ناتموم؛

بچه‌ها میشه بهم بگید؟ از ناشناس یا دایرکت هرجا راحتید. ممنونم ازتون.

چرا هرچی آدم حسابی و آدم درست میبینم تا درجاتی حس ناکافی بودن داره و حتی حس شک به خودش! برعکس آدمایی که وجودشون برای دنیای اطرافشون سمه، از خود مطمعن و نارسیستن.

پنهانی ترین غمت را گره بزن به نور!

اگه توی یه جمعی دیدید سرم تو گوشیه، بدونید که تو گوشی بودن بیشتر خودش میگذره تا بودن با آدمای اون جمع.

این حالت تهوع یه روز منو از پا درمیاره. یعنی چی که استرس دارم حالت تهوع میگیرم، ناراحتم حالت تهوع می‌گیرم، نگرانم حالت تهوع می‌گیرم، غذاهای مختلف رو هم میخورم حالت تهوع می‌گیرم. کلاً زورش از زمین و زمانم بیشتره.

تو اگه بهترین لوکیشن دنیا رو بری ولی با آدمایی که اونجا هستن حال نکنی، هیچ لذتی واست نداره؛ ولی کافیه با آدم مورد علاقت وسط یه میدون بشینی چای بخوری، همون میچسبه به جونت.

حال امشبم رو فقط چای و سیگار با مطهره تو سرمای شب شهرداری رشت می تونست سر جا بیاره. اگر روزی می‌تونستم یک قدرت ماورایی داشته باشم، می‌خواستم اون این باشه که چشم‌هام رو ببندم و در لحظه جایی باشم که تصور می‌کنم؛ کنار آدمی که دوست دارم.

بچهای مازندران، سفر سه روزه به ساری دیدن و رفتن به کجاها و چیا رو پیشنهاد می‌کنین؟!

هرکاری انجام میدی، تهش سه بار از خودت بپرس؛ مطمئنی؟

نیاز دارم در طول روز بیشتر ساکت باشم تا حرف بزنم.

مهربون بودن قطعاً چیزی رو به این دنیا اضافه می‌کنه.

ذهنم همه‌جا هست و هیچ جا نیست.

آدم با “اگه” ها هست که دیوونه میشه.

من تصادف کردم و فارغ از فشار جنبه‌های مختلفش مثل ضرر مالی و روحی و درگیری و … یه چیزی خیلی عجیب بود در یک ثانیه نفهمیدم چی شد، نفهمیدم کجام، نفهمیدم صدایی که اومد به کجا خورد، ایا سرنشین‌ها سالمن؟، من کجام؟ چرا تو یه جاده دیگه بودم الان یه جای دیگه‌ام؟ چرا اصن در این لحظه کوتاه همه اینا واسم سوال بود؟ من سالم بودم و هوشیاری داشتم ولی هیچ‌کدوم از جواب این سوال ها رو نمیدونستم. یه سری اتفاقا از دور هم وحشتناکن از نزدیک و در قضیه بودن هزاربرابر وحشتناک‌تر. کاش وقتی چشمم رو می‌بندم دیگه هیچوقت اون لحظه تو خاطرم نیاد.

آدمی خیلی موجود بی ارزشیه؛ در یک لحظه می‌تونه از بین بره و هیچوقت دیگه وجود نداشته باشه. نه مهمه چقدر تلاش کرده، نه مهمه چقدر آرزو داشته، نه مهمه واسه فرداش، هفته بعد، ماه بعدش چه برنامه‌ای داشته. کاش درخت بودم، کاش یه گربه بودم یا حتی درودیوار بودم ولی آدم نبودم.

گفت: و شاید خیر باشد و تو ندانی!

لطفا‌ً اگر مذکرید، واقعا مرد باشید نه فقط نر.

بچه‌ها بی‌پناهی یکی از بدترین دردای دنیاست.

ولی بیاید قبول کنیم ‏«همه‌مان با مزخرف‌ترین اخلاق‌هایی که داریم یک بار سعی کردیم برای یک نفر بهترین باشیم...»