آوای محبوب

گفتم: «وطن!» گفتی: «پر از آوار می‌آیم با کوله‌بارِ قرن‌هایِ تار می‌آیم» از تیغِ اسکندر، ز داغِ تازیانِ دور از زخمِ چنگیز و شبِ خونبار می‌آیم از دارهایِ بی‌صدا، از کوچه‌هایِ مرگ از خاطراتِ مانده بر دیوار می‌آیم از هر جوانی کز امیدِ خویش دل کنده‌ست از آهِ بی‌نانِ پدر، غمبار می‌آیم از مادری کز اشکِ خود رودی روان کرده از دختری در حسرت دیدار ... می‌آیم بر خاکِ من خون و غم بسیار باریده‌ست امّا هنوز از گردِ این پیکار می‌آیم هر برگِ تقویمم گواهِ رنجِ یک قرن است از فصل‌هایِ حادثه ، بسیار می‌آیم روزی اگر این ابرهایِ تیره کوچیدند خورشیدوار، دستم به دستِ یار می‌آیم گفتم: «وطن! ای روشنایِ مانده در جانم!» نامت به لب، با افتخار این بار می‌آیم گر خونِ من صد بار بر دامانِ خاک افتد چون لاله از آغوشِ این گلزار می‌آیم.  به قلم #لیلی_احمدی صدا #محبوبه_یوسفی