«جریان☕»

نون نمک رو جدی بگیرید.

بعضی از روز ها نه دلت میخواهد بیدار شوی و دلت میخواد بخوابی . انگار آن روز اضافی بوده انگار توقع نداشتی فردایی هم باشد. نمی‌دانی چطور روز را به شب برسانی چطور تمامش کنی تنها چیزی که میخایی اینست که تمام شود انگار درد بزرگیست برایت که تحملش را نداری تحمل لحضه لحضه اش برایت سخت دردناک است کسل کننده منزجر .

گاهی وقتا شاید منم اشتباه کنم…شاید فکر می‌کنم نزدیک بودن همیشه بهترین راهه، اما انگار بعضی وقتا فاصله بد نیست. فاصله می‌ذاره آدم نفس بکشه، می‌ذاره دل‌ها دوباره آروم بشن، می‌فهمونه چی واقعاً باید بمونه و چی فقط یه عادت بوده. شاید حق با تو باشه، شاید چند قدم عقب‌تر ایستادن بهتر از این باشه که بی‌هوا جلو بریم. اما اینو بدون… فاصله برای فراموشی نیست، برای بهتر برگشتنه.

ولی دروغ گفتی، روزها بعد رفتنت زود نگذشت… هر ثانیه‌اش کش می‌اومد و من موندم با سکوتی که جای خالیِ تو رو هی یادم می‌نداخت. گفتی عادی میشه، ولی نشد… فقط بیشتر فهمیدم نبودنت چه سنگینه

انتظار چیز عجیبیه… یه لحظه‌ش می‌تونه دلتو آتیش بزنه و یه لحظه‌ش امیدتو بیشتر کنه. وقتی منتظرِ کسی باشی که دوستش داری، انگار زمان لج می‌کنه؛ ثانیه‌ها سنگین‌تر می‌شن، دقیقه‌ها کندتر می‌رن، و هر ساعت مثل یه روز ازت انرژی می‌گیره. اما با همه‌ی سختیاش، انتظار یه زیبایی مخصوص خودش داره؛ زیرا نشون می‌ده که یکی اون‌قدر ارزشمند شده که قلبت برای دیدنش، برای شنیدنش، برای بودنش تا آخرین لحظه می‌جنگه. و همین امیدِ رسیدنش، همین شوق دوباره داشتنش، اون سختی رو تبدیل می‌کنه به قشنگ‌ترین صبر دنیا.

گاهی دلم از میان شلوغی دنیا راهشو می‌گیره سمت تو… انگار که اسم تو، یک جهت‌یابِ عاشقیه که هر بار گم می‌شم، می‌رسوندم به آرامش چشمات. تو اون نور آرومی هستی که شب‌های دل‌گرفته‌مو به صبح‌های امیدوار می‌رسونه. حس عجیبیه… اینکه یه نفر بیاد و بی‌صدا اما عمیق، بشـه دلیل لبخندایی که سال‌هاست گمشون کرده بودم. اگه بدونی چقدر حضور تو ریشه‌ به ریشه توی قلبم جا خوش کرده… می‌فهمی چرا حتی خیالِ نبودنت یه درد بزرگه. تو فقط یه عشق نیستی، تو اون آرامشی هستی که آدم، یک‌عمر دنبالش می‌گرده.

این مدتی که نیستی، دلم هر روز یک‌جور تازه دلتنگت می‌شه؛ اما با همین دلتنگی هم خوشحالم، چون می‌دونم قدم‌به‌قدم داری سمت رویاهات می‌ری. باور دارم می‌رسی به همون جایی که همیشه تو ذهنت ساختی؛ تو آدمی نیستی که عقب بکشه. با اینکه دوری، ولی حضورت توی فکر و دلِ من ثابت می‌مونه. وقتی دوباره برگردی، کلی حرف ناگفته هست. اینو بدون همیشه منو داری و حواسم بهت هست.

سخته باور کنم آخرین ماه پاییزه رنگ پوی پاییز نداشت این پاییز.

امروز عین معادله مثبت منفی بود. روزم تو ریاضی همیشه مثبت در منفی منفی از آب در میاد یعنی قدرت ناراحتی های زندگیمون چند برابر خوشحالی هامونه برای از بین بردن یک روز کامل خوشی فقط یک حرف کافیه و جبران یک روز تلخ به هفته شادی لازمه‌ . نمی‌دونم معادله درسته یا نه ولی ریاضی همیشه درست بوده .امروز منم با یه منفی شروع شد و اون مثبت در مقابلش خیلی نتونست خوب عملکرد نشون بده و شکست خورد ،از نظر خواب بهترین چیز مثبته آرامش میده زمان میده رویا میده و شاید مرگ موقت.

ماهو فتح کردم. بهترین و قشنگ ترین هدیه ای که گرفتم.

صبر کردن ،تحمل کردن، یه حدی داره یه کاسه‌ای که اگه بیشتر از اون پر بشه همچی خراب میشه. دیگه بعد از پر شدن سرریز شدن صبر هیچی عین قبل نمیشه و تو قراره ناراحتی بشی که چرا کسایی که دوستشون داشتی باعث شدن این اتفاق بیوفته . این تنها جایی که تو مقصر نیستی و اونا خودشون باعث شدن که همچی تموم بشه و مطمعن باش بعدش قرار نیست خیلی ناراحت بمونی چون هرچی بیشتر میگذره میگی کاش زودتر تموم شده بود مطعن باش.

گاهی فقط لبخند نیاز است.

همیشه یک درد هست که تورا انگیزه دهد.