نبهان؛

به خانوادش بگید جاش امنه توی بهشت حضرت زهراست.. داره با علی اصغر بازی میکنه

توافقی که ترامپ اژش حرف میزنه:

فرقی نمیکنه خیابان‌های ایران باشه یا جاده مشایه‌؛ این روزا همه جا کربلاست.. _صور مدیا

بیا شبی به تماشای حال و روزِ دلم که مثل موی تو بر نیزه‌ها پریشان است..

میگفت: "پشت بند دعای شهادت، شهید بودن و شهیدانه زیستن هم طلب کن"

جمع کردن پول توسط پلیسان عراقی برای خرید ویلچر که یک بانوی ایرانی زیارت راحت تری داشته باشد اگر ایران برای اربعین به عراق پول میدهد، پس این ها چیست؟

به قول مجاهد قشنگیش به اینه تو مشخصات رو پلاکت ابجدِ آقا قمر‌بنی‌هاشم باشه.. آنان که پلاکشان گردنشان است از هیچ چیز جز خدا نمیترسند

دل شکستگان را پناهی نیست جز رقیه...

_

رستا جان، شاید این روز ها دیگر نتوانی سرت را بر روی دستان پدرت بگذاری و آرام بخوابی، اما همه ی ما میدانیم که شهدا زنده اند و تو خوب تر از هر شخص دیگری، میدانی که پدرت همین حالا هم در کنارت نشسته است و در گوشت برایت لالایی میخواند.

این روز ها تمام تلاشم را میکنم تا تمام کار و مشغله ی زندگی را کنار بگذرام و هر طور شده زود به زود به گلزار سر بزنم. اما هر بار که به آنجا میروم فقط غم رفیق هایی که زیر مشت ها خاک خفته اند، مرا آزار نمیدهد... غم های بسیاری است که هر بار وجودم را به لرزه در میاورد. همیشه عادت دارم در بین قبور شهدایی که هر کدامشان تاریخ و نحوه ی شهادت مخصوص خودشان را دارند، قدم بزنم و با دقت یکی در میان هم که شده اسامی را میخوانم.. و همین باعث میشود اگر خانواده ی آن شهید در کنار مزار عزیزشان نشسته باشند، اندکی مکث کنم و فاتحه ای بخوانم. وقتی کمی چشم میگردانم، میبینم که فقط این دل من نیست که بی قرار است. مادرانی را میبینم که چشم به مزار فرزندشان دوخته اند و زیر لب با خود حرف هایی زمزه میکنند.. گاهی همسرانی را میبینم که دست فرزندانشان را گرفتند و به دیدار همسر عزیز تر از جانشان آمده اند اما کو آن پدری که دوباره کودکانش را در آغوش بکشد و بر سر آنان بوسه بزند؟ به راستی، میگوند دختر ها بابایی اند.. من حتی دخترک هایی را میبینم که سرشان را بر مزار پدرشان گذاشته اند و خیره به عکس حکاکی شده ی پدرشان بر روی سنگ مزارشان نگاه میکنند.. من هر بار چهره ی شکسته تر پدر و مادر ملینای سه ساله را میبینم. من میشنوم که بار ها مادرش با چشمانی غمناک روضه ی رقیه را برای دخترک اش میخواند و زیر لب میگوید "جانم تشنه نباشی" و جلوی اشک هایی که چشمانم را تر میکند، به سختی میگیرم... من مزار دست جمعی خانواده ی چغاگلان را میبینم و چشمم که به صورت دختر بچه و پسر بچه ی آن خانواده می افتند، بغضم در گلویم سنگینی میکند. حال میفهمم که این فقط دل من نیست که اینگونه بی تابی میکند... حال میفهمم که فقط من نیستم که هر روز و هر شب با خاطراتی سر و کله میزنم تا مبادا مرا از پای در بیاورند... حالا خوب میفهمم که همان پدری که دست بر روی عکس جوان شهیدش میکشد، همان مادری که بر مزار فرزندش بوسه میزند، همان کودکی که سرش را روی سنگ مزار پدر میگذارد و آرام میشود، همه و همه مثل من دلشان بی تاب است و هر روز و هر شب با خاطراتی سر و کله میزنند تا مبادا از پای درشان بیاورد... #دل_نوشته

در نشر این چنین ویدیو هایی چه روایت هایی که شاید اندکی باعث آگاهی بشه و چه روایت های میناب، ما رو همراهی کنین.. حتی اگر نامی از چنل هم نبردید، باز هم حتما در صورت امکان نشر بدید. باید دیده شوند تا خیلی ها از اتفاقات افتاده آگاه شوند.

خطاب به تمام آن هایی که با پررویی تمام هشتک نه به اعدام میزنند... بشنوید صحبت های خانم سمانه عشقی که روایت میکنند از اتفاقاتی که در اغتشاشات 18 و 19 دی ماه کف خیابون برای عزیزشون رقم خورد.

_چرا نگفتی او جوان افتاد؟ چرا نگفتی آن چراغ افتاد؟ ای دیده! اگر کور نیستی، بین.. ای گوش! اگر کر نیستی، بشنو.. کَز خونِ جوان وطن هنوز آید نفس گرم آرزوها..

_در سال 2015 برای فتح صنعا ( پایتخت یمن) هم‌پیمان شدند، و در سال 2026 ائتلاف می‌بندند تا مگر از محاصرهٔ خفه کننده صنعا نجات یابند...!

روایتی دیگر از میناب مادری که پیکر پسر کوچکش را از روی دستان قطع شده اش، شناخت...

_کدوم حکومت ها ایران رو کوچیک کردن؟ #اندکی_تفکر

_ بر دل هایمان شهادت است و بر لب هایمان ذکر یا حسین.