𝗟𝗮𝗱𝘆

بعضی درد ها‌هم هستند که نه می‌شود برایشان گریه کرد نه می‌شود با کسی درمورد آن‌ها حرف زد ، این نوع از درد آدم‌ها را پیر می‌کند.

-

عشقه تو خوابی بود و بس؛

من با ذوق اومدم که بمونم ، تو کاری کردی که حتی اسمتم دیگه خوشحالم نکنه ، امیدوارم زندگی یه روز همین‌ قدر دلتو خالی کنه.

نمی‌توانم به کسی بفهمانم که درون من چه می‌گذرد. حتی برای خودم هم نمی‌توانم توضیحش دهم.

عطرِ تو در هواست می آیی یا رفته ای؟

-💞

در آخرین نامه‌ام برایش نوشتم : هرچه گشتم ، خودم را در زندگی‌ات پیدا نکردم ؛ پس رفتم.

مرسی که کنارمون هستید و باعث بزرگ شدن خانواده اتحاديه شدید ❤️

اگه شما هم دلت یه خانواده حامی میخواد، جات پیش ما هست

❤️ @ChannelsUnionBot

توی کتابم نوشته تصمیم گرفتم یه مدت از خودم سوالی نپرسم و آرام بگیرم.

خوابم میاد.

بزار بغض های مونده تو گلو، دوباره بشکنن.

گلایه ای نیست، من و فاصله ها همزادیم.

والا عرضم به خدمت شما که قبلاً من و غمم باهم می‌نشستیم و چایی می‌خوردیم. ولی الان یه میز بزرگتر گرفتم؛ چون مهمونام زیادن شدن. خشمم، اضطرابم، یه کیسه از افکارم، چنتا از ترس‌هام نشستیم‌ کنار هم و سکوت کردیم. این هفتمین باریه که استکان‌ها رو پُر می‌کنم. می‌زنیم سلامتی همه.

محو چشمان تو بودم كه به دام افتادم. - مولانا

گاهی تو با زندگی راه میای، گاهی زندگی با تو؛

با اینکه کُشتی منو باز میگم ندیدم از تو بد..

گاه مجبوری برای دِق نکردن در خیال در بغل گیری کسی را که نداری در بغل.

هرشب تو رویای خودم، آغوشت رو تن می کنم.

کاش می‌توانستم جلوی فکر کردنم را بگیرم! سعی می‌کنم. موفق می‌شوم، انگار کله‌ام پر از دود می‌شود، و باز از سر گرفته می‌شود. «دود، فکر نکنم. نمی‌خواهم فکر کنم. فکر می‌کنم که نمی‌خواهم فکر کنم. نباید به این فکر کنم که نمی‌خواهم فکر کنم. چون این هم باز یک جور فکر است.» پس هیچوقت تمامی ندارد!

تهوع، ژان پل سارتر