🔞⛔️Acadelic⛔️🔞♾️ ||سایکدلیک

آن‌های و هوی و نعره مستانم آرزوست

رقصی چنین میانه میدانم آرزوست😇🤍💫 ------------------------------------- 🆔@Acadelic

🎶 چه موزیکی برای تریپ مناسبه؟ ✏️ این کلیپ رو بیشتر برای آشنایی با نظرات مختلف درمورد موزیک تریپ گذاشتم و اصلا قانون ثابتی نیست. 💢 موزیک بی‌کلام جهت‌دهی خام‌تری به تریپ میده درحالیکه موزیک باکلام خیلی بیشتر شمارو با کلمات داخل آهنگ همراه میکنه. ✅ خیلی وقتا اتفاقا موزیک های متن‌دار (خصوصا به زبان فارسی) بیشتر جواب میدن (و بعضا حتی اتفاقات عجیبی هم باهاشون میوفته✨😉) ------------------------------------- 🆔@Acadelic #سایکلدیک #موزیک #تریپ

کسانی که مقاله های تخصصی بیرون میدن و کار میکنن حتی در سطح ISI درک میکنن این‌موضوع و … بازی کردن با آمار و روش های آماری و گرفتن خروجی دلخواه توسط نویسنده به طوری که کسی که داوری میکنه نمیتونه تشخیص بده و در نهایت طبق پارامترهای مشخص مقاله تایید میشه ……

⚠️ به این دلیله که میگیم حتی سایکدلیک ها تاییدیه هم بگیرن نمیشه خوشحال بود.

من شخصا ناراحتم میشم! چون نشون میده تونستن سایکدلیک رو تبدیل کنن به مارکت و حالا دارن میدنش توی بازار

➕ آقای جان یوآنیدیس این مقاله‌ای که داخل ویدیو توضیح میده رو داخل مجله PLoS Medicine منتشر کرد که از مجلات بسیار معتبر محسوب میشه. ------------------------------------- 🆔@Acadelic

بنوشیم؟😇🚀

🌱 آیواسکا و تروما ❓آیواسکا چطور تروما و گره‌های ذهنی رو درمان میکنه؟ ✅ توضیحاتش اینجاست #ayahuasca #آیاهواسکا #آیواسکا #سایکلدیک ------------------------------------- 🆔@Acadelic

🔍 مغز، اسکنر مغزی، و سیلوسایبین 🍄 بیایید با هم مطالعه دانشگاه جانزهاپکینز رو روی سیلوسایبین ببینیم و روند آگاهی نسل های قبلمون با سایکدلیک ها رو زیستی‌تر بررسی کنیم. ♾ با آکادلیک همراه باشید ------------------------------------- 🆔@Acadelic

♨️ سخن نهایی #قسمت_پنجم 🔆 همونطور که دیدید، چیزی بین 10 تا 15 سال طول میکشه تا یک مولکول تبدیل به دارو بشه و به‌طور قانونی به دست ما برسه. 🧬 در این سال ها، هزاران محقق و دانشمند و میلیون‌ها دلار هزینه به‌کار گرفته میشه تا از بین ده ها هزار مولکول اولیه، فقط یک‌دونش تبدیل به دارویی بشه برای درمان یک بیماری خاص.   ❇️ حال دیگه وقتی میگن مثلا "سیلوسایبین وارد فاز دوم بالینی شد"، می‌دونید منظور چی هست و چه مراحل فرساینده‌ای طی شده تا به اونجا برسه. 📚 اینطوری، نقشه راه رو می‌دونید و دیگه کسی نمیتونه بهتون بگه "چون توی داروخونه قرصی به نام سیلوسایبین نیست پس ماشروم کلا قابل اعتماد نیست و اثربخشی نداره"! 🌀 با این مطالبی که براتون توضیح دادم، یک نقشه ذهنی از مسیر دارید و میتونید بسنجید که هر دارویی در چه مرحله‌ایه و چقدر دیگه مونده به نتیجه برسه (اگه بخواد برسه). 🔚 سخن پایانی، درسته ماشروم هنوز در اکثر کشورای دنیا تاییدیه نگرفته، اما این به معنای بی‌فایده بودنش نیست؛ بلکه به این معناست که هنوز به ماده‌ای امن که همه مدل افراد بتونن بدون ریسک ازش استفاده بکنن تبدیل نشده و شاید هیچوقت هم نشه (اما این لزوما بد نیست). ❇️ ممنون که مارو همراهی کردید. باعشق، آکادلیک ------------------------------------- 🆔@Acadelic

♨️ مراحل توسعه دارو #قسمت_چهارم 7. Regulatory Review & Approval: بعد از چندین سال تحقیق و آزمایش طاقت فرسا، محقق اجازه داره نتایج کامل تحقیقاتش رو برای نهاد قانون گذار مربوطه ثبت کنه و درخواست تاییدیه برای ترکیبش بده. بعد، اون نهاد مدارک مربوط به ارزیابی خطر-فایده دارو، کیفیت تولید دارو، انسجام مطالعات بالینی و خلاصه تمام اطلاعاتی که تا الان صحبت کردیم رو بررسی میکنه و اگر همه چیز قانع‌کننده و قابل‌قبول بود، دارو تایید و وارد بازار درمان میشه. (هووووف)🎊 ✅ اینجاست که میگیم مثلا فلان دارو تاییدیه FDA داره.   ⏳ بررسی درخواست تاییدیه بین 6 ماه تا 2 سال طول میکشه. 8. Manifacturing & Launch: اینجا بلخره محقق اجازه داره داروی خودش رو در مقیاس وسیع تولید و راهی بازار کنه. 🌐 محقق باید کنترل کیفی و کنترل بسته‌بندی و پخش دارو هارو انجام بده و همینطور دفترچه راهنمای دارو رو با اطلاعات کامل داخل جعبه دارو قرار بده. 9. Post-Market Surveillance/Pharmacovigilance (Phase IV): داستان به همینجا ختم نمیشه. حتی بعد از گرفتن تاییدیه و پخش دارو، تیم تولید و محققا همچنان باید ایمنی طولانی مدت دارو در بین افراد جامعه رو نظارت و پایش کنن و چشمشون به جامعه باشه چون ممکنه اثرات جانبی بسیار نادری که توی مطالعات بالینی خودشونو نشون ندادن، بعد از پخش دارو توی جامعه و استفادش توسط افراد گوناگون ظاهر بشن. ❕به این مرحله فاز چهارم هم میگن. ⛔️ اگه اثرات جانبی یافت بشه: ⬅️یا دفترچه توضیحات محصول آپدیت میشه و یک سری هشدارها و موارد منع مصرف داخلش مینویسن، ⬅️یا استفاده از دارو برای گروه های خاص ممنوع میشه، ⬅️و یا در موارد خیلی شدید، دارو کلا از بازار جمع میشه و تاییدیه‌ش باطل میشه. 🔜 سخن نهایی، ادامه دارد... ------------------------------------- 🆔@Acadelic

پشت هر چهره ، حضوری بی نام نشسته است ….

♨️ مراحل توسعه دارو: #قسمت_سوم 6. Clinical Trials: وقتی پژوهشگر مطمئن شد که دارو در مطالعات پیش‌بالینی موفق بوده، وارد مطالعات بالینی یا همون فاز بالینی میشه. در این مرحله، اجازه داره ترکیب خودش رو روی انسان‌ها آزمایش کنه. 👈 فازهای بالینی 3 مرحله هستن: 👩‍👦 Phase I: در این مرحله، دارو روی کمتر از 100 نفر از داوطلبین تست میشه تا ایمنی اون بررسی بشه. در این مرحله، فشار خون، ضربان قلب، نوار قلب، و بقیه متغیرهای سلامتِ شرکت‌کننده‌ها بررسی و کنترل میشه و فارماکوکینتیک مجددا سنجیده میشه. همینطور، حداکثرِ دوزِ قابل تحمل ماده‌ و میزان مقاومت بدن افراد به اون سنجیده میشه. 📝 نتیجه این مرحله، تعیین دوز ایمن برای مراحل بعد و بدست آوردن خصوصیات ایمنیِ اولیه دارو هست. 🍄 اینجا، سیلوسایبین به گروه کوچکی از داوطلبین داده میشه و واکنش مغز و بدنشون ثبت میشه. درواقع، از تکنیک‌هایی مثل MRI، fMRI، نوار مغز، نوار قلب، و خیلی از آزمایشات سلولی مولکولی برای سنجش ایمنی سیلوسایبین استفاده میشه. 👩‍👧‍👦 Phase II: اگر محقق در فاز یک جواب بگیره، حالا در فاز دوم بالینی دارو به گروه بزرگ تری از افراد داده میشه؛ یعنی بین 100 تا 300 نفر. در این مرحله، دارو روی جامعه‌ی بیماران هدف تست میشه. اینجا، محقق بیشتر روی اثربخشی و درمان‌گر بودنِ دارو تمرکز میکنه، البته همچنان حواسش به ایمنی و مسمومیت‌های احتمالی هم هست. 📝 نتیجه این مرحله، اثبات اولیه‌ی اثربخشی دارو و پیدا کردن دوزِ مطلوب اون هست. 🍄 اینجا سیلوسایبین نه روی افراد عادی، بلکه روی بیمارانی که به طور خاص از افسردگی، اضطراب یا PTSD رنج میبرن تست میشه تا اثربخشی اولیه‌ش در درمان این مشکلات اثبات بشه. 👨‍👩‍👧‍👦 Phase III: در آخرین مرحله از فاز بالینی، دارو روی 1000 تا بیشتر از 3000 نفر (گاها ده ها هزار نفر) از افراد مختلف که نژاد، جنسیت، سن و پیش‌زمینه های متفاوتی دارن تست میشه تا اثربخشی در مقیاس وسیع اثبات بشه، اثرات جانبی نادر مشخص بشن و اون دارو با داروهایی که درحال حاضر در بازار وجود دارن مقایسه بشه. 📝 نتیجه این مرحله، یک پروفایل بسیار جزئی و دقیق از ایمنی و اثربخشی دارو هست. 🍄 سیلوسایبین اینجا دیگه نه فقط مثلا به افرادِ مضطربِ بالای 30 سال در آمریکا، بلکه به افراد با سن و جنس و نژاد های دیگه هم داده میشه و نتایج ثبت و سنجیده میشه.   ⏳ فازهای بالینی در مجموع 7 تا 8 سال طول میکشن. 🔜 ادامه دارد... ------------------------------------- 🆔@Acadelic

♨️ مراحل توسعه‌ی دارو: #قسمت_دوم 4. Lead Optimization (LO): حالا که HIT رو فهمیدیم، باید Lead رو توضیح بدیم. HITهایی که تقویت شدن خوبن و میشه باهاشون ادامه داد. اما هنوز نیاز به بهبود دارن. هنوز باید تغییراتی بکنن تا هم در محیط داخل بدن پایدار بمونن و زود تجزیه نشن، و هم انقدر پایداریشون بالا نباشه که طولانی‌مدت در بدن بمونن و سمیّت ایجاد بکنن. همینطور، باید میزان اثربخشیشون، اتصال دقیقشون به تارگت موردنظر (و نه تارگت های غیراختصاصی)، پایداری‌شون و ایمنی کلی‌شون بهبود داده بشه و سمیّتشون هم کم بشه. به HITهایی که این تغییرات روشون ایجاد شده و الان بیشتر میشه به عنوان کاندید دارویی بهشون نگاه کرد، میگن Lead. ♻️ پس: 🔹 HIT: مولکولی که به‌صورت ضعیف با تارگت برهمکنش میکنه و نیاز به بهبود داره تا اتصالش قوی بشه (این بهبود در مرحله H2L انجام میشه). 🔸 Lead: به HITای میگن که بعد از H2L، مجدد یک سری تغییرات روش اعمال شده تا اثربخشی، اختصاصیت، ایمنی، پایداری، حلالیّت، و فارماکوکینتیکش بهینه‌سازی بشه. 📌 فارماکوکینتیک: مطالعه تاثیر بدن بر روی دارو؛ مثل نحوه جذب و پخش دارو در بدن، نحوه متابولیسم دارو و دفع اون از بدن. 🍄 توی مثال ما، مثل این میمونه که سیلوسایبین داخل ماشروم با روش‌های مطمئن و قابل‌تکرار استخراج بشه، خلوص سیلوسایبین و روش ساختش کنترل بشه تا سیلوسایبین باکیفیت با گرِید دارویی بدست بیاد، و یک دوز مشخص و قابل اندازه‌گیری ازش بدست بیاد. ⚠️ اینجا یکم فرق داره چون سیلوسایبین نیازی به تغییر برای بهبود اثراتش نداره. تغییرش بدیم خیلی متغیرا عوض میشن برای همین بیشتر از خودش بدون اصلاح استفاده می‌کنیم.   ⏳ مجموع 4 مرحله قبل، بین 2 تا 5 سال طول میکشه. 5. Preclinical Testing: در اینجا، ترکیب وارد مرحله‌ی مطالعات پیش‌بالینی میشه. اینجا باید با آزمایش دارو بر روی نمونه‌های سلولی و همینطور حیوانی مثل موش، خرگوش و میمون، اثبات بشه که اون ترکیب در سلول و همینطور بدن موجود زنده باعث ایجاد سمیت نمیشه و امن هست. 🔬 دقت کنین که مولکول ابتدا آزمایشات بسیار زیاد، دقیق، سخت‌گیرانه و پیچیده‌ای رو در سلول های جانوری پشت سر میزاره و تحت بسیاری از تکنیک های مختلف زیستی قرار میگیره مثل مهندسی ژنتیک، مهندسی پروتئین، مطالعات ایمونولوژیک، تکنیک های میکروبیولوژی و آزمایشات سلولی و مولکولی دیگه. علاوه بر این‌ها، فارماکوکینتیک، فارماکودینامیک و دامنه‌ی دوز موثر دارو هم باید بررسی و تعیین بشه. ✅ وقتی مولکول از تمام اون جهات بررسی و تایید شد، حالا محقق اجازه داره در بدن موجود زنده تستش کنه. ❌ اگر دارو در این مرحله نتایج امید‌بخشی نداشته باشه، باید برگرده عقب و مجدد LO رو انجام بده و یا ممکنه بفهمه که Leadای که انتخاب شده کلا قابلیت تبدیل شدن به دارو رو نداره (مثلا بخاطر سمیّت سلولیِ کشنده‌ش). بنابراین، حق ادامه دادن با اون مولکول رو نداره. ⚠️ همه این تست‌ها با پروتکل هایی بسیار پیچیده و با نظارت بالا انجام میشن تا مطمئن بشن فقط ترکیبی به مراحل بالینی میرسه که واقعا ایمن و موثر هست. 📌 فارماکودینامیک: مطالعه تاثیر دارو بر روی بدن؛ مثل اثرات درمانی یا مخرب دارو روی سلول ها، تاثیر غلظت دارو بر اثربخشیش در بدن، و برهمکنش‌های دارو و گیرنده. 🍄 در نمونه ما، سیلوسایبین از تمام این جهاتی که گفتیم بررسی میشه و نتایج آزمایشاتش ثبت میشه. سمیّتش بر سلول ها و بدن موجود زنده، میزان دوز موثری که برای درمان نیازه، تاثیراتش بر روی بدن (فارماکوکینتیک) و تاثیرات بدن بر روی اون (فارماکودینامیک)، و اثرات جانبیش سنجیده میشه و اگه نتایج مثبت بود، سیلوسایبین اجازه ورود به مرحله بعد رو داره.   ⏳ مرحله پیش‌بالینی بین 1 تا 2 سال طول میکشه. --------------------------------------------------------------------- ☠🚫 نکته ای که اینجا وجود داره اینه که بین مراحلی که تا اینجا گفتیم و مراحل بعدی، یک درّه‌ای وجود داره که گاها تا 80-90% داروها به اون سقوط میکنن و هیچوقت به فاز یک بالینی نمیرسن! اسم اون دره، valley of death یا درّه مرگ هست: خیلی اوقات، داروها به دلیل نبود شواهد و مدارک کافی از ایمنی و اثربخشیشون، و درنتیجه به خاطر نبود سرمایه‌گذار و بودجه بیشتر برای ادامه تحقیقات، نمیتونن مطالعات خودشون رو ادامه بدن و کل پروژه تبدیل به یک شکست بزرگ میشه با اینکه ممکنه صدها هزار دلار خرج کرده باشن. گاها شرکت ها و پژوهشگرا سالیان سال در این دره میمونن قبل از اینکه بتونن برای ترکیبشون منبع مالی جدید و نتایج امیدبخش پیدا کنن. --------------------------------------------------------------------- 🔜 ادامه دارد... ------------------------------------- 🆔@Acadelic

♨️ مراحل توسعه دارو: #قسمت_اول 💥 از اول شروع میکنم تا آخر، و هرچی توی تصویر میبینید (و حتی بیشتر از اون) رو توضیح میدم. (برای درک بهتر، از سیلوسایبین به عنوان مثال استفاده میکنم) 🫧 بیاید مرحله به مرحله بریم جلو: 1. Target Identification: در این مرحله، محقق میاد عامل بیماری توی بدن رو پیدا میکنه. مثلا یک پروتئین که خوب کار نمیکنه، یک ژن که درست بیان نشده، یا یک گیرنده که عملکرد ناقصی داره. 🍄 در مثال ما، مثلا از نتیجه تحقیقات میفهمه که عامل افسردگی، پیام‌رسانیِ معیوبِ گیرنده‌ی سروتونین هست. پس تارگت میشه گیرنده‌ی سروتونین. 2. Target Validation: وقتی عامل معیوب رو پیدا کرد، باید مطمئن بشه که همین عامل باعث بیماری میشه. پس میاد اونو دستکاریش میکنه تا ببینه آیا بیماری تغییر میکنه یا نه. این دستکاری در سلول‌ها و حیوانات آزمایشگاهی و با مطالعات مهندسی ژنتیک و ... انجام میشه. ⛔️ اما اگر محقق ببینه که دستکاری کردنِ اون تارگت باعث تغییر حالت بیماری نمیشه، مطمئن میشه که تارگت رو اشتباه انتخاب کرده و دیگه حق نداره با اون تارگت ادامه بده. 🍄 مثلا در کیس ما، سیستم سروتونرژیک مغز رو دستکاری میکنیم. مثلا با مهندسی ژنتیک گیرنده های سروتونین مغز رو کم و زیاد میکنیم تا ببینیم علائم افسردگی هم کم و زیاد میشن یا نه. اگه شدن، مطمئن میشیم که گیرنده سروتونین روی افسردگی اثر داره. 3. HIT Discovery: وقتی پژوهشگر مطمئن شد عامل بیماری رو درست انتخاب کرده، حالا میره سراغ درمان. اینجا باید از بین ده‌ها هزار مولکول، اونایی رو پیدا کنه که با تارگت موردنظر برهمکنش دارن. به این مولکول‌های موثر که غربال و جدا میشن میگن HIT. بقیه مولکول‌های نامربوط هم دور ریخته میشن. درواقع HITها، مولکول‌هایی (پروتئین، ویتامین، ترکیبات آلی و ...) هستن که میل کمی به اتصال و برهمکنش با تارگت دارن، نه اینکه اتصال محکم و ایده‌آلی داشته باشن. پس نیاز به تقویت دارن. ⚛ روش های خیلی زیاد و تخصصی‌ای هست برای بررسی و سنجش این حجم از ترکیبات. میتونیم از کتابخونه‌های شیمیایی دیجیتالی، دیتابیس‌های مربوط به مواد طبیعی و سنتزی، و همینطور مدل‌سازی ها و غربالگری‌های کامپیوتری و زیستی استفاده کنیم. بعد از اینکه HITهای موردنظر رو پیدا کردیم، باید بررسی کنیم که کدوماشون ارزش اینو دارن که روشون کار کنیم. بالا گفتم که HITها ایده‌آل نیستن و نیاز به بهتر شدن دارن. پس باید خواص اون‌هارو بهبود بدیم. 👈 برای این کار، مرحله ای داریم به نام HIT-to-Lead یا H2L. در این مرحله هدف اینه که HITهای خودمون رو اصلاح کنیم تا خواص موردنظرشون تقویت بشه. مثلا باید ساختار شیمیایی‌شون رو کمی تغییر بدیم، جای پیوندها و گروه‌های شیمیایی رو جابجا بکنیم، و انقدر با ساختمون مولکول بازی کنیم تا بلخره اتصالش با تارگت محکم و پایدار بشه. 🍄 توی مورد ما، سیلوسایبین از ابتدا در خارج از بدن وجود داشته و ما با آزمایش فهمیدیم روی گیرنده سروتونین اثر میزاره؛ پس نیازی نبوده از بین هزاران هزار ماده پیداش کنیم و یا اصلاحش بکنیم. 🔜 ادامه دارد... ------------------------------------- 🆔@Acadelic

💊 قول دادم درمورد مسیری که محقق‌ها باید طی بکنن تا کاندید دارویی‌شون توسط نهادهای قانون‌گذار تایید و راهی بازار بشه صحبت کنم. 🔥 پس بریم تو کارش:

Drugs saved my life😇🍄‍🟫❤️🍄🚀

برای من، این تجربه در میان صدها و شاید بیش از هزار تجربه متفاوتی که در این سال‌ها داشته‌ام، همچنان در میان مهم‌ترین و تأثیرگذارترین تجربه‌ها قرار دارد. همین، شاید بهترین توصیفی باشد که بتوانم از ارزش آن ارائه دهم.

همراهان مسیر… قبل از هر صحبتی، دوست دارم یک نکته مهم را باهاتون در میون بذارم . واقعاً برای تیم ما از نظر مالی تفاوت چندانی نداره که این مراسم برگزار بشه یا نه، یا اینکه تعداد شرکت‌کنندگان بیشتر باشند یا کمتر. اما از ته دل آرزو دارم حتی اگر فقط یک نفر بیشتر در این تجربه حضور پیدا کند، چون باور دارم بسیاری از ما، مخصوصاً در دنیای امروز، سال‌هاست در جستجوی چیزی هستیم که بتونه ما رو برای لحظاتی با تمام وجود به زندگی متصل کند. برای رسیدن به این حس، هزینه‌های زیادی پرداخت می‌کنیم؛ گاهی مالی، گاهی زمانی، گاهی روحی و عاطفی. کتاب میخونیم، سفر میریم ، دوره شرکت می‌کنیم، مدیتیشن می‌کنیم، درمان‌های مختلف را امتحان می‌کنیم… اما سؤال اینجاست: آیا همیشه به اون چیزی که واقعاً دنبالش هستیم می‌رسیم؟ ما اونقدر به کاری که انجام میدیم اعتماد داریم که اگر احساس کنید این تجربه ارزش هزینه‌ای را که پرداخت کردین و نداشت، هزینه شما را بازمی‌گردانیم. ارائه چنین تضمینی مسئولیت بزرگیه و هر کسی حاضر نیست اون رو بپذیره ؛ اما این تصمیم از اعتمادی می‌آید که به کیفیت برگزاری مراسم و صداقت تیم داریم، نه از یک شعار تبلیغاتی. متأسفانه در دنیای امروز آن‌قدر در میان تبلیغات، زرق‌وبرق، آمارهای ساختگی و نمایش‌های پرهیاهو غرق شده‌ایم که گاهی وقتی با کاری ساده، صادقانه و بی‌ادعا روبه‌رو می‌شویم، به‌راحتی از کنارش عبور می‌کنیم. در حالی که حقیقت، معمولاً ظاهری بسیار ساده‌تر از تبلیغات دارد. این تجربه‌ها واقعاً ارزشمند هستند، اما خیلی از ما تا زمانی که آن‌ها را از نزدیک لمس نکنیم، عمق اهمیتشان را درک نمی‌کنیم. امروز در همین دنیا کشورهایی وجود دارند که چنین مراسم‌هایی را به‌صورت قانونی و تحت نظارت برگزار می‌کنند و افراد برای شرکت در آن‌ها بین ۲ تا ۴ هزار دلار پرداخت می‌کنند؛ فقط برای اینکه چند ساعت در چنین تجربه‌ای حضور داشته باشند. بله… درست خواندید؛ دو تا چهار هزار دلار. اگر هدف ما فقط جذب افراد بیشتر بود، احتمالاً مسیر خیلی ساده‌تری پیش رو داشتیم. می‌توانستیم گروه را با هزاران عضو فیک پر کنیم، تبلیغات پر زرق‌وبرق بسازیم، ویدئوهایی از رقص، نورپردازی، دی‌جی و …که هیجان دارند منتشر کنیم؛ همون چیزهایی که معمولاً نگاه‌ها را جذب می‌کنند. شاید در کوتاه‌مدت افراد بیشتری هم ثبت‌نام می‌کردند. اما ما این کار را نمی‌کنیم. نه به این دلیل که بلد نیستیم، بلکه چون احساس می‌کنیم این نوع نمایش با روح و فلسفه‌ای که سایکدلیک برای ما داره هم‌خوانی ندارد. حالا اگر بخواهم درباره خود مراسم صحبت کنم، ترجیح می‌دهم از تجربه شخصی خودم شروع کنم. قبل از اولین تجربه‌ام، تصور کاملاً متفاوتی داشتم. برای خودم پلی‌لیست آماده کرده بودم، موزیک‌هایی که فکر می‌کردم فوق‌العاده خواهند بود. رقص نور، آدامس، آب، عینک دودی و هر چیزی که فکر می‌کردم لازم است را آماده کرده بودم. از افرادی که قبلاً این تجربه را داشتند سؤال کرده بودم و ذهنم را با تجربه‌های قبلی‌ام از سایر سایکدلیک‌ها ترکیب کرده بودم. با خودم گفتم چون تجربه دارم، دوز پایین انتخاب نمی‌کنم. حتی بعضی‌ها پیشنهاد داده بودند که همراه گل یا الکل مصرف شود، اما از همان ابتدا با این موضوع مخالف بودم و تصمیم گرفتم تجربه را خالص نگه دارم. همه‌چیز آماده بود… دوستان هم آماده بودند… و من منتظر شروع یک شب پر از موسیقی و رقص بودم. تجربه شروع شد. دقایق اول تغییرات خیلی چشمگیر نبود. تا اینکه یکی از بچه‌ها حالش خوب نبود. رفتم کنارش، در آغوشش گرفتم و چند جمله آرام در گوشش زمزمه کردم. وقتی حالش بهتر شد، دوباره به تجربه خودم برگشتم. اما ناگهان اتفاقی افتاد که هرگز انتظارش را نداشتم. در حالی که هنوز منتظر بودم موسیقی مرا با خودش ببرد، ناخودآگاه روی زمین افتادم. کف هر دو دستم، زانوهایم، انگشتان شست پاهایم و پیشانی‌ام روی زمین قرار گرفت. بله… در سجده بودم. از درون فقط یک جمله تکرار می‌شد: «این برای پارتی نیست… پروردگارا، شکرت که دوباره فرصت تجربه چنین لحظه‌ای را به من دادی.» هیچ برنامه‌ای برای این اتفاق نداشتم. هیچ تصمیمی نگرفته بودم که چنین حالتی پیدا کنم. فقط سراسر وجودم پر از احساس قدردانی بود. احساس می‌کردم دوباره به چیزی بسیار عمیق‌تر از خودم نزدیک شده‌ام. ادامه آن تجربه را تعریف نمی‌کنم… ترجیح میدم اگر روزی در این مسیر قدم گذاشتید، خودتان آن را لمس کنید. فقط همین را بگویم که در تمام سال‌هایی که با سایکدلیک‌های مختلف تجربه داشتم، اگر بخواهم مهم‌ترین تجربه‌هایم را رتبه‌بندی کنم، این تجربه جایگاهی کاملاً متفاوت دارد. بارها شنیده‌ایم که بعضی افراد اولین تجربه سایکدلیک خود را جزو پنج تجربه مهم زندگی‌شان می‌دانند.