باستان شناس بیکار
رفتن به کانال در Telegram
تراوشات ذهنیِ یک باستانشناس بیکار. «علوم انسانی محور» ✒️حفاری ذهن https://t.me/Mind_Diggings 👤ناشناس @Unemployed_archeologistbot Private🔒 https://t.me/+cduOuS0o4lJhMzQ0 🎵آهنگ یاب @Unemployed_archeologist_songbot
نمایش بیشترکشور مشخص نشده استدسته بندی مشخص نشده است
598
مشترکین
-1424 ساعت
+177 روز
+9930 روز
آرشیو پست ها
باید قبول کرد که بیشتر مردم برای پیدا کردن حقیقت زندگی نمیکنند بلکه برای پیدا کردن آسودگی زندگی میکنند.
و چه چیزی آسودهتر از اینکه همان چیزی را باور کنی که همه باور دارند؟
حتی اگر در اعماق وجودت بدانی راه، به جایی نمیرسد.
شاید جامعه میخواهد برای زایل شدنش توجیهآفرینی کند...؟
به همین دلیل به سمت همرنگ شدن هل داده میشوی، پلنهای روزانه یکسانی خواهید داشت،غذاهای یکسانی خواهید خورد، اسباب یکسانی خواهید خرید و تراپیستهای یکسانی را انتخاب خواهید کرد، چرا که اگر شبیه یکدیگر باشید کسی به کسی دیگر خرده نخواهد گرفت. جامعه خود میداند مسیر بیهودهای را طی میکند، اما نمیخواهد به خودش یادآوری کند، بنابراین تمام کسانی را که هنوز مشابه خودش غرق نشدهاند را خفه خواهد کرد.
باستان شناس بیکار
تو مترو به چهره مردم که نگاه میکنی میبینی کاملا با آهنگی که داری گوش میگی همخونی داره...
و اینکه چه لحظاتی رو اون روز گذروندی، چطور اون روز نفس کشیدی و با حقیقت کنار اومدی و مهمتر اینکه چطور تا الان دووم آوردی
با این حال زندگی سخته و هیچ درخت توتی هم منو نجات نداد.
اینکه بعد ۶ ۷ سال بری جایی که بدترین روز عمرت رو اونجا به چشم دیدی خیلی حس سنگینیه
هر حیوان که از دور دیدی
و ندانستی سگ است یا گرگ یا آهو
ببین رو به کدام سو دارد؛
به سمت مرغزار و سبزینه یا لاشه و استخوان؟
آدمی را نیز چون نشناسی، ببین به کدام سوی میرود.
