غروبِ جمعه

بچه‌ها، امشب یه نذر کوچیک دارم و دلم می‌خواد اگه دوست داشتید،شما هم توش شریک باشید✨ می‌خوام برم حرم امام رضا علیه‌السلام و به تعداد عدد ابجد «امام جواد ع» تسبیح بخرم و بین زائرا پخش کنم. بعد هم آقا امام رضا رو به جان جوادشون قسم بدم که به حق امام جواد، حاجت دل همه‌مون رو بده... هم حاجت شماها، هم حاجت این بنده‌ی کمترین (: هر تسبیح ۲۰ هزار تومنه و هر تعداد که دوست داشتید می‌تونید توی این نذر سهیم بشید؛ حتی یکی🌱 ان‌شاءالله امشب ساعت ۲۲:۲۲ توی حرم پخش‌شون می‌کنمو موقع پخش، همه‌تون رو توی دلم دعا می‌کنم❤️ 💳 شماره کارت: 6219861409622452 به نام آتنا محوی اگه دوست داشتید شریک این نذر باشید، فقط موقع واریز نیت کنید و حاجت تون رو به دل آقا بسپارید... بقیه‌ش دیگه با خود آقا💛

آخ قلبم

ایخدااااا😭💘💘💘💘

خوانده‌ شدم گمان نمی‌کردم این بار، راهیِ مشهد شوم باز هم زائرِ آن صحنِ پر از رحمت شوم نه خیالم به چنین روز و چنین دیداری بود نه دلم فکرِ چنین لحظه‌ی تکراری بود تو مرا خواندی و ناگاه، دلم راه افتاد پا به جاده گذاشتم، دلِ من زودتر افتاد راه بسیار، ولی شوقِ تو کوتاه نکرد خستگی آمد و این دل، هوسِ راه نکرد تا که از دور، حریمت به نگاهم برسد جانِ من باز به آن خاطره‌ها هم برسد و همین‌که گنبدت در نظر من بنشیند تمامِ بغضِ دلم، گریه‌ی یک سلام خواهد شد می‌رسم، دستِ دلم را به ضریحت می‌دهم هرچه را با خودم آورده‌ام، آنجا بدهم بعد، آرام به سجاده‌ی صحن تو روم سر فرود آورم و محوِ تماشای تو روم هرچه در سینه نهفتم، به دعا خواهم گفت هرچه را جز تو ندانم، به رضا خواهم گفت گوشه‌ای، چایِ حرم، یک نفسِ گرمِ سکوت و چه خوش می‌شود آن لحظه، همین بودن و بود باز چشمم به تو باشد، لبِ من «یا رضا» دلِ من گرم شود با نفسِ نامِ رضا وقتِ رفتن برسد، بغضِ گلویم گوید: «کاش می‌شد که بمانم، دلِ من می‌گوید...» من اگر باز به این جاده‌ی برگشت روم دلِ من پیشِ تو می‌ماند و من برنگردم سال‌ها بعد اگر از خاطره‌ی تو بگویم باز هم حس کنم آن روز، به سوی تو می‌روم چه خوش است اینکه بفهمم پسِ این راهِ دراز تو مرا خواستی آقا، نه منِ خسته تو را و اگر قسمتِ من، باز شدنِ در باشد دلم از دورترین راه، به حرم برگردد من از این سفر اگر چیزی به دنیا بدهم یک دلِ جا مانده در صحنِ رضا با خود برم

۱۴۰۵/۶/۱۹

غروب راه میوفتیم هیهیهی

منم میخوامم

واااااایییی 😭🥹

راهیِ مشهد‌الرضا ام.

-

؛))))

مرهم همه بودیم و تنها در غم خویش.

شکستم درست بریدم قبول می‌دونی که من یه دندم هنوز.