ᯓ 𝟻𝟶𝟻

توی سریال که قطعا کی و چان بهم می‌رسن ولی توی واقعیت کم ندیدم از کسایی که بعد از کات کردن در حالیکه هنوز درگیر اون احساسات هستن، میرن با یکی دیگه برای فراموش کردن اکسشون ولی در نهایت شخص جديد رو عذاب میدن چون نمیتونن اکسشون رو کامل از زندگیشون پاک کنن

چقدر کرکتر کی (مون شدو) رو نمیتونم درک کنم به نظرم وقتی یکی از یه رابطه طولانی مدت بیرون میاد و هنوز ذهن و قلبش توی اون رابطه‌ هست وظیفه تو نیست بخوای کاری کنی اونو فراموش کنه چون این شخص هنوز داره از رابطه قبلیش ریکاوری میشه و دچار احساسات چندگانه هست. خیلی دوست داشتم کرکتر کی یکم نسبت به خودش عزت نفس می‌داشت، چون اینطوری یه حسی به مخاطب میده که رابطشون به شدت یک طرفه هست مثل فنایی که هرکاری میکنن با آیدلشون باشن 😭

تیپناری بودن واقعا سخته

واقعا متاسفم که همه اینا رو تجربه کردی💔 ولی خوشالم که الان خودتو دوست داری و امیدوارم همیشه هم اینطوری بمونه و حست نسبت به خودت با نظر اطرافیانت تغییر نکنه نازی 💝

سلام سلام :( حالا که لطف کردی و راجب این موضوع صحبت کردی منم میخواستم یه کوچولو از تجربیاتم رو بگم. فامیل من به شدت آدمای نژاد پرستی هستن یعنی سفید بودن پوست روشن بودن چشم و ابرو یا حتی کک و مک داشتن براشون یک امتیاز مهم محسوب میشه :( اما خب من آدم سبزه و چشم و ابرو مشکی ای هستم و از زمانی که یادمه بابت این موضوع داخل فامیل تحقیر میشدم. در حدی که یک بار پسر عمم وقتی سه سالم بود گوشت دستم رو گاز گرفت و کند و بعد وقتی بهش گفتن چرا؟ گفت چون فلانی پوستش زشت و سیاهه. هیچ وقت حتی جواب صحبت هام رو نمیدادن چون به نظرشون زشت بودم و راستش تمام این نظرات تا ده سالگی همراه من بود و تمام این مسائل باعث شدن من روز به روز بیشتر رو به انزوا برم مخصوصا که باهاشون خیلی زیاد در ارتباط بودیم، و بابت تمام این مسائل من اضافه وزن شدید گرفتم و افسردگی هم توی سن بلوغ به سراغم اومد. همه اون سرکوفت ها از طرف جامعه خانواده مدرسه و فامیل و اطراف بیشتر شد توهین هاشون صد برابر بیشتر شد. یادمه من دو سال یا حتی بیشتر از خونه بیرون نرفتم و با هیچکس و هیچ دوستی در ارتباط نبودم. بعد یک تصمیم مهم گرفتم و تقریبا صد کیلو وزن کم کردم ، بعد از این یاد گرفتم خودم رو پوستم رو بدنم رو موهام رو دوست داشته باشم و برای خودم ارزش قائل باشم چون رک و صادقانه جامعه و اطرافیان دلشون برای ما نمیسوزه صرفا یک استاندارد زیبایی رو میذارن وسط و آدما رو برطبق اون قضاوت میکنن یا حتی ارزش گذاری میکنن، از یک جایی به بعد ما نباید بذاریم که اون نظرات رومون تاثیر بذاره و شروع کنیم به فرهنگ سازی کردن و به دنیای اطرافمون یاد بدیم که این چیزا ملاک بر زیبایی نیست. در کل ازت ممنونم که این مسئله رو باز و بیان کردی واقعا هم اطلاعات کامل و جامعی داشتی هم بیان عالی ای یک دنیا تشکر و بوس به شما خوشگل خانم 💗⭐️

یعنی خانواده ایرانی تمام توان و قواشو میذاره که تو رو له کنه از همه جهات و سر چیزای خیلی مسخره تو رو نسبت به خودت اینسکیور کنه و وقتی که اعتماد به نفست اومد پایین دعوات کنه که نباید اینقدر ضعیف باشی و اعتماد به نفست کم باشه :)

https://t.me/fiveofiveradio/2353 بین دوستام پوست من سبزه تره‌ ، هربار میگفتن دستامونو بزاریم کنار هم هی تهش میگفتن عه ببین فلانی ما سفید تر از توییم یا عه ببین فلانی بینی تو بزرگه عه ببین فلانی فک تو اینطوریه عه ببین فلانی قد تو اینطوری هربار میومدم حتی برای فان چیزی بخونم میگفتن نه تو خفه شو از صدات گوشامون خون میاد وای اینت بده وای اونت بده... یا اصلا توی خانواده اینکه هربار گفتن نه اینکارو نکن تو سبزه هستی حالا تیره تر میشی نه ببین پوست تو بده نه ببین تو زیاد خوشگل نیستی الان یه طوری شده دیگه تو خونه از جلو آینه رد میشم خودم رو نگاه نمیکنم، از صورتم از کل هیکلم بدم میاد دیگه روم نمیشه جلوی کسی مثلا مامانم یا دوستام لباسمو دربیارم باز بگن اینجات چرا تیره‌است یا یه ترک رو بدنم ببینم اصلا جرئت ندارم بدون فیلتر از خودم عکس بگیرم بیرون هم باید حتما یه آرایشی داشته باش ، بنظرم فقط وقتی آرایش میکنم خوشگل و ناز میشم فقط منتظرم سنم بره بالا تر یه عمل هایی انجام بدم شاید بهتر شدم جالبش اینجاست میان میگن وا چرا اعتماد بنفس نداری، وای نمیان بگن وا آقا ما اینهمه برای تمام ویژگی های این بدبخت زدیم تو سرش که اینت بده و اونت بده

کاملا درکت میکنم من مثلا دوستام یه‌کارایی میکردن برای لاغر شدن (مثلا یکی از دوستام بود در طول روز فقط یدونه سیب می‌خورد تا لاغر شه) و همش با خودم میگفتم کاش منم اینکارو میکردم که لاغر شم و این خیلی بد بود چون اون دوستم به خاطر اینکه یکم تپلی بود همش براش شعر و جوک میساختن و مسخره میکردن که سال بعد که اومد مدرسه دیدیم خیلی لاغر شده و گفت تابستون فقط روزی یدونه سیب میخوردم 💔

https://t.me/fiveofiveradio/2353 دقیقااااا این قاعده راجب فت شیمینگ و کلا بادی شیمینگم صدق میکنه خدامیدونه چقد سر قضیه فت شیمینگ بچگیم اذیت شدم جوری که هنوز که هنوزه با عذاب وجدان چیزی میخورم با اینکه حتی دراون حدم چاقم نبودم

خلاصه اگه آدما رو چپ و راست فیس شیم میکنین بدونین که ازین قائله مستثنا نیستین ✅

فیس‌شیمینگ و کالریسم شاید دقیقا یکی نباشن، ولی هر دو می‌تونن از یه ریشه بیان: تبعیض و استانداردهای غیرواقعی زیبایی.

کالریسم یعنی قضاوت یا رفتار متفاوت با آدم‌ها بر اساس رنگ پوست؛ فیس‌شیمینگ هم یعنی تحقیر کردن کسی به خاطر ویژگی‌های صورتش، مثل فرم بینی، چشم، لب یا فک.

وقتی مدام می‌شنویم "اگه بینیت کوچیک‌تر بود خوشگل‌تر می‌شدی" یا "پوستت اگه روشن‌تر بود بهتر بود"، در واقع داریم یه مدل خاص از ظاهر رو به‌عنوان استاندارد زیبایی جا می‌ندازیم.

این‌ها همه می‌تونن بخشی از چیزی باشن که بهش Lookism می‌گیم؛ یعنی قضاوت و تبعیض بر اساس ظاهر. یاد بگیریم هرچیزی رو نمیشه به اسم سلیقه یا شوخی بگیم :))

و آها یک نکته دیگه هم بگم

من خودم شخصا وقتی بچه بودم یجورایی قربانی کالریسم بودم؛ رنگ پوستم تیره‌ بود و توی مهدکودک بابت این موضوع بولی می‌شدم و به شدت اعتماد به نفسم پایین بود! خانواده‌های قدیمی رو دیگه نمیشه درست کرد ولی کاش خانواده‌های نسل جدید سعی کنن دیدگاه بچه‌هاشون رو نسبت به این چیزا درست کنن و بهشون یاد بدن هر بچه‌ای با هر ویژگی ظاهری قشنگ هست و چیزی نباید به عنوان معیار زیبایی به خصوص برای بچه‌ها باشه ❤️

در کل به نظرم خیلی از ما، با توجه به فرهنگ و جامعه‌ای که توش بزرگ شدیم، یه سری باورهای کالریستی رو چه بخوایم چه نخوایم از بچگی توی ذهنمون گرفتیم. ولی الان که دسترسی‌مون به اینترنت و فضای بین‌المللی خیلی بیشتره، می‌تونیم یه قدم عقب‌تر بریم و درباره چیزایی که همیشه بهمون یاد دادن دوباره فکر کنیم. قرار نیست چون یه چیزی رو از بچگی شنیدیم، حتما درست باشه. 🤷🏻‍♀️

خیلی وقتا حتی خود ماها یا خانواده و دوستامون ممکنه بگم نه ما به هیچ عنوان نژادپرست نیستیم و ما سیاه‌پوست‌ها رو دوست داریم ولی توی دلشون کسی که رنگ پوست روشن‌تر داشته باشه خوشکل‌تر به نظر برسه. کالریسم لزوما نژادپرستی علیه سیاه‌پوست‌ها نیست بلکه تصور ارجحیت دادن افرادی که رنگ پوست روشن‌تری دارن به افرادی که تیره‌تر هستن هست!

اینجا می‌رسیم به چیزی به اسم کالریسم (Colorism):

کالریسم یعنی اینکه با آدم‌ها فقط به خاطر روشن یا تیره بودن رنگ پوستشون متفاوت رفتار بشه؛ حتی اگه همه‌شون از یک نژاد یا قوم باشن. مثلا ممکنه دو نفر از یک کشور و حتی یک خانواده باشن، ولی فقط چون یکی پوست روشن‌تری داره، بیشتر بهش بگن "خوشگل" و بیشتر مورد توجه قرارش بدن یا حتی موقع ازدواج براش امتیاز قائل بشن!

جمله‌هایی مثل: "اگه یکم سفیدتر بودی خیلی خوشگل می‌شدی." "بچه‌ت چرا این‌قدر تیره شده؟" "آفتاب نرو، سیاه میشی!" ممکنه برای کسی که میگه فقط یه شوخی یا نظر ساده باشه، ولی وقتی یه نفر از بچگی مدام این پیام رو بشنوه که هرچی پوستت روشن‌تر باشه، زیباتری، کم‌کم ممکنه واقعا از رنگ پوست خودش متنفر بشه...!

از اون طرف، نژادپرستی علیه سیاه‌پوستا یه لایه‌ی دیگه هم داره. توی بعضی کشورهای آسیایی، به‌خاطر تماس و آشنایی کمتر با جوامع آفریقایی، خیلی از تصورات مردم درباره سیاه‌پوستا از فیلم‌ها، رسانه‌ها و اینترنت شکل گرفته؛ و متأسفانه کلیشه‌های نژادپرستانه‌ی قدیمی هم هنوز توی این فضاها بازتولید میشن.

برای همین ممکنه یه نفر خودش قربانی کالریسم باشه، ولی همزمان نسبت به یه گروه دیگه رفتار نژادپرستانه داشته باشه. این دو تا اصلا با هم تناقض ندارن.

یه چیزی که توی خیلی از جوامع آسیایی، چه خاورمیانه و چه شرق آسیا، دیده میشه اینه که پوست روشن‌تر خیلی وقت‌ها به‌عنوان معیار زیبایی و حتی برتری اجتماعی شناخته میشه و در کنارش، متأسفانه نگاه‌های نژادپرستانه نسبت به سیاه‌پوستا هم وجود داره.

مثلا توی خیلی از کشورهای آسیایی، از قدیم پوست روشن‌تر با طبقه مرفه‌تر گره خورده بود. چون کسی که پوستش تیره‌تر بود احتمالا بیشتر زیر آفتاب کار می‌کرد و کارگر یا کشاورز بود، درحالی‌که پوست روشن‌تر می‌تونست نشونه این باشه که فرد زندگی راحت‌تر و کار غیر یدی داشته.

بعد استعمار اروپا هم این قضیه رو شدیدتر کرد و ایده‌ی "سفید = زیباتر، متمدن‌تر و باکلاس‌تر" رو وارد خیلی از جوامع کرد. رسانه و صنعت زیبایی هم سال‌ها همین استاندارد رو تکرار کردن؛ از تبلیغات محصولات روشن‌کننده پوست گرفته تا فیلم‌ها و تبلیغاتی که پوست روشن رو نشونه‌ی زیبایی، تمیزی و ظرافت نشون می‌دادن.

دقت کردین استاندارد زیبایی بین آسیایی‌ها چه خاورمیانه‌ایا چه آسیای شرقی رنگ پوست روشن‌تر هست؟ اینو هم توی ایرانیا می‌بینیم هم تایلندیا هم کره‌ایا و بقیه جاها...