█║▌║▌║PIANO║▌║█│█

گوش کن با لب خاموش سخن می‌گویم . . . پاسخم گو به نگاهی که زبان من و توست

گوش کن با لب خاموش سخن می‌گویم . . . پاسخم گو به نگاهی که زبان من و توست

مسئله انتخاب بین ماندن یا رفتن نبود ، مسئله این بود که باید می‌رفتم ، اما دلم با ماندن بود . . .

‌یـحـتـمــل، چند سال بعد فراموش کرده‌ایم این روزهای خاکستری و رنگ پریده را، فراموش کرده‌ایم که در یاس و بلاتکلیفی و اضطراب فرو رفته بودیم، فراموش کرده‌ایم که دلمان لک زده‌بود برای یک پرس آغوش داغ و یک فنجان حالِ خوب. یـحـتـمــل، چند سال بعد زخم این روزها دیگر آن‌قدرها کاری و عمیق نیست، فقط هرساله روز کشف علاج این طاعون را جشن خواهیم‌گرفت و هرکس لابه‌لای ذهن ناهوشیارش دنبال خاطراتی از این‌روزها خواهدبود برای تعریف کردن. یـحـتـمــل، تمام دردها، سختی‌ها و رنج‌ها، خاطره می‌شوند و از زخم‌ها فقط رد باریکی به جا خواهدماند برای تداعی...

زندگی، همین شادی‌های کوتاه ما بود؛ میان غم‌های ممتد و ماندگار...

اشـکالـــی نداره :)

زمانى مى رسد در زندگی تان كه از جريان زندگی تشكر خواهيد كرد. براى تمام رابطه هايى كه ميخواستيد و به سرانجام نرسيد، براى تمام موقعيت هايى كه ميخواستيد اما به دست نياورديد و براى تمام انسان هايى كه ميخواستيد اما نماندند.

زمانى مى رسد در زندگی تان كه از جريان زندگی تشكر خواهيد كرد. براى تمام رابطه هايى كه ميخواستيد و به سرانجام نرسيد، براى تمام موقعيت هايى كه ميخواستيد اما به دست نياورديد وبراى تمام انسان هايى كه ميخواستيد اما نماندند.

گاهی وقت ها تنها چیزی که مرا نجات می دهد "هــنـــــــــر" است .

گاهی لازم نیست چیزی را نجات بدهی، توضیح بدهی، یا به سرانجام برسانی. بعضی فصل‌های زندگی فقط آمده‌اند تا به تو یاد بدهند همه‌چیز قرار نیست مالِ تو باشد، اما هر چیزی می‌تواند چیزی از تو بسازد ...

انگار قطار رفته‌ است و من جا مانده‌ام، قطاری که همه دارایی‌ام را بابت خرید بلیطش داده‌ بودم. کسی چه میداند؛ شاید مقصد در قطار بعدی‌ است شاید هم مقصد همین‌جاست، شاید باید همین ویرانه را آباد کنم.

سخت‌ترین کارِ دنیا، توضیح دادنِ چیزی است که خودت هم هنوز راهِ بیان کردنش را پیدا نکرده‌ای. ما همگی در درونمان اقیانوس‌هایی داریم که هیچ‌کس عمقشان را نمی‌بیند؛ ما فقط ساحلِ همدیگر را تماشا می‌کنیم.