داروسازِ قصه گو✍️💊
رفتن به کانال در Telegram
یادداشت های روزمرهی یک داروسازِ قصهگو که معتقده بعضی دردا، فقط و فقط با "کلمه" درمان میشن. از روپوشِ سفید تا دنیایِ سیاهِ کلمات... 🎭 از آزمایشگاه شیمی تا ادبیات🧪 اینجا هیچی نسخه نمیخواد (: @amirhoseinyami @amirhoseinyamibot
نمایش بیشترکشور مشخص نشده استدسته بندی مشخص نشده است
341
مشترکین
-124 ساعت
-17 روز
+4330 روز
آرشیو پست ها
Repost from پانيذ_اينروزها 🌱
از من آدمی ساختهاند که همیشه
احساس میکند باید برود حتی
در بهترین لحظاتش … ✨
@thepanizgm
به سفارش یکی از اعضای کانال M.A زین پس سفارشات مجالس با هماهنگی قبلی پذیرفته میشود. لطفا از قبل رزرو کنید با تشکر
یادداشت ۴:
زمین هیچوقت از خون خسته نمیشه؛
این سایه فقط پیش مرگ چیزی عه
که قرار هست کشته بشه...
یادداشت ۲۲:
فکر می کنید اگه ی روزی برید لبه پرتگاه قبل پرت کردن خودتون چه حرف هایی به خودتون می زنید تا خودتون رو منصرف کنید یا مطمئن؟
بهمن ۹۸ بود
برف اومده
همه جا سرد و سفید
بهش گفتم چرا این موقع روز منو کشوندی بیرون
تو این هوا
گفت باید مطلب مهمی رو بهت بگم
گفتم خب
پیام زنگ …
گفت نه باید حضوری بگم و برم
گفتم بری؟
کجا بری؟
گفت اره میخوام برم
نذاشتم صحبت هاشو ادامه بده
دوزاریم سریع افتاد
گفتم فقط بگو چرا
گفت تو سادگی داری
این سادگیت منو می سوزونه
تا اون روز فکر می کردم
سفیدی خوبه
برف خوبه
پاکی خوبه
سادگی خوبه
البته من هنوزم ساده ام ها
ولی دیگه
برف خوب نیست
سفیدی خوب نیست
سادگی خوب نیست
من تغییر نکردم ولی ارزش هام تغییر کرد
یا کلا تغییر نکنید یا همزمان با ارزش هاتون شماهم تغییر کنید
و گرنه ترک بر میدارید …
#بهمن
سهم من از عاشقی جز مرگ احساسم نبود
گاه سهم ماهی از دریا به جز قلاب نیست !
#تک_بیت
برج هیجان
دقیقا یک سال گذشت
سر این پلان چند ثانیه ای چقدر گرفتیم تکرار کردیم تا کار در اومد
ولی خوب در اومد و هنوزم دوسش دارم
این ۵ ثانیه برای من بیست و اندی سال زندگی بود
کام های ناقص
سیگار های نصفه نیمه
نشون از تموم کار های نیمه تموم این سال های من میداد
و من هر بار تو اون چند ثانیه چند سال زندگی مو مرور کردم
با هر کام یک سال رفتم عقب
کام به کام آسون تر میشد
هم گذشته هم سیگار
چون هم به سیگار عادت کرده بودم
هم به اتفاقات گذشته
اونجا بود که فهمیدم ادمی بنده عادت هس و بس
عادت میکنیم
به نبودن
به نرفتن
به ندیدن
به نگفتن
به نخواستن
به …
ولی نمیدونم چرا همیشه به نشد ها عادت میکنیم نه به شد ها
#برج_هیجان
همیشه وقتی موهام خوش حالت بودن نشونه خوبی بود برام
یعنی همون روز یه اتفاق خوب برام می افتاد
یا یه خبر خوش بهم می رسید
اون روزم با اینکه از صبح سر کلاس بودم و کلی عرق کرده بودم و اینور اونور رفته بودم ولی موهام خیلی خوش حالت بودن
هیچی از این بهتر برام نمیشد
پوشیدم
اسنپ گرفتم
راننده اسنپ هم برام شادمهر گذاشت
اونجا بود که
دیگه فهمیدم امروز ، روز موعوده
و همه چی قراره خوب پیش بره
رسیدم کافه
خیلی شلوغ بود
ولی من اونو اگ تو ۸ میلیارد نفر هم گم شده بودم باز یا یه چشم پیداش میکردم
چشم چرخوندم
ندیدمش
نشستم رو میز کنار شیشه سمت خیابون
تا اومد از بیرون بفهمم سریع
هر چی صبر کردم اون روز نیومد
اخر شب رفتم خونه
خودمو تو اینه نگاه کردم
موهام هنوزم مرتب بود…
معمولا با پله ها میرم
ولی امروز پام درد میکردم
سوار آسانسور شدم
زدم پارکینگ
طبقه دوم یکی قبل من زده بود
رسید طبقه دوم
سوار آسانسور شد برنگشتم پشت سرمو نگاه کنم
ولی فهمیدم خودشه
از تو آینه دستبندش توجهمو جلب کرد
خودش بود
یکی جفت همون دست خودم بود
دو طبقه فرصت داشتم برگردم
ولی هر کار کردم نشد که نشد
انگار همه دنیا واسم اندازه همون مکعب دو متری شده بود
نفسم تنگ شد
تا سه شمردم
اومدم برگردم آسانسور واستاد
رفت بیرون
پاهام درد می کرد نشد بدوم دنبالش
حالا من برنگشتم تو چشات نگاه کنم
یعنی تو هم نگاهت حتی تصادفی نیفتاد به مچ دستم
دروغ گفتم پاهام درد نمیکرد
ولی وقتی یه آدم تو یه اتاقک دو متری سهم من نباشه
تو این دنیای به این بزرگی سهم من نمیشه
من به همه گفتم پاهام درد میکرد
اونم پرسید ازتون بگید پاش درد می کرد…
۱۴۰۴/۵/۲۷
یادداشت ۲۸ :هر شب، خنجر رو بیرون نمیکشیدم
فقط میچرخوندمش
که یادش نره،
بعضی زخمها
با عشق زنده میشن...
خیلی خودمو کنترل میکنم اینجا آهنگ نذارم
ولی این یکی امشب حسی بهم داد که انگار مزه اش از دهنم رفته بود
خیلی وقت بود دهنم مزه خون میداد…
