مَهــدا؛

همه رو بردی، باز اشکامو درآوردی...

درست ترین تعبیر از نهج البلاغه‌یِ مولا اونجایی هست که شهید مطهری در کتاب انسان کامل میگن: جنبه های گوناگون سخنان علی (ع) به گونه ای است که انسان در هر قسمتی از سخنان او که وارد میشود میبیند به یک دنیایی رفته است گاهی در دنیای عُبّاد است و گاهی در دنیای زهّاد، گاهی در دنیای فلاسفه است و گاهی در دنیای عرفا، گاهی در دنیای سربازان و افسران است و گاهی در دنیای حکام عادل، گاهی در دنیای قضات است و گاهی در دنیای مفتی ها علی (ع) در همه‌ی دنیاها وجود دارد و از هیچ دنیایی از دنیاهای بشریت غایب نیست.

درست ترین تعبیر از نهج البلاغه‌یِ مولا اونجایی هست که شهید مطهری در کتاب انسان کامل میگن: جنبه های گوناگون سخنان علی (ع) به گونه ای است که انسان در هر قسمتی از سخنان او که وارد میشود میبیند به یک دنیایی رفته است گاهی در دنیای عُبّاد است و گاهی در دنیای زهّاد، گاهی در دنیای فلاسفه است و گاهی در دنیای عرفا، گاهی در دنیای سربازان و افسران است و گاهی در دنیای حکام عادل، گاهی در دنیای قضات است و گاهی در دنیای مفتی ها علی (ع) در همه‌ی دنیاها وجود دارد و از هیچ دنیایی از دنیاهای بشریت غایب نیست.

اَلسَّلامُ عَلَیْکَ یا اَبا عَبْدِاللّهِ الْحُسَیْن (ع)❤️‍🩹

مقصد از سامان هستی مهر تابان تو بود همچو شبنم چهره، چون دادی نشان برخاستم

امامِ شهید

–

رسیدی کربلا زیارتت قبول آقا..

دارم ز تهران می‌روم مردم خداحافظ دیگر مرخص می‌شوم ای قم خداحافظ خیر تو را می‌خواستم ایران حلالم کن ای طاعنان! این نیز رفراندوم خداحافظ گفتند شد زیر زمین پنهان، گذشتم من رفتم ولی تا گنبد طارم خداحافظ مستأجری بودم درون خانه‌ای کوچک آن هم که شد در بمب و موشک گم خداحافظ این خانه‌ی زهراست، پاسش را نگه دارید حالا که این در سوخت در هیزم خداحافظ من سوختم اما نه از موشک ز بی‌مهری ای نیش‌های بدتر از کژدم خداحافظ مستی مهیا بود اما من ننوشیدم چیزی به غیر از خون دل ای خم خداحافظ دیگر مجاور می‌شوم در شهر خود مشهد زیر چراغ کوکب هشتم خداحافظ من با عروس و دختر و داماد و زهرایم پرمی‌کشم از خاک تا انجم خداحافظ با جسم پرپر می‌روم تا کربلا اینک چون نعش اربابم به زیر سم خداحافظ ای خیل صاحب‌منصبان از ملک ری رفتم مال شما این خاک و این گندم خداحافظ قدرم ندانستید اما مجتبایم را لطفا مرنجانید ای مردم خداحافظ...

افشین علا

دعای سجاده‌ی مادرم رفت...

ما آدم تو بودیم، نباید می‌رفتی عزیزم...💔

شهادت آقا، قبل از آنکه پیکری را بر دوش مردم بگذارد، قلوب‌ِملهوفات آفرید قلوبِ ملهوفات یعنی دل‌هایی که زمان را باور نمی‌کنند. دل‌هایی که هنوز میان «رفت» و «هست» سرگردان‌اند. دل‌هایی که مصیبت، هویتشان را تغییر داده است. دل‌هایی که هنوز در لحظهٔ وداع زندگی می‌کنند. دل‌هایی که زمان، از شدت اشتیاق و اندوهشان کم نمی‌کند. دل‌هایی که هر بار نامِ عزیزشان بر زبان می‌آید، دوباره از نو داغ‌دار می‌شوند. شاید اولین میراثِ شهادت آقا، نه تصویرش بر دیوارها، که همین قلوبِ ملهوفات باشد؛ دل‌هایی که هنوز عهدشان را با او تمام‌شده نمی‌دانند!

محمد علی جعفری

ای آن که دوست دارمت اما ندارمت جایت همیشه در دل من درد میکند🖤

در سایه‌یِ رضایم و همسایه‌یِ رضا این سایه را به سایه‌یِ طوبی نمی‌دهم🤍✨

اگر ما گریه کنیم، ولی در عین حال برای تضعیف اهداف امام حسین تلاش کنیم؛ اگر گریه کنیم، ولی در صف باطل باشیم؛ اگر گریه کنیم، ولی گواهی دروغ دهیم؛ اگر گریه کنیم، ولی به دشمنان کمک کنیم و به اختلاف و تفرقه در جامعه خود دامن زنیم؛ اگر گریه کنیم، ولی گناهمان بیشتر شود، در این صورت ما گریه میکنیم، ولی در عین حال حسین را نیز میکشیم، زیرا تلاش میکنیم هدف حسین را از بین ببریم که گران بهاتر از خود اوست.

امام موسی صدر

جان‌فدایِ رهبریم❤️

یک شهر یزید بعد این خواهی دید این تازه شروع کربلای دل توست💔

سیدتی یا زینب/٦٩