ناتموم؛

کاش پیرمرد بودم؛ حداقل می‌دونستم عیش و نوشم رو در دهه درستی کردم و الان فقط وقت تماشاس.

کاش دشمنام همیشه پنهان و ناشناس می‌موندن، اینکه می‌دونم کین و متوجه تمامی رفتاراشون میشم عذابم میده و دلم میخواد سر به تنشون نباشه.

پیدا کردن آدمی که از رابطه‌یِ دیگه‌ای زخمی نباشه کار سختیه.

دلم یه هیجان خوب و تجربه جدید میخواد.

این ترامپ هم مشکل روحی روانی داره‌ها، شبیه فامیلای تاکسیک می‌مونه، انگار کمبود توجه داره. این اداها چیه هر از مدتی یه بار در میاره احمقِ روانی.

‏"زندگی نزیسته بابام و مامانم، غصه ایه که همیشه با منه."

فعلاً چای و شیرینی نخودچی میزنیم تا ببینیم چی میشه.

کاش به اندازه‌ی تمام ایده‌هامون پول داشتیم تا همه‌شونو عملی کنیم.

حس و لمسِ زندگی ایرانی

هرچقدر هفته پیش دختر پرانرژی و مفیدی بودم، گویا این هفته برعکسشه.

آدم‌های باسواد همیشه یک‌چیزی رو در من روشن می‌کنن.

ورزش کن و عضله بساز چون فقط همونه که تو جووونی و پیری عصای دستته، زبان بخون، چای خوب دم کن و‌ هرازگاهی با خودت خلوت کن، با آدمای دٌرست رفت و آمد کن و آدمای ناجور رو حذف کن از زندگیت، آب زیاد بنوش، سفر زیاد برو، شمع روشن کن، آشپزی کن، آخر شبا مدیتیشن کن، به آدمای عزیز زندگیت بگو چقدر دوسشون داری، زندگی همینه؛ دوسش داشته باش و نذار با ساز غم برقصونتت عزیزم.

تو ذهنم پیریم‌شکل‌های مختلفی داره ولی شاید یکیش این شکلیه. نمیدونم کجای این زمین باشم ولی هرجا باشم مطمنم هنوز ارتباطم با حیوونا خوبه و احتمالا سگی که سالها باهم زندگی کردیم رو هنوزم کنارم داشته باشم و بهترین رفیق هم باشیم. چون هنوزم معتقدم حیوونا و‌گیاها آسیب‌شون کمتر از خیلی از آدماس. آدمایی که نه فکر میکنن نه منطقین فقط اسم آدم رو با خودشون حمل میکنن. بگذریم، و میدونم که هنوزم عاشق شنیدن صدای طبیعتم و ساعات‌ها نشستن توی طبیعت هیچوقت خسته‌م نمیکنه. شایدم وقتم رو بیشتر توی خونه روستاییم و مزرعه‌م ام بگذرونم و هر از گاهی home table بذارم و تا لحظه آخر تلاش کنم اطلاعات کاریم رو به آدمای دیگه منتقل کنم و مفید باشم توی ایجاد محصول‌هایی که به دنیا کمک میکنن.

دلم باقلوا، تیرامیسو، برگر، جوجه ترش، کباب برگ، سالاد سزار، پیتزا پپرونی، نون سیر، نوشابه مشکی و رنگارنگ میخواد. 💬TT Lidia @kafiha

دلم میخواست مثل پسر بچه همسایه که واسه خودش بلند بلند شعرهای بامزه میخونه و صداش تا خونه ما میاد، همینقدر سرخوش و خوشحال باشم.

این به من میگه. ولی کو گوش شنوا؟

از من به شما نصحیت: هیچوقت نذارید یه دختر با ناراحتی ازتون بخوابه. اگر خوابید فاتحتون خونده‌س.

اگر یکی رو داری که آخر شب بشینی از روزت واسش بگی، هرچی دلت خواست رو واسش تعریف کنی، اونم با دقت گوش بده و از روزش بگه باید بگم که آدم خوشبختی هستی. قدرش رو بدون و بهش یادآوری کن که بودنش قشنگه.

عاشق گوش کردن به افرادی هستم که زیاد سفر رفتن و از سفراشون کلی حرف برای گفتن دارن.

گویا ۹۰٪ آدما شبیه حرفایی که میزنن نیستن و چه غمگینه این ماجرا.