سایه و نور

این دنیا هر روز شلوغ‌تر می‌شود، اما انگار فاصله‌ها بین آدمها بیشتر می‌شود. عجیب است که در عصر ارتباطات، کمتر از هر زمان دیگری همدیگر را درک می‌کنیم. هر کسی در دنیای خودش زندانی شده. شاید امروز بیش از هر زمان دیگری، دنیا تشنه‌ی آدم‌هایی است که بلد باشند سکوت دیگران را بخوانند، زخم‌های نامرئی را لمس کنند و فقط درک کنند . دنیا به مهربانی‌های ساده و مراعات‌های کوچک نیاز دارد تا دوباره قابل تحمل شود، ولی متأسفانه برعکس، این روزها آدمها خیلی زودتر از قبل همدیگر را قضاوت می‌کنند و خیلی دیرتر همدیگر را درک می‌کنند؛ انگار همه عجله دارند...

یادداشت‌های من

اگر کسی در جستجوی چیزی باشد، کل کائنات می‌کوشند تا او به آنچه می‌جوید، دست یابد.

کیمیاگر / پائولو کوئلیو .

واپس منگر دمی و در پیش مباش با خویش مباش و خالی از خویش مباش خواهی که غریق بحر وحدت باشی مشنو منگر مگو میندیش مباش

‌ عجبا! جُستجوگرم من نه جُستجو شونده من این‌جایم و آینده در مشت‌های من - #احمد_شاملو

‌ روزی که کمترین سرود، بوسه است! و هر انسان برای هر انسان برادری‌ست! روزی که دیگر درهای خانه‌شان را نمی بندند قفل، افسانه‌ایست! و قلب، برای زندگی بس است! - #احمد_شاملو

#ابتهاج 🕊

توانستم همیشه گفته الله را به یاد داشته باشم که هیچ کس از آینده مبهم وحشت نکند. هر انسانی قادر است به آنچه می‌خواهد و نیازمندش است برسد. ما.... از آن میترسیم که داشته‌هایمان را از دست بدهیم رسم و رسوم خود را، آداب و سنت خود را و.... زندگی را.... و وقتی در می‌یابیم که افسانه زندگی ما و افسانه دنیا را فقط یک دست نوشته است آن گاه، ترسمان فروکش می‌کند و از بین می رود.

 کیمیاگر/ پائولو کوئلیو 📖