MISSION GPSC 2027
رفتن به کانال در Telegram
અમારો ઉદ્દેશ હંમેશા તમને સરકારી નોકરી મેળવવામાં મદદરૂપ થવાનો છે કરંટ અફેર અને તમામ સરકારી મટીરીયલ
نمایش بیشترکشور مشخص نشده استدسته بندی مشخص نشده است
221
مشترکین
-124 ساعت
-57 روز
+830 روز
آرشیو پست ها
📺 Happy Birthday to Doordarshan (TV)
દૂરદર્શન : ૬૭ વર્ષની યાત્રા 👉 એક પડદાથી અનેક પ્લેટફોર્મ સુધી
૧૫ સપ્ટેમ્બર, ૧૯૫૯ના રોજ દિલ્હીમાંથી શરૂ થયેલું એક નાનો પ્રયોગ આજે ૬૭ વર્ષની સફર પૂર્ણ કરીને ભારતના મીડિયા ઇતિહાસનું જીવંત પ્રતીક બની ગયું છે. એક સમયે થોડા કલાકોના પ્રસારણથી શરૂ થયેલું દૂરદર્શન, ધીમે ધીમે દેશના ઘરો સુધી પહોંચ્યું, સમાચાર આપ્યાં, શિક્ષણ પહોંચાડ્યું, કૃષિને માર્ગદર્શન આપ્યું, સંસ્કૃતિને જીવંત રાખી અને મનોરંજન દ્વારા પેઢીઓની યાદો રચી.
૧૯૬૫માં નિયમિત સેવા, ૧૯૭૨ પછી દેશના અન્ય શહેરોમાં વિસ્તરણ, ૧૯૭૬માં આકાશવાણીથી અલગ ઓળખ અને ૧૯૮૨માં રંગીન પ્રસારણ. દરેક તબક્કે દૂરદર્શન માત્ર ટેકનોલોજી બદલતું રહ્યું નહીં, ભારતને જોવાની રીત પણ બદલતું રહ્યું.
એક સમય હતો જ્યારે આખું કુટુંબ એક જ પડદા સામે બેસતું. સમાચારનો સમય હોય તો ઘરનું વાતાવરણ બદલાઈ જતું, રવિવારની શ્રેણી હોય તો રસ્તાઓ સૂમસામ થઈ જતા અને રાષ્ટ્રીય પ્રસંગો ખરેખર સમગ્ર દેશને એકસાથે જોડતા. આજે સમય બદલાયો છે. સેટેલાઇટ, ડિજિટલ પ્રસારણ, DD Free Dish, મોબાઇલ, YouTube અને અન્ય ઑનલાઇન પ્લેટફોર્મ સુધી દૂરદર્શનની હાજરી વિસ્તરી ગઈ છે.
પરંતુ આ ૬૭ વર્ષની યાત્રાનું સૌથી સુંદર પાસું કદાચ ટેકનોલોજી નહીં, પરંતુ ભારતને જોડતો એ પડદો છે.
પહેલા સ્ક્રીન એક હતી અને દર્શકો કરોડો. આજે સ્ક્રીન કરોડો છે અને દરેક દર્શકની દુનિયા અલગ. છતાં સમાચાર, શિક્ષણ, ભાષા, સંસ્કૃતિ અને રાષ્ટ્રીય એકતાને જોડતી એક ઓળખ તરીકે દૂરદર્શનનું સ્થાન આજે પણ વિશિષ્ટ છે.
દૂરદર્શન માત્ર એક ચેનલ નહોતી… તે એક યુગ હતો, એક સંસ્કૃતિ હતી અને અનેક પેઢીઓની સામૂહિક સ્મૃતિ હતી.
૧૫ સપ્ટેમ્બર એટલે દૂરદર્શન દિવસ 📺
એક પડદાથી શરૂઆત… અને આજે અનેક પ્લેટફોર્મ સુધીની યાત્રા.
કેટ કેટલી યાદો...
દૂરદર્શન માત્ર ઘરના ખૂણામાં મૂકેલું એક ટેલિવિઝન નહોતું; એ તો અનેક પેઢીઓની લાગણીઓ અને અઢળક સ્મૃતિઓનું એક સામૂહિક આલ્બમ હતું. છત પર એન્ટેના ફેરવતા કોઈ નીચે ઊભું રહીને “હવે આવ્યું… બસ, ત્યાં જ રાખ!” એવી બૂમ પાડતું; કાર્યક્રમ શરૂ થાય એ પહેલાં આખું ઘર ટીવી સામે ગોઠવાઈ જતું. રામાયણ, મહાભારત, ચિત્રહાર, રંગોલી, માલગુડી ડેઝ, શક્તિમાનથી લઈને રવિવારની ફિલ્મ સુધી. કાર્યક્રમ માત્ર જોવાતા નહોતા, જીવાતા હતા. પડોશીના ઘરે ટીવી જોવા ભેગા થવું, વચ્ચે વીજળી જાય તો થતી અકળામણ, સ્ક્રીન પર આવતી રંગબેરંગી પટ્ટીઓ અને પ્રસારણ શરૂ થાય ત્યારે સંભળાતી એ ઓળખીતી ધૂન. આ બધું આજે ટેકનોલોજીની દૃષ્ટિએ જૂનું હશે, પરંતુ મનની હાર્ડડિસ્કમાંથી હજુ delete થયું નથી. કદાચ એટલે જ દૂરદર્શનને યાદ કરતાં આપણને કોઈ ચેનલ નહીં, આપણું પોતાનું વીતેલું જીવન દેખાય છે.
તમારી કેટલી યાદો જીવંત છે આ TV સાથેની?
Happy Birthday my dear 📺
