ۱. شکل حکومت چیست؟ شکل حکومت به ساختار رسمی نظام سیاسی و چگونگی تعیین رئیس کشور مربوط می‌شود. ▪️ پادشاهی: مقام پادشاه معمولاً موروثی است. نمونه‌ها: 🇸🇪 سوئد 🇬🇧 بریتانیا 🇸🇦 عربستان سعودی ▪️ جمهوری: مقام ریاست کشور موروثی نیست و بر اساس سازوکارهای قانونی تعیین می‌شود. نمونه‌ها: 🇫🇷 فرانسه 🇩🇪 آلمان 🇮🇷 ایران 🇨🇳 چین همان‌طور که می‌بینیم، کشورهای ایران، چین، فرانسه و آلمان همگی جمهوری هستند؛ اما ساختار قدرت و شیوه اداره آن‌ها یکسان نیست. 🔹 ۲. ماهیت حکومت چیست؟ ماهیت حکومت به این مربوط است که قدرت در عمل چگونه توزیع و اعمال می‌شود، مردم چه نقشی در تعیین حاکمان دارند و حقوق و آزادی‌های آنان تا چه اندازه تضمین شده است. برای شناخت ماهیت یک حکومت باید پرسید: ▪️ آیا انتخابات آزاد، رقابتی و منصفانه برگزار می‌شود؟ ▪️ آیا مردم می‌توانند حاکمان را به‌صورت مسالمت‌آمیز تغییر دهند؟ ▪️ آیا آزادی بیان، رسانه‌ها و فعالیت احزاب تضمین شده است؟ ▪️ آیا قوه قضائیه مستقل است و همه، از جمله حاکمان، در برابر قانون پاسخ‌گو هستند؟ ▪️ آیا قدرت میان نهادهای مختلف تقسیم شده یا در اختیار یک فرد، حزب یا گروه خاص متمرکز است؟ بر اساس این معیارها، می‌توان حکومت‌ها را از نظر شیوه حکمرانی، در طیفی از دموکراتیک تا اقتدارگرا بررسی کرد. 🔹 ۳. تفاوت را با مثال ببینیم 🇸🇪 سوئد: پادشاهی است، اما اداره سیاسی کشور بر پایه دموکراسی پارلمانی و دولت منتخب انجام می‌شود. پادشاه نقش اجرایی سیاسی ندارد. 🇸🇦 عربستان سعودی: پادشاهی است، اما قدرت سیاسی در ساختار سلطنتی متمرکز است و نظام انتخاباتی آن با دموکراسی‌های پارلمانی تفاوت اساسی دارد. 🇩🇪 آلمان: جمهوری دموکراتیک پارلمانی است؛ دولت از دل اکثریت پارلمانی شکل می‌گیرد و قدرت به‌وسیله قانون اساسی و نهادهای مستقل محدود می‌شود. 🇨🇳 چین: جمهوری است، اما نظام سیاسی آن تحت سلطه حزب کمونیست قرار دارد و رقابت چندحزبی برای تصاحب قدرت ملی وجود ندارد. 🇮🇷 ایران: جمهوری اسلامی است؛ رئیس‌جمهور و مجلس از طریق انتخابات تعیین می‌شوند، اما ساختار سیاسی شامل نهادهای انتصابی و اختیارات گسترده رهبری نیز هست و رقابت انتخاباتی با محدودیت‌هایی روبه‌روست. 🔹 ۴. یک نکته مهم دیگر دموکراسی و جمهوری مترادف نیستند؛ همان‌طور که پادشاهی و دیکتاتوری نیز مترادف نیستند. ▪️ یک کشور می‌تواند پادشاهی و دموکراتیک باشد؛ مانند سوئد. ▪️ یک کشور می‌تواند جمهوری و دموکراتیک باشد؛ مانند آلمان. ▪️ یک کشور می‌تواند جمهوری و دارای نظام اقتدارگرا باشد؛ مانند چین. ▪️ یک کشور می‌تواند پادشاهی با قدرت سیاسی متمرکز باشد؛ مانند عربستان سعودی. بنابراین، نام رسمی کشور یا عنوان نظام سیاسی به‌تنهایی ماهیت آن را مشخص نمی‌کند. ــــــــــــــــــــ جمع‌بندی برای شناخت هر نظام سیاسی، باید دو پرسش جداگانه مطرح کنیم: پرسش اول: شکل حکومت چیست؟ پادشاهی است یا جمهوری؟ ریاستی است یا پارلمانی؟ پرسش دوم: ماهیت حکومت چگونه است؟ قدرت چگونه توزیع می‌شود؟ مردم تا چه اندازه در انتخاب و تغییر حاکمان نقش دارند؟ حقوق شهروندان چگونه تضمین می‌شود؟ و چه محدودیت‌هایی بر قدرت حاکمان وجود دارد؟ این دو پرسش، پایه شناخت علمی نظام‌های سیاسی هستند. #ققنوس_ایران_آینده

ققنوس ایران آینده | چه عواملی باعث سقوط دیکتاتورها می‌شوند؟ ✏️فرهاد زرین سقوط حکومت‌های دیکتاتوری معمولاً نتیجهٔ یک اتفاق یا یک عامل منفرد نیست؛ بلکه حاصل هم‌زمانی چند بحران است که پایه‌های قدرت را سست می‌کنند. ۱. بحران تأمین مالی نیروهای سرکوب حکومت برای حفظ وفاداری نیروهای امنیتی و نظامی به حقوق، مزایا، امکانات و منابع مالی نیاز دارد. اختلال در تأمین این هزینه‌ها می‌تواند انگیزه‌ها و انسجام نیروها را تضعیف کند؛ هرچند به‌تنهایی به معنای فروپاشی نیست. ۲. شکاف در رأس قدرت اختلاف میان رهبران، فرماندهان نظامی، نهادهای امنیتی و گروه‌های ذی‌نفوذ اقتصادی می‌تواند توان تصمیم‌گیری و هماهنگی حکومت را کاهش دهد. ۳. ریزش یا بی‌طرفی نیروهای امنیتی اگر بخشی از نیروهای مسلح و امنیتی دیگر حاضر نباشند از حکومت دفاع کنند یا از اجرای دستورات سرکوب خودداری کنند، یکی از ستون‌های اصلی بقای حکومت تضعیف می‌شود. ۴. بحران اقتصادی و ناتوانی در ادارهٔ کشور تورم، بیکاری، سقوط قدرت خرید، کسری بودجه و اختلال در پرداخت حقوق کارکنان و بازنشستگان می‌توانند نارضایتی عمومی را افزایش دهند و منابع حکومت را محدود کنند. ۵. گسترش نارضایتی عمومی وقتی نارضایتی از یک گروه یا مطالبهٔ مشخص فراتر می‌رود و گروه‌های مختلف اجتماعی را دربرمی‌گیرد، حکومت با دشواری بیشتری در مهار بحران مشروعیت روبه‌رو می‌شود. ۶. تداوم اعتراضات و نافرمانی مدنی اعتراض‌های مستمر و مشارکت گروه‌های مختلف جامعه می‌توانند هزینهٔ سیاسی و اقتصادی حفظ وضع موجود را افزایش دهند؛ به‌ویژه هنگامی که حکومت نتواند با امتیازدهی محدود بحران را مهار کند. ۷. فروپاشی مشروعیت و اعتماد عمومی وقتی بخش بزرگی از جامعه دیگر حکومت را نمایندهٔ خود نداند، همکاری داوطلبانه با نهادهای آن کاهش می‌یابد و اتکای حکومت به اجبار بیشتر می‌شود. ۸. ناتوانی حکومت در ارائهٔ خدمات عمومی اختلال در تأمین برق، آب، سوخت، درمان، آموزش و سایر خدمات اساسی می‌تواند نشان‌دهندهٔ کاهش ظرفیت ادارهٔ کشور باشد و نارضایتی را تشدید کند. ۹. ریزش حامیان و نخبگان حکومتی جدا شدن مقام‌ها، مدیران، حامیان اقتصادی و چهره‌های بانفوذ از ائتلاف حاکم می‌تواند منابع مالی، سیاسی و سازمانی حکومت را تضعیف کند. ۱۰. کاهش حمایت خارجی یا افزایش فشار بین‌المللی از دست رفتن حمایت مالی، نظامی یا سیاسی متحدان خارجی ممکن است هزینهٔ بقای حکومت را افزایش دهد؛ هرچند فشار خارجی به‌تنهایی لزوماً به سقوط منجر نمی‌شود. ۱۱. ناتوانی در مدیریت بحران‌های هم‌زمان حکومتی که با بحران اقتصادی، اعتراضات گسترده، اختلافات داخلی و فشار خارجی به‌طور هم‌زمان روبه‌رو شود، ممکن است توان کمتری برای مهار هر یک از این بحران‌ها داشته باشد. ۱۲. نبود یا وجود آلترناتیو قابل‌اعتماد وجود یک گزینهٔ سیاسی روشن و برخوردار از اعتماد عمومی می‌تواند عدم‌قطعیت دربارهٔ دوران پس از حکومت را کاهش دهد. در مقابل، نگرانی از هرج‌ومرج، جنگ داخلی یا نامعلوم بودن آینده ممکن است برخی گروه‌ها را به حفظ وضع موجود متمایل کند. جمع‌بندی ققنوس هیچ‌یک از این عوامل به‌تنهایی سقوط را تضمین نمی‌کند. پژوهش‌های تطبیقی نشان می‌دهند که شکاف در نخبگان حاکم و کاهش وفاداری دستگاه امنیتی، به‌ویژه در کنار اعتراضات گسترده، می‌توانند نقشی تعیین‌کننده داشته باشند. بحران اقتصادی نیز گاهی زمینهٔ تغییر قدرت را فراهم می‌کند. پرسش اساسی این است: چه زمانی مجموعهٔ این بحران‌ها از توان حکومت برای مدیریت و مهار آن‌ها فراتر می‌رود؟ #کانال_ققنوس

هیات قطری که به ایران آمده بود بیش‌از ۳۰ دقیقه در ایران نمانده و فورا به دوحه بازگشته است. #کانال_ققنوس

#فوری نخست وزیر عراق دستور بستن مرز های خود با ایران را صادر کرده است. 🔻العربیه: به‌زودی دولت عراق برای بستن تمام گذرگاه‌های مرزی با ایران اقدام خواهد کرد 🔻یک منبع پاکستانی: 🔹مذاکرات ایران و آمریکا به بن‌بست رسیده است

🇺🇸 بسنت درباره ایران: از ماه اوت تاکنون هیچ بارگیری‌ای در تأسیسات نفتی ایران در جزیره خارک ندیده‌ایم. ایران در حال حاضر هیچ محموله نفتی‌ای در دریا ندارد. مثل شرکتی است که ورشکست شده و هیچ‌کس حاضر نیست به آن پول بدهد. #کانال_ققنوس

سفیر ایالات متحده در ترکیه، تام باراک.: اگر به تعداد پیامبرانی که خداوند به این منطقه فرستاده‌اند نگاه کنیم، ما 55 پیامبر مسیحی، بیش از 100 پیامبر اسلامی و 50 پیامبر یهودی داریم، و هیچ‌کدام از آن‌ها نتوانسته‌اند این وضعیت را حل کنند. بنابراین، این احتمال وجود ندارد که ما بتوانیم این مشکل را در عرض چند سال حل کنیم #کانال_ققنوس

مثلا بری با پول وزارت نفت از چین اتوبوس بیاری و شوآف کنی. اونم با دو برابر قیمت! بعد ببینی ای داد، طول اتوبوس‌ها طوریه که نمیشه از دور میدون رد بشه بعد جلسه بحران بذاری و عقل‌ها رو بریزی رو هم، تهش به این نتیجه برسی میدون رو خراب کنی :)/ وحید حاجی پور 🔻اصولا کار«تانک»از بین بردن و خراب کردن است،فرقی هم ندارد چه باشد:درخت، میدان، پله برقی...انتظار دیگری داشتید؟!

آقای مکرون،در کشور من برای آتش‌زدن یک سطل زباله اعدام می کنند اما برای سوزاندن زندگی یک ملت، همه چیز مقدس است واقعا از مکرون، سؤال جدی دارم ‏ما را ببخشید اگر در فهم دنیای شما ناتوانیم! ‏در اعتراضات ‌ فرانسه⁩ مغازه‌ها را غارت می‌کنند، ساختمان‌ها را به آتش می‌کشند، سطل‌های زباله را می‌سوزانند، خیابان‌ها و مسیر ترافیک را می‌بندند، با پلیس درگیر می‌شوند، اموال عمومی را تخریب می‌کنند، به مأموران حمله می‌کنند، نظم عمومی را برهم می‌زنند، قانون را نقض می‌کنند و حتی به ساختمان‌های حکومتی یورش می‌برند. ‏پس چرا همه‌شان را به اتهام «اقدام علیه امنیت ملی»، «اجتماع و تبانی علیه امنیت کشور»، «اخلال در نظم عمومی»، «تخریب اموال عمومی»، «آتش‌زدن عمدی»، «تمرد و حمله به مأموران»، «تبلیغ علیه نظام»، «بغی»، «جایوسی»، «تشویش اذهان عمومی» و «محاربه» اعدام نمی‌کنید؟ چرا از هر شعار، پرونده‌ای امنیتی و از هر معترض، دشمنی علیه موجودیت کشور نمی‌سازید؟ ‏چرا چند هزار نفر را در چند روز نمی‌کشید؟ چرا حکم اعدام صادر نمی‌کنید؟ چرا همه را به زندان‌های طولانی‌مدت نمی‌فرستید؟ چرا برای اعتراف‌گیری، شکنجه را به خدمت نمی‌گیرید؟ چرا اینترنت و تلفن را قطع نمیکنید؟ چرا کیسه‌های سیاه ضد آب مخصوص جسد وارد نمی‌کنید؟ چرا ‌ #کهریزک⁩ ندارید؟ چرا خانواده‌ها را در راهروهای زندان‌ها به انتظار جنازه‌های فرزندانشان نمی‌نشانید؟ ‏آقای مکرون، چطور می‌شود حکومتی از آتش‌زدن یک سطل زباله خشمگین باشد، اما زندگی انسان‌ها را به آتش نکشد؟ چطور می‌شود خیابانی را که مسدود شده، دوباره باز کرد، بی‌آنکه مسبب را وحشیانه اعدام کنید؟ چطور می‌شود با تخریب اموال عمومی برخورد کرد، بی‌آنکه جان انسان‌ها را ملک خصوصی حکومت و ابزار انتقام جویی دانست؟ چطور شعار مرگ بر خودتان را به جرم توهین اعدام نمیکنید؟ ‏چرا مثل جمهوری اسلامی برای مجازات یک اعتراض، ابتدا عنوان امنیتی نمیسازید، بعد حکم بنویسید و سرانجام انسان را از حق زندگی محروم کنید؟ . ‏آقای مکرون، اصلا میدانید در کشور من برای آتش‌زدن یک سطل زباله می‌توان پرونده تا اعدام ساخت، اما برای سوزاندن زندگی یک ملت، همه چیز مقدس است… ‏اصلا چرا سرکوب و ‌ اعدام⁩ نمی‌کنید؟ ما به شما حسادت میکنیم آقای مکرون…. ‏اتفاقات این روزهای فرانسه اگر در کشور من رخ میداد، حداقل یکصد هزار کشته و جنازه بی نام در کیسه سیاه، یکصد هزار زندانی با احکام سنگین، یکصد هزار بدن و چشم ساچمه و باتوم خورده و پنجاه هزار اعدامی داشت./ گلشن

نوبت شما هم خواهد رسید ! جعفر بخشی بی نیاز نویسنده و روزنامه نگار نمایش از یک کلاس درس شروع می شود. استاد بی مقدمه به یکی از دانشجوبان دختر اشاره می کند و از او می خواهد کلاس را ترک کند. آن هم بدون علت. کسی معترض نمی شود. کسی هم سوال نمی کند که چرا. چون مشکل او نیست‌. استاد رو به دانشجویان می کند و می گوید : شما با چشم خود دیدید که به یکی از هم‌ کلاسی‌هایتان ظلم کردم. اما هیچ‌ کدامتان اعتراض نکردید. چون تصور کردید این اتفاق به شما ارتباطی ندارد. شما امروز در برابر بی‌ عدالتی سکوت کردید. چون قربانی آن نبودید. اما روزی که نوبت شما برسد آن زمان چه کسی برایتان اعتراض خواهد کرد؟ این روایت خلاصه تلخ رفتار بسیاری از ما در برابر رنج دیگران است. تا زمانی که آتش به خانه همسایه افتاده ؛ آسوده می‌نشینیم. تا زمانی که دیگری عزیزش را از دست می‌دهد دردش را شخصی می‌دانیم. تا زمانی که گلوله بر سینه دیگری می‌نشیند ؛ زخمش را زخم خود نمی‌دانیم. غافل از اینکه بی‌ عدالتی اگر مهار نشود ؛ مرز نمی‌شناسد و قربانی بعدی را از میان همان تماشاگران خاموش انتخاب می‌کند. و همین جاست که باید از فاجعه دی‌ ماه نه یک بار که بارها و بارها سخن گفت. از هم‌ وطنانی که کشته شدند. از انسان‌هایی که زخمی شدند و از خانواده‌هایی که داغدار و سوگوار ماندند. در برابر چنین رنجی ؛ چه چیزی می‌تواند توجیه‌ کننده بی‌تفاوتی باشد؟ چگونه می‌توان خبر کشته‌ شدن هزاران انسان‌ را شنید و بی‌اعتنا از کنار آن گذشت؟ چگونه می‌توان تصور کرد چون این بار گلوله به سوی دیگری نشانه رفته ؛ امنیت و آینده ما تضمین شده است؟ دردناک‌تر از خود بی‌ عدالتی ؛ عادی‌ شدن آن در وجدان جامعه است. جایی که مرگ انسان‌ها به خبری گذرا تبدیل می‌شود. رنج خانواده‌ها فراموش شده و سکوت جای مسئولیت انسانی را می‌گیرد. البته همه مردم شرایط یکسانی ندارند و گاهی ترس و نگرانی ؛ امکان اعتراض علنی را از انسان می‌گیرد. اما نباید اجازه دهیم ترس ؛ بی‌تفاوتی و فراموشی حق و حقیقت را برای همیشه به حاشیه براند. جامعه‌ای که در آن هر کس تنها تا پشت در خانه خودش احساس مسئولیت کند ؛ دیر یا زود در می‌یابد که دیوارهای خانه‌اش پناهگاه امنی برای او نیستند. بی‌ عدالتی تنها با دست ظالم گسترش نمی‌یابد که گاهی با سکوت کسانی پر و بال می گیرد که ظلم را می‌بینند ؛ حتی توان اعتراض هم دارند ؛ اما چون قربانی آن‌ نیستند ؛ ترجیح می‌دهند چیزی نگویند. وقتی آخرین صدای اعتراض در خیابان ها خاموش شود ؛ نوبت به نفراتی می رسد که گمان داشتند ؛ نوبت آنها هرگز نخواهد رسید. #کانال_ققنوس

گلشیفته 😂 #کانال_ققنوس

نهاد ریاست جمهوری ماشیناشو واسه مزایده گذاشته، بعد کامنت هموطنمون رو ببینید: 😂😂😂 #کانال_ققنوس