یادداشت های روانشناسی

میگه ناراحتم که قرص اعصاب میخورم. عزیز دلم، خدارو شکر که برای این دردها درمان وجود داره، و میتونی استفاده کنی و خوب شی خیلی از درد ها، چه روحی و چه جسمی هیچ درمان و هیچ راهی براشون وجود نداره، و مبتلایان بجز عذاب کشیدن راه دیگه ای ندارن💔

خانم جسیکا مارتینز میگه: من زخم‌ها را دوست دارم، چون داستان‌های پشتِ آن‌ها را دوست دارم. شجاعت، حماقت، درد… هیچ‌کدام بی‌هزینه به دست نمی‌آیند.

عیبی ندارد اگر حالت خوش نیست.🤍

برای پاییز دو نفر ظرفیت برای مراجع داریم. (حضوری و مجازی) برای هماهنگی میتونید پیام بدید: @elnazalaei

در موقعیت هایی که از یه کاری اجتناب میکنی یه سؤال از خودت بپرس:

من از چه چیزی فرار می‌کنم که هر بار فرار کردن، ترسم رو قوی‌تر می‌کنه؟

گاهی چیزی که اضطراب رو زنده نگه می‌داره، خودِ ترس نیست؛ رفتاریه که برای خلاص شدن از ترس انجام می‌دیم.

بهش میگم خانم شما شخصیت داری؟ میگه نه ندارم، نتونستم بردارم. [مکالمه دو دانشجوی روان]

اگر افت خلق، بی‌انرژی بودن، تغییر خواب یا اشتها، بی‌علاقگی و کناره‌گیری برای چند هفته ادامه پیدا کرد و روی زندگی روزمره‌ات اثر گذاشت، نیاز به بررسی جدی‌تری داره. جدی ترین بررسی؟ کمک گرفتن از روان‌شناس یا روان‌پزشک این اختلال اگر ادامه پیدا کرد با یه قرص خیلی ساده با دوز مناسب حل میشه، جای نگرانی ندارع

چیکار میتونیم بکنیم؟ صبح‌ها حتی برای چند دقیقه در معرض نور روز قرار بگیر. فعالیت بدنی رو، حتی کوتاه، از برنامه‌ات حذف نکن. ساعت خواب و بیداری رو تا حد ممکن منظم نگه دار. ارتباطت با آدم‌های امن رو حفظ کن. انزوا معمولاً حال بد رو بیشتر می‌کنه. کارهات رو به قدم‌های کوچیک‌تر تقسیم کن؛ منتظر حال خوب برای شروع نباش.

تو روانشناسی بهش میگیم اختلال افسردگی فصلی(SAD) به کاهش دریافت نور خورشید و در نتیجه کاهش هورمون‌ سروتونین و ویتامین D مربوط میشه. میزان ترشح ملاتونین هم کم و زیاد میشه. ملاتونین هورمون اصلی تنظیم خوابه.

بچه ها یه سری نکته راجع به افسردگی فصلی باید بدونیم: با کوتاه‌تر شدن روزها، نور کمتری دریافت می‌کنیم و همین می‌تونه روی خواب، انرژی و تنظیم خلق اثر بذاره. برای بعضی آدم‌ها این تغییرات به شکل افت خلق، بی‌حوصلگی، خواب بیشتر، کاهش انگیزه یا تمایل به تنها موندن خودشون رو نشون می‌ده. اما یه نکته مهم: هر بی‌حوصلگی پاییزی الزاماً «افسردگی» نیست.

روز آخر تابستان را چگونه میگذرانید؟

دیگران نمیدونن تو کی هستی، اما خودت میدونی پس با خودت بهتر رفتار کن.

این برچسب ها از شما سلب مسئولیت نمیکنن. و تشخیص و تاییدشون فقط و فقط به عهده درمانگره حتی اگر علائم یه اختلال رو داشته باشین به معنی داشتن اون اختلال نیست، چون اختلال ها با هم همپوشانی دارن و همچنین درمان های مجزا و متفاوت دارن.

پس اگه نمی‌تونید برنامه ریزی کنید یا به برنامه هاتون عمل کنید، دنبال علت و درمانش باشین.

کسایی که اهمال کارن، برنامه می‌نویسن و چون عقب میندازنش حالشون بد میشه، و اضطراب تجربه میکنن

کسایی که مبتلا به کمال گرایی هستن برنامه سنگین می‌چینن و چون سنگینه بهش عمل نمیکنن و از خودشون ناامید میشن

یادم افتاد کسایی که مبتلا به adhd هستن، نمیتونن برنامه ریزی کنن

خواستم بگم برنامه ریزی یادتون نره ولی..

اگه کسی نیست که بهت بگه من میگم: اشکال نداره اگه ناراحت شدی تو اجازه داری از هر چیزی که دلت میخواد ناراحت شی، غم بشینه رو دلت این احساس توعه قرار نیست همیشه توضیحات منطقی برای احساسات وجود داشته باشه تو میتونی ناراحت باشی، عصبی باشی و... اینا حق توعه و هیچکس نمیتونه این حق رو ازت بگیره.

از یه مسئله‌ای ناراحت بودم ولی بیشتر از خودِ اون اتفاق، از این ناراحت بودم که چرا اصلاً ناراحتم! اما دارم فکر میکنم بلوغ این نیست که برای ناراحتی‌هامون دلیل بزرگی داشته باشیم؛ بلکه اینه که به خودمون اجازه بدیم ناراحت باشیم، حتی وقتی چیزی که ناراحتمون کرده از نظر بقیه «کوچیکه». لازم نیست همیشه احساساتمون رو توجیه کنیم. فقط باید بذاریم احساس، احساس باشه. 🌱