Echtesia"

چه شد که اینگونه شد پایانمان تلخ؟ کار منه دیوانه کی به ناکجا آباد رسید خانه ات اباد؟ لحظه مرگ من زمانی بود که دیدمت با دیگری و دم نزدم اما خاطراتت شد گذشته ای مات و مبهوت در اعماق وجودم بعد تو دیگر؛از من،منی ماند بی جان با احوالی گمراه با این همه عشق چه کردی؟ یعنی به همین راحتی از عشق گذشتی؟

توجه زیاد هم مثل گرمای خورشیده؛ تا یه جایی گرمت می‌کنه و حس خوبی می‌ده، اما وقتی از حدش بیشتر بشه، دیگه دنبال آفتاب نیستی؛ دنبال یه جای خنک و سایه می‌گردی. اما بی‌توجهی هم مثل سرمای زمستونه؛ اولش شاید قابل تحمل باشه، ولی وقتی طولانی بشه، دیگه فقط سردت نیست؛ دلت می‌خواد یکی پیدا بشه و گرمت کنه. آدم‌ها نه با توجه بیش از حد آروم می‌مونن، نه با بی‌توجهی دوام میارن؛ چیزی که آدم می‌خواد، گرماییه که نسوزونه و سرمایی که یخ نزنه.

اگه آدم بودی برات آهنگ میفرستادم حیف که بی جنبه ای

ازم ﻧﺨﻮاه ﺑﺎ ﺗﻮ ﺑﻤﻮﻧﻢ ﺗﻮ ﻫﻴﭽﻰ از ﻣﻦ ﻧﻤﻰ دوﻧﻰ اﮔﻪ ﺑﮕﻢ راز دﻟﻢ رو ﺗﻮ ﻫﻢ ﻛﻨﺎرم ﻧﻤﻰ ﻣﻮﻧﻰ

چون مهم نیست دلت پیش کیه توام یکی عین بقیه کی به کیه اگه تو شلوغیا تنها بودی بهم نگو برگرد چون دیگه دیره

من بدم چرا کارماش تویی؟!

بگو هنوزم جای من نی کسی بگو چند روز دیگه به هم میرسیم بگو توام بدون من بی حسی

صبح توام بخیر

شب بخیر

باز ک شنبه شد

به خاطر تمام محبت های بیجایی که برای انسان های بی ارزش کردم،از خودم معذرت میخوام.

کجا میری

یه پسر و دختر پشت موتور بودن پسره برگشت سمت ماشین من چشم تو چشم شدم باهاش دختره یکی زد بهش گفت ها کجارو نگاه میکنی من غش کردم خنده🤣

وای 🤣🤣🤣🤣

بنظرت؟