من را در آسمان دفن کنید.

هوممم سریال‌های Rom-com کره‌ای واقعا هر چقدر بگم کلیشه‌ای هستن، ولی همینش قشنگه. بعضی وقت‌ها نیاز دارم واقعا یه همچین چیز آبکی و کلیشه‌ای ببینم و از فکر اینکه زندگی چقدر سخت و غیرقابل تحمله بیام بیرون. و سریالِ «بوسه‌ی انفجاری» خیلی گوگولی و حال خوب کن بود و دیدنش لحظات خوبی رو برام رقم زد.

-همیشه چی بهت می‌گفتم؟ اگه زمین خوردی چیکار می‌کنی؟ -کافیه دوباره بلند شی.

فقط چون زمان گذشته معنیش این نیست که کارهایی که کردی پاک شده باشه.

_Dynamite Kiss

هر داستان خط‌هاى متعددى دارد و افراد دوست دارند خطوطى را كه با ديدگاه‌شان همخوانى ندارند، حذف كنند. - شاید نیاز داری با یک نفر حرف بزنی | لوری گاتلیب

چيزى دلپذيرتر از رهايى از رنج نيست، درعين حال هيچ‌چيز ترسناک‌تر از محروم شدن از پناهگاه نيست. - جيمز بالدوين

مردم هركارى مى كنند، مهم نيست چقدر پوچ و بى‌معنی باشد، تا از مواجه شدن با روح خود اجتناب كنند. - شاید نیاز داری با یک نفر حرف بزنی | لوری گاتلیب

طبیعی بودن را فقط زیادی بزرگ کرده‌اند.

کتاب «نیمه‌ی نادیده» برام یه حس آشنا داشت؛ یه جورایی وایب کتاب «ناکدبانو» رو می‌داد. انگار توی یه فضای مشابه قدم می‌زدم. بخش خواب‌های سارا رو خیلی دوست داشتم. به نظرم جالب و خلاقانه بودن، مخصوصاً یکی از خواب‌هاش که محتوای خاص و عمیقی داشت و تا مدت‌ها توی ذهنم موند. اما خب، یه جاهایی از کتاب برام سخت بود. بعضی از قسمت‌ها اصلاً قابل تصور نبودن و نمی‌دونستم مشکل از ترجمه‌ است یا جمله‌های طولانی و پیچیده؛ ولی هر چی بود باعث شد نتونم با اون بخش‌ها ارتباط بگیرم. با این حال، در کل از خوندنش لذت بردم و برام مفید بود. این کتاب بهم کمک کرد که افکار مخرب رو کنار بذارم و به خودم یادآوری کنم که همیشه باید یه تایم مشخص رو برای خودم و کارهایی که دوست دارم، خالی کنم. شاید همین پیام ساده‌اش، برام از هر چیز دیگه‌ای ارزشمندتر بود.