inked letters.

#thread 𝄞

جایی که جونگهان کراش چند ساله سونگچول بلاخره بهش یک چراغ سبز نشون میده و باعث میشه سونگچول یک قدم به جلو برداره.

You dream so high...

با نوشتن متنی داخل برگه بدون بالا آوردن سرش لب زد. "بعدی" دینو با استرس و اضطراب قدم های آرومی به سمت مرد جوان میذاشت،با قرار گرفتن رو به روی مرد سرشو بلند کرد و به مرد جوان نگاهی کرد. "خب خودتو معرفی کن" "ل...ی چان...ن بیست و سه ساله" سونگچول هومی کرد و چرخی به خودکارش داد. "برای چی این شغلو انتخاب کردی؟" سونگچول نگاهی به لرزش دستای پسر کرد. "انگار خیلی استرس داری خب از این گذر میکنیم چند تا سوال ازت میپرسم" دینو از استرس زیادی که داشت مرزی تا بیهوشی نداشت،با صدای مرد سرشو بلند کرد و دهانش رو باز کرد اما هیچ صدایی از گلویش خالی نشد. سونگچول منتظر جواب پسر بود اما هربار سکوتی از طرف پسر دریافت میکرد. "خب سوال آخر..." و باز هم سکوت خودکارش رو به سمت برگه سفید رو به رویش برد و داخلش متنی یادداشت کرد. "خب جناب چان فردا جواب آزمون رو بهتون اعلام میکنم میتونین تشریف ببرید،نفر بع..." دینو که به سختی خودشو سر پا نگه داشته بود با قدمی که جلو گذاشت چشماش بسته شد،سونگچول با دیدن صحنه‌ رو به روش به سمت پسر دوید و قبل از اینکه پسر زمین رو لمس کنه او را در آغوش گرفت.

«وقتی شرایطه سختی داری یه لحظه برگرد،میتونی سونتینو ببینی که اونجا وایسادن و با لبخند بهت نگاه میکنن،ما تا ابد همینجا برایه تو هستیم کاراتِ قشنگم و عزیز تر از جانم🪐

۶ سال رابطه، کم عمری نیست. اما انگار این رابطه برای مینگیو یک شوخی بود. ۵ سال از نبوده مینگیو گذشته بود و مینگهائو هنوز نمیدونست مینگیو کجاست. اما روزی با خبر ازدواجش دیگه میدونست اون کجاست. مینگیو خیلی راحت بدون هیچ حرفی گذاشته بود رفته بود و الان توی امریکا داشت زندگی جدیدی بدون اون میساخت. اما چیزی که هائو نمیدونست این بود که روزی مینگیو قراره از طریق دوست مشترکشون سونگچول، سعی کنه با مینگهائو درمورد این موضوع حرف بزنه. آیا هائو قراره قبول بکنه که باهاش حرف بزنه؟

— هائو تو لازم نیست برای اینکه یک رابطه رو ترک کردی، از خودت متنفر باشی. * ولی من هنوز دوستش دارم. * خیلی دوستش دارم...