𝘈𝘯𝘦𝘮𝘰𝘪𝘢

شما که او را ندیده‌اید! چشم هایش، چشم هایش، چشم هایش... باور کنید من هم سیر ندیدمش؛ چشم هایش نگذاشتند...!

با من بمون! اون ها که رفتنشان را طاقت آوردم، تو نبودند.

به خوابم بیا، دل که نمیداند رفته‌ای!

می گذرد گاهی از غرورش گاهی از کسی که خست دوستش داشت

اندوهگین بود، کسی که روزی تمامِ دنیای من بود حالا در دنیای دیگری آرام گرفته بود.

هم خودش رو به کشتن داد هم منو...

-بار هرکس به قدر خودش سنگینه جونگوک. همه به قدر خودشون درد میکشن.

زندگی برای انان..یعنی فقد مردن!

دیگه هیچ قاصدکی فوت نکردم دیگه پیش ماه کامل ازش حرف نزدم دیگه به خدا التماس نکردم فقد رد شدم بیصدا و با چشمای پر از اشک و دلی پر از حرف و رویایی که با هیچی براورده نشد...

-