ناتموم؛

ازتک تک كسايى كه تو اين مدت حالم رو پرسيدن و جواب دادم "خوبم" عذر ميخوام، هر بار دروغ گفتم، فرسوده و مچاله‌ام.

من نمی‌دونستم یه سریا واقعاً لنگ استوری تلگرام بودن؛ دیشب این آپدیت اجرا شده از همون لحظه دوستان عزیز شروع کردن به استوری گذاشتن. بابا تو که توی همه شبکه‌های اجتماعی فعالی و استوری میذاری لاقل یه تلگرام رو بذار ما در امان باشیم ازت. پاول اگر می‌دونست شما اینقدر نیاز حیاتی داشتین به این آپدیت زودتر واسه ایران لانچش می‌کرد.

بمیرم که دقیقا یک ماه پیش، مثل امشب آخرین باری بود که توی تخت‌تون، کنار خانواده سر روی بالشت گذاشتید و اون آخرین شبی بود که هرچیزی رو برای آخرین بار توی این دنیا تجربه کردید.

سبز کجا بود ، خاکستر شدیم باباجان ...

روزی نیست که غصه‌ی زندونیا حناق نشه گیر کنه تو گلوم.

هرچه مَرهَم می‌گذارم، بند می‌آید مگر؟ ای وطن، خون تو از اَروند می‌آید مگر؟

حتی علم هم نسخه قدیمی تر خودش رو رد میکنه تا نسخه به روزترش رو ارائه بده؛ اون وقت یه سری آدما مدام حرف صدسال پیش خودشون رو هی تکرار میکنن.

شما رو نمیدونم، ولی من حس میکنم اگر آهنگم گوش بدم خیانت کردم به اتفاقات اخیر.

این جمله از جنایات و مکافاتِ داستایفسکی دقیقا همون حسی رو میگه که این روزها دارم: "هر وقت سعی میکنم لبخند بزنم، احساس میکنم به آنچه رخ داده است، خیانت میکنم." 💬M.an.sour Lidia @kafiha

غم به جان رسید و یادم داد می‌شه زنده بود، اما دل‌زده از زندگی.

دیگه چقدر باید دوام بیاریم، تا انسان بودن فقط زنده بودن نباشه؟!

امیرپارسا نشاط رو به چه جرمی گرفتن واقعاً؟ فقط چون نوشت شما حتی دشمن‌های باشکوهی هم نیستید؟ خب اینو که خودتون ثابت کردید عوضی‌های حروم‌خور. چرا جوونی بچه‌های ما باید پشت اون میله‌ها بگذره؟هزاران هزار جوون از دختر و پسرهای باهوش، از پزشک و وکیل و مهندس و انسان‌های شجاع رو زندانی کردید چون فقط زورتون به کثافت کاری میرسه بی‌شرفای احمق.

هربار عکس مهدی ذات پرور رو میبینم اشک اَمونم نمیده. جیگرم آتیش می‌گیره، قلبم به درد میاد و بغض راه گلوم رو میبنده. چیزی که من دیدم و شنیدم، این مرد همسر، پدر، مربی و شخص مفیدی برای جامعه بوده. باشگاه میبینم حالم بد میشه و اشکام یواش از گوشه چشمم سرازیر میشه، درست مثل الان که دارم می‌نویسم. تو یکی از ویدیوهاش که دوستاش گذاشته بودن داشت میگفت به هیشکی نگی من کمک کردم، دوست ندارم کسی بدونه، این آدم نه در کارش بلکه در اخلاقش هم قهرمان بوده. بعد شما اسمتون رو میذارید مسلمون که هزار هزار جوونای قهرمان ما رو به راحتی نابود کردید؟ هر روز و هر ساعت لعنت به تیکه تیکه وجودتون. ماه میبینم گریه میکنم، آسمون خوشگل میشه گریه میکنم، اسم سپهر میاد گریه میکنم، باشگاه می‌بینم، ۲۰۷ مشکی میبینم، آدم بی‌کَس می‌بینم، میدونی لعنت و آواره شدن واستون کمه. ما رو بی پناه کردید.

همش دارم به خانواده‌هایی فکر می‌کنم که عزیزشون رو از دست دادن؛ اینکه با چشم‌هایی پر از خشم و نفرت دارن اخبار متناقض رو می‌خونن. این حجم از ابهام فقط زخم رو عمیق‌تر می‌کنه. کاش برای یک‌بار هم که شده، عدالت وجود داشته باشه و این چرخه‌ی دیکتاتوری به پایان برسه. : Sevaaad

من اونی بودم که توی کارتون "خداوند لک‌لک‌ها را دوست دارد"، برای لک‌لک‌ها غصه می‌خوردم؛ اون‌وقت از من انتظار داری برای مردم سرزمینم غصه نخورم؟

وقتی با خودم حرف می‌زنم پی‌ می‌برم به عنوان یه ایرانی اینقدر زخم خورده و خسته‌ام که توانایی ادامه دادن به سبک یک جوون رو ندارم. روح‌ام یه پیرزن دیوونه‌س. میرسه روزی که خوب شیم یا دنیا سراسر برای ما زجر بوده؟

‏نان استاپ دارم خبر میخونم و هنوزم نمیدونم چه خبره. @Kafiha

من اصلاً نمی‌دونستم می‌شه این حجم از غم رو تجربه کرد.