گم‌گشته‌ی حیران

از میان گذشت چه زود عادتِ خندیدن از میانِ ما گذشت، شبیه عطرِ بارانی که از هوا گذشت. کنارِ هم، جهان انگار ساده‌تر نفس می‌کشید، ولی زمان رسید و از کنارِ ما گذشت. نه قهرِ آخرین، نه حرفِ تلخِ بی‌امان؛ فقط سکوت آمد و جایِ صدا گذشت. هنوز گاهی میانِ ازدحامِ خاطره‌ها، دلم به اسمِ تو می‌رسد... و از خودش گذشت.

از میان گذشت بیست و چهار مرداد ماه هزار و چهارصد و پنج

به فکر مردن مثل شهدا نباشید ؛ به فکر زندگی کردن شبیه شهدا باشید !

پس با غم آنهایی که برایمان جان دادند چه کنیم؟

وچگونه‌ از جان‌ نگذرد؛ آنکه‌ میداندجان‌ ،بهای‌ دیدار‌ است...

سیدمرتضی‌آوینی

وچگونه‌ازجان‌نگذرد؛آنکه‌میداندجان‌،بهای‌دیدار‌است... «سیدمرتضی‌آوینی»

وچگونه‌ازجان‌نگذرد؛آنکه‌میداندجان‌،بهای‌دیدار‌است...

سیدمرتضی‌آوینی

پلکی به هم زدیم و عزایت تمام شد صد زخم دارد این دل و مرهم تمام شد.

پیش او دفن کنید که مگر زلزله‌ای ؛ بعد صد قرن در آغوش کشد مارا .

شباهت من و مولای من چه میپرسی؟ مرا دلیست که چون فرق مرتضی چاک است.

سلام و نور ✨️ زادروزت‌ خجسته 🌱 امیدوارم فصلِ جدید زندگیت پر از حال خوب باشه. به امید روزای بهتر ..

به عالم گر تهی دستی به درگاه رضا رو کن کز این دَر هیچکس با دست خالی برنمیگردد...

شک ندارم که پس از مرگ ملائک گویند از دل مقبره برخیز گه مهمان داریم ما سراسیمه بپرسیم که ان مهمان کیست؟ و بگویند که مهمان ز خراسان داریم .

ﺑﻪ ﺣﺴﻦ ﮔﺮﻳﻪ ﻛﻨﻢ ﻳﺎ ﺑﻪ ﺣﺴﻴﻦ ﻳﺎ ﺑﻪ رﺿﺎ ﺑﻪ ﺣﺴﻦ ﮔﺮﻳﻪ ﻛﻨﻤ؛ ﻳﺎ ﺑﻪ ﺷﻬﻴﺪ ﻛﺮﺑﻠﺎ دﺧﺘﺮ ﺑﺪر الدجی اﻣﺸﺐ ﺳﻪ ﺟﺎ دارد ﻋﺰا ﮔﺎﻫﻰ ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ ﺣﺴﻦ ﮔﺎﻫﻰ ﺣﺴﻴﻦ ﮔﺎﻫﻰ رﺿﺎ ﮔﺎﻫﻰ ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ ﺣﺴﻴﻦ در ﺳﻔﺮ ﻛﺮﺑﺒﻠﺎ دﻳﺪ ﭼﻮن زﻳﻨﺐ ﻣﺤﺰون ﻛﻪ زﻣﻴﻦ ﻣﻴﻠﺮزد ﺷﻄ و درﻳﺎ ﺷﺪﻫ؛ ﺧﻮن ﻣﺎء ﻣﻌﻴﻦ ﻣﻴﻠﺮزد دﻳﺪ زﻳﻨﺐ ﻛﻪ ﺳﻮاری ﺑﻪ ﺣﺮم ﻣﻰ آﻳﺪ دﻳﺪه اش ﭘﺮ ﻏﻢ و ﺑﺎ ﻗﺎﻣﺖ ﺧﻢ ﻣﻰ آﻳﺪ ﮔﻔﺘ: زﻳﻨﺐ ﺑﻪ ﻳﻘﻴﻦ اﻳﻦ ﺷﻪ و اﻳﻦ اﻛﺒﺮ اوﺳﺖ

گفت از حالت بگو؟ گفتم: دلی ویران ؛ غمی پنهان ؛ تنی بی جان ؛ اما امیدوار به ابوفاضل و خدایش .