سَرمَد

اینجا که موردعلاقت ترین بخش بود واقعا خیلی برام حس جالب و آشنایی داشت یکی از قشنگ‌ترین صحنه‌ها بود برای من اونجایی بود که جان تیر برق‌های کج رو می‌بوسید(فقط اونایی که کج بودن) یه جور انگار برای خودش وظیفه میدونست که وقتی دید حتما باید ببوستش که بازم برمیگرده به اینکه سندروم تورت داشت و من اینجوری فک کردم که شاید انگار اون‌ها رو می‌فهمید چون چیزی داشتن که باعث می‌شد کمتر شبیه بقیه باشن شاید جان در اون‌ها بخشی از خودش رو می‌دید چیزی که کامل نیست.

یه قسمت که من یادم رفت اسکرین بگیرم چون انقد غرق شده بودم تو فیلم اونجایی که با اون دخترِ که مثل خودش سندروم تورت داشت چیزهایی که مدت‌ها سرکوب کرده بودن تو خودشون و سعی میکردن بروز ندن تا قضاوت نشن! تا نگاه‌ها روشون نباشه رو بیرون ریختن اون حس سبکی بعدش رو حس میکردم انگار وقتی بالاخره کسی پیدا می‌شه که بدون قضاوت گوش بده یه بخشی از سنگینی آدم کم می‌شه و تمام‌این قسمت یه لبخند گندههه رو لبم بود.

I Swear خیلی اتفاقی این فیلم رو شروع کردم ببینم صرفا چون حوصلم سر رفته بود و فکرشم نمیکردم انقد قشنگ و غم‌انگیز باشه داستانش بر اساس زندگی واقعی جان دیویدسون که سندرم تورت داره ساخته شده(این بیشتر برام غم‌انگیزش میکنه) فیلم بیشتر از اینکه برام درمورد قضاوت شدن باشه درمورد دیده شدن بود اینکه چطور یک نفر می‌تونه سال ها با انبوهی از قضاوت‌ها نگاه‌ها سوءتفاهم‌ها کنار بیاد و در نهایت یاد میگیره که کنار بیاد و متفاوت بودنش رو بپذیره و ازش خجالت نکشه چیزی که قشنگترش می‌کرد فیلمو این بود که جان رو فقط به عنوان کسی که یک مشکل داره نشون نمی‌ده به عنوان یک انسان نشون میده با احساسات، ترس‌ها، آرزوها و لحظه‌های ضعف و قدرت خودش اینکه چطور آدم‌ها گاهی فقط چیزی که از بیرون می‌بینن رو قضاوت می‌کنن بدون اینکه بدونن پشتش چه احساساتی هست شاید چیزی که ما به عنوان "نقص" می‌بینیم بخشی از داستان و هویت ما باشه نه چیزی که ارزش ما رو کم کنه. شاید اسپویل! نمیدونم‌.

بابام نسبت به هر استوری که میزارم:]

انقد که من غذا میخورم کسی نمیخوره والا

وای مامانم داشت میگفت الینا دیگه اعصابمو داری خراب میکنی فک میکردم میگه مثلا چرا باز این کاغذا رو انداختی اینجا و... گفت نه شام میخوری نه صبحانه نه ناهار👽 خدا شاهده اگه انتظار اینو داشتم

:>

حس میکنم شبا حتی اگه بخوابم اون خوابی که باید داشته باشمو ندارم نمیدونم چجوری بیان کنم مثلا روز بخوابم خوابیِ که خواب بود واقعا، ولی وقتی شب میخوابم اون خوابِ واقعی نیست

امروز قرار بود فقط یه ساعت چرت بزنم ولی چهار ساعت خوابیدم

فقط چون دوسش دارم

مرسی واقعا متفاوت ترین بود

حس گیجی :/ میگه هانیه ای ام که الیناس بعد اسم چنلش سرمد هستش... https://t.me/hey_sarmad

منم‌ همینطور منم.

زیاد شد:]

anne آنه یه شخصیتی بود که واقعا منو خیلی تحت تاثیر قرار داد یه جورایی حتی میتونم بگم که باعث شد تغییر بکنم آنه با اینکه زندگی راحتی نداشت بازم تلخی‌ها باعث نشدن نگاهش به دنیا از بین بره قدرت تخیلش رو حفظ کرد از طبیعت کتاب‌ها و کلمه‌ها لذت می‌برد از چیزهای کوچیک احساساتش رو پنهون نمی‌کرد و همیشه سعی می‌کرد آدم بهتری بشه هر چند اطرافیانش بد بودن چیزی که بیشتر نظرمو جلب کرد این بود که برای خوشحال بودن منتظر کامل شدن شرایط نمی‌موند خودش از چیزهای کوچیک برای خودش دنیای قشنگی می‌ساخت و خوشحال بود گاهی وقتا خودم رو تو آنه می‌دیدم آنه زندگی کردن رو بلد بود.

وای متنفرم از اینکه هی کارهایی که قرار بود انجام بدم و فراموش میکنم بعد طرف ناراحت میشه😭

چایی خور‌تر از استاد خودم وجود نداره یعنی تو ۱ ساعت فک کنم ۱۰ لیوان چایی خیلی دوسش دارم خیلی برام عزیزهه😭