My Head

یه نفر لفت داد به نشیمنگاه گشادش برخورد فکر کنم

بریم برای کار و گاسسته‌ شدن. ❤️

همین که بانو می‌گه.

من زیاد به جاهایی می‌رم که تو زیاد رفت‌وآمد داشتی؛ کاخ سعدآباد، میدون نقش‌جهان، خیابون ولیعصر… به امید اینکه پام، حداقل یه بار، بره روی همون جایی که یه روز پای تو رفته؛ انگار ردپای تو اونجاها برای من یه جور تقدسه.

اخ :)

‏تا ابد و یک روز ازتون متنفرم. اگه دنیای دیگه‌ای هم وجود داشته باشه، تو اون دنیا هم ازتون متنفرم. توی جهان موازی، جهان متقاطع، جهان مورب، جهان متناوب و هر جهانی که اسمش رو هم نمی‌دونم، باز ازتون متنفرم. اصلا هر جا که «منی» وجود داشته باشه، یه «ازتون متنفرم» هم کنارش هست.

آدما همیشه یه کم دیر می‌فهمن، یه کم دیر محبت می‌کنن، یه کم دیر پشیمون می‌شن؛ انگار زندگی رو روی حالت «بعداً» گذاشتن. فقط خبر ندارن بعضی «بعداً»ها، همون «دیگه هرگز»ن.