نود مود

نمی‌بخشم. چون روت حساب کرده بودم. نمی‌بخشم چون ازت انتظارشو نداشتم. نمی‌بخشم چون پناهگاه امنم دونستمت و از نقطه ضعفام با خبر بودی. نمی‌بخشم چون زدی تصوراتم راجع به خودتو با خاک یکسان کردی. نمی‌بخشم چون وقتی بیشتر از همیشه نیازت داشتم پشتمو خالی کردی. نمی‌بخشمت چون از ارزشی که بهت دادم سو استفاده کردی. نمی‌بخشم چون اندازه ای که حسابت کردم نبودی. نمی‌بخشم چون هیچ حس خوبی نسبت بهت تو وجودم نمونده. نمی‌بخشمت چون لیاقتشو نداری.

من هیچ‌وقت کسی رو مجبور نکردم که منو انتخاب کنه، اگر فکر می‌کنی می‌تونی کسی بهتر از من پیدا کنی، پس انجامش بده. من ازت نمی‌خوام برگردی. زندگی کوتاه تر از اونه که آدم به کسی وابسته شه که نمی‌خواد بمونه. من به آزادی اعتقاد دارم؛ آزادی که در اون احساسات واقعی هستند. اگر می‌خوای بمونی، پس بمون. به خاطر این که قلبت بهت می‌گه اینجا جاییه که بهش تعلق داری، نه به خاطر این که من بهت گفتم بمونی. من می‌خوام یک انتخاب باشم، نه یک گزینه ی دم دستی. من لیاقت کسی رو دارم که ارزش من رو بدونه. کسی که بفهمه من چه چیزی به زندگیش اضافه کردم. من کسی رو نمی‌خوام که از ترس تنها بودن خودش یا از روی عادت با من باشه. من کسی رو می‌خوام که بمونه به خاطر این که نمی‌تونه زندگی رو بدون من تصور کنه. راه رفتن همیشه بازه. تو آزادی هرموقه که خواستی بری. پس هرموقه فکر کردی خوشحالی یه جای دیگه منتظرته، من سد راه تو نمی‌شم. و در این بین، من ادامه خواهم داد.