‌نَفَس‌المهموم‌

برشمع نرفت از گذرِ آتشِ دل،دوش آن دود که از سوزِ جگر برسرِ مارفت..

خیال‌ها زیبا هستند اما کوچه بن‌بست

به قول اون بنده خدا: یک سینه حرف هست… ولی نقطه‌چین بس است

اما تو راوی نور باش در وادیِ خاموش‌دلان

گر دوست واقف‌ست که بر من چه می‌رود باک از جفای دشمن و جورِ رقیب نیست • سعدی

قبرهای کهنه را باران فقط تر میکند

هر چه غم بیشتر ، چای بیشتر

دارد همه چیز ، آنکه تو را داشته باشد

فقيركوى تو را لحظه‌ی گدایی خوش كز عشق در قفسى باشم از رهايى خوش بسوز دل كه شرر هم ز عشق شيرين است وصال پا ندهد با غم جدايى خوش • یِـبُر

آنها هنوز معصومند، ولی به زودی خواهند فهمید که برخی آرزوها، به اندازهٔ یک دنیا دورند.

باران نمک به زخم دلِ عاشقان زند

عاشقان را خدا آبرو می‌دهد

مرا ببر ، بکُش تا فنا بشوم گناهه این همه جان دادنَم گردن توست