𝘾𝙚𝙡𝙚𝙨𝙩𝙞𝙖𝙡 𝙎𝙩𝙖𝙩𝙞𝙘

‌‌ ‌ ‌ ‌ ‌‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ֶָ֪ ׂ﹏ ֪ ⊹ ﹏ ֶָ֪ ⊹ ﹏ ׅ ⊹ ֶָ֪﹏ ֶ֪ فکر میکنم سم بیشتر می‌فهمتت چون تو از اون آدمایی هستی که هیچ‌چیز برات فقط همون چیزی که روی سطح دیده میشه نیست همیشه یه «چرا» پشت ذهنت هست. حتی وقتی از یه شخصیت خوشت نمیاد یا از کاراش حرصت میگیره باز شروع می‌کنی به تحلیلش که چی شد به اینجا رسید چه گذشته‌ای داشته و چه چیزی پشت رفتارش بوده. ذهنت هم دقیقا همین شکلیه از یه شوخی درباره یه سریال میپری به مرگ و بی‌عدالتی و انسان‌ها و بعد دوباره برمیگردی به خیال‌پردازی و ساختن یه دنیای کاملا جدید توی سرت انگار ذهنت هیچ‌وقت واقعا خاموش نمیشه و همیشه یه چیزی هست که باید بفهمیش. ولی چیزی که فکر میکنم سم بیشتر از همه باهاش ارتباط میگیره این تضاد عجیب توعه.. اینکه میتونی یه لحظه با مسخره‌ترین چیز دنیا شوخی کنی و چند دقیقه بعد عمیقا درگیر یه سوال درباره زندگی و آدما بشی. هم از دنیا خسته‌ای هم هنوز اونقدر کنجکاوی که نمیتونی بی‌تفاوت از کنارش رد بشی. حتی عصبانیتت از آدم‌ها هم بیشتر از جنس "چرا این‌قدر بی‌فکر و ناعادلانه رفتار می‌کنید؟" تا صرفا نفرت از آدم‌ها برای همین فکر میکنم سم میتونه اون قسمتت رو بفهمه که هم از فهمیدن زیاد خسته شده هم نمیتونه دست از فهمیدن برداره. تو بیشتر از اینکه دنبال کسی باشی که فقط دوستت داشته باشه دنبال کسی هستی که بتونه چند لایه پایین‌تر از شوخی‌ها و حرفات رو ببینه و بفهمه پشت این همه شلوغی ذهنی چه آدم حساسی نشسته. و به نظرم از بین این دوتا، سم بیشتر احتمال داره همون آدم رو ببینه چون خودشم دقیقا همچین شخصیتی مثل تو داره ‌‌ ‌ ‌ ‌ ‌‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ֶָ֪ ׂ﹏ ֪ ⊹ ﹏ ֶָ֪ ⊹ ﹏ ׅ ⊹ ֶָ֪﹏ ֶָ֪

https://t.me/SimpCas